30 Kasım 2014 Pazar

Dis iz Sıpartın Ulan!

Ben istiyorum ki; herkes kendi hayatına baksın...
Ben istiyorum ki; insanlara sosyal medyada paylaştıklarıyla ilgili ahkamlar kesilemesin...
Ben istiyorum ki; insanların başkalarına ne yaptığı değil, bizim için ne yaptıkları ya da yapmadıkları önemli olsun...
Ben istiyorum ki; buradaki her şeyin sonu, hafifletici sebep olarak goygoya bağlansın...

Ama,



15 Kasım 2014 Cumartesi

Ön Yargı

TDK ön yargı için diyor ki;

"isim Bir kimse veya bir şeyle ilgili olarak belirli şart, olay ve görüntülere dayanarak önceden edinilmiş olumlu veya olumsuz yargı, peşin yargı, peşin hüküm, peşin fikir." 

'Çok cahilim, keşke ölsem' biliyorum ama, ben yıllarca bunun 'olumsuz yargı' kısmından haberdar olup ortalıkta "ben ön yargılı değilim, ön yargı çok bok kaka bişey" diyerek dolaştım Yani en azından olabildiğince olumsuz peşin hükümler vermemeye gayret gösterdim. Şimdi ne değişti? Artık gül kokulu mu? Hayır, değil... Sadece bir diğer yanını daha öğrenerek kendimi kandırmaktan kurtardım. Şöyle ki;

"Aaa ne güzel, adam gerekirse kitap lambası takıp okuyor ama yine de okuyor serviste, kitap okuduğuna göre kesin çok iyi bi insan" şeklindeki tatlış ön yargımı cebime koyup ertesi gün sabah koridorda rastlayıp günaydın dediğim aynı kişi, kapı duvar! Hadi bu sabah duymadı ertesi sabah bir daha dene, bir daha... "Herhalde sabahları henüz uyanamamış oluyor, öğlen yemek kuyruğunda afiyet olsun'u deneyeyim bir kere de, iki kere, üç"... Sonuç hep aynı!

"Aaa ne güzel, kadının köpeği varmış, baksana çocuğundan da ayırt etmiyor, köpek beslediğine göre kesin çok iyi bi insan"ı da denedim cebime koymayı, denemedim değil. Selamıma cevap alamamalar, kapıyı tutayım o da geçsin şeklindeki kibarlıklara teşekkür alamamalar hiç değişmedi. 

Bendeki fikir değişikliği ise malesef bu olanlardan sonra gerçekleşmedi. Hala, cevap alamasam da gördüğüm herkese selam vermeye, teşekkür etmeseler de kapı tutmaya devam ediyorum. Lakin başka bir örnekle gördüm ki, kartpostalda alıcı adresini nereye yazacağını otuzlu yaşlarında hala karıştıran bir diğer kişi sizi uzaktan gördüğü için nasılsın demeye yanınıza kadar gelebiliyor ya da konuşurken yüzünüze baktığı için suratınızın asık olduğunu fark edebiliyor. Keza dini inançlar açısından sizinle birçok yönden farklı düşünen birinin, durumun farkında olmasına rağmen sizi gerçekten dinlediğini, herhangi bir tartışmada kestirip atmak yerine ortada bir yol bulmak için çaba harcadığını veya kendine uygun olmayan eğlence tarzınız için size gerçekten içten bir şekilde "iyi eğlenceler" dilediğini fark edebiliyorsunuz.. 

Yani demem o ki, "aynı kitabı okuyoruz, aynı müziği dinliyoruz yaşasın çok iyi anlaşacağız" dediğiniz kişiler sizi hayal kırıklığına uğratırken, "off kesin aynı düşünmediğimiz için beni sevmeyecek, off daha bu konuyla alakası bile yok ona anlatacaklarımı dinler mi ki" diye düşündüğünüz insanlar da sizi utandırabiliyor. 

Bu konunun belki uzun süredir farkındaydım ama kendime itiraf etmek istemiyordum belki de yine en son ben anladım, bilmiyorum! Ama siz farkındaysanız ve bu güne kadar bana söylemediyseniz kesin beni sevmiyorsunuz ve hiç anlaşamayacağız! :))



21 Eylül 2014 Pazar

Ortalama Bir Boyum Var Türlü Türlü Huyum Var ~ 1

     Bir seriye başlamak benim için ne kadar akıllıca pek bilemiyorum. Zira buralara bir süre uğramadığım vakit ne seri yapıyordum, ismi neydi, kaçıncıda kalmıştım ve altına etiket olarak ne ekliyordum gibi sorular kafamda çılgın atıyor!(*) :) Bu sefer fotoğrafları da orada burada yayınlayacağımı ve iki üç kurcalamayla tüm sorulara yanıt bulduğumu hesaba katarsak daha az unutacağımı varsayıyor ve yeni seri vatana millete hayırlı olsun diyorum!

     Hepimizin nev-i şahsına münhasır huyları var. Ben de; koleksiyonunu yaptığım şeylerle, atamadıklarımla, efenime söyleyeyim yan yana olmazsa yiyemediklerimle ve daha nicesiyle bu huylara dem vurmaya çalışacağım. 




     Hatırı sayılır bir süredir gittiğim filmlerin, oyunların, konserlerin ve bilumum görsel ve işitsel aktivitenin biletlerini atmıyorum, atamıyorum. Bunlar bir süre o ajanda senin bu kutunun içi benim, cüzdanın bir gözü senin çekmecenin derinlikleri benim şeklinde takıldıktan sonra olaya el attım. Yıllar önce bir arkadaşımın doğum günü hediyesi olarak aldığı şu albüm setini konu için uygun buldum. (Hiç hoşuma gitmese de malumunuz artık tüm fotoğraflarımız dijital ortamda :/ o konuya da bir ara el atıcam!) Tam hepsini topladım artık hepsi güvendeler derken hala oradan buradan bilet çıkmasını saymazsak yöntemim bir hayli başarılı. Tavsiye ediyorum. :) 

     Biletlerini atamayan bir ben değilim, biliyorum! O yüzden, dökülün bakalım... :) 

     

20 Eylül 2014 Cumartesi

Birinci Tekil Şahıs ~ 10



Bu hormonların boyu posu devrilmesin... Evlerine atşler düşmesin iyi mi! Dün gece şu halde evde oturuyordum, yalnız, belki önümde bir kadeh rakı olabilir... Bi de bir ara gözüme belki toz kaçmıştır... Zaten öyle her cuma-cumartesi kopmalarda coşmalarda olan bir tip değilim. Ama bari rakıyı tokuşturabileydim. Merak etmeyin, artık geçti, toz kaçmaz gözüme...