25 Ağustos 2014 Pazartesi

Klişe!

     Nasıl oldu da asrın klişesine düştüm ben!
     Sahiden de ne kolaymış kötü bir şey olduğunda patır patır dökülmek... Halbusi onca güzel şey olmuştu son yazıyı yazdığımdan beri. Ve yine halbusi bu blogu açarken tek derdim abuk subuk yazmak olacak, işe yaramazca söylenmek yok buralarda diyordum. Ki önceki yazılara baktığımızda abukluk ve de subukluk aşikar... Lakin pek de tatlıymış be dilediğince söylenmek, aralara sıkışmamış küfürler sallamak... :)

     'Dur oturup düzgünce yazarım bu güzel olayı' demek yok bu gece...

     Dolmuşa binmeden 24 saat öncesine dönmek bile yeter aslında. Basit insanım ben, fazla bir şey beklememek lazım...

Bu Pazar;
Tiramisudan Pacman yaparak eğlendim,




İki satır okuduklarında en azından gülümseyeceklerini bildiklerime mektup yazdım,



Şu görmüş olduğunuz göbeği mıncırarak sömürdüm,

Ya işte böyle basit insanı bile delirtiyorlar. Sonra neden sudoku!

:)


4 yorum:

  1. Valla sebebi ne olursa olsun yazmana memnun oldum ben. Özlem harici başka bir boyuta geçmiştim artık blog yazıların hususunda. Keşke hepimiz sen gibi olabilsek!
    Tramisuya bayıldım ben bir defa yapmıştım sanırım, daha iyisi hazır yemesini seviyorum ben..
    Mektuplardan biri belki benimdir diye düşündüm ama olmayabilir de tabi üstelik ben bu kadar ihmal etmişken:( Ama azmettim, var içimde bir hırs alevlenen yeniden:)
    Kedişi özledim çok, o göbüşü ve bakışları da. Benim için de yumul en yumuşak kısımlara, tosbik patilere..
    Benimde yazmam lazım..
    Hadi bakalım öperim. Özle beni!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. en üstteki mavi senin ;)

      ihmal demeyelim ona zamansızlık diyelim ama sen yaz hemen... hazır yazılmışı varsa bekletme yolla misal :D

      Sil
  2. Trenisudan pakman yapmayı bende çok severim her yaptığımda resimlerim hatta afiyet olsun :)

    YanıtlaSil