İki gündür sabahları serviste uyuyamıyorum. Bakın bu bi dramdır! :) Sabahları yataktan çıkmamı sağlayan şey bu, benim için. "Hadi Saçaklı şimdi kalk, nasılsa serviste yine uyuyacaksın!". Cuma'ya kadar beklerim. Baktım hala tık yok, kendime yeni bir sebep bulmam gerek, hoff...
İş yerinde, yarından itibaren birkaç departmanın daha bulunmayacağı bilgisini aldığımız, bizim ise gitmeye devam edeceğimiz gerçeğinin değişmediği bir gündü. Şuan gerçekten evde kalmamdan daha sağlıklı bir durum, dert etmiyorum.
Bir ara her nasılsa kimsenin birbirine ilişmediği bir boşlukta kitap okumam gerektiği sorunsalına odaklandım. Aslında şuan Aziz Nesin -Yol / Böyle Gelmiş Böyle Gitmez - I okuyorum. Lakin işe git, gel blog yaz, telefon fışfışla derken hep yalan oluyor. Araya bir polisiye sokarsam muvaffak olurum gibi geldi. Kısa bir süre bu konu peşinde liste yaptım.
*** Fermina, bize polisiyeye giriş 101 yaz! ***
İş yerinde öküz gibi yediğim için akşam yemeği yiyesim gelmedi. Onun yerine cin koyayım dedim. - Yine o kadar mantıklıyım ki!- asıl amaç bu aralar aşk yaşadığım bir krakeri tüketebilmekmiş meğer. Normalde haftada bir balığını mutlaka yiyen, kahvaltısnı akşamdan yeşilliklerle hazırlayıp iş yerine götüren bir tipim. Sigaram da yok ama bu gerçekten başka bişi, bu resmen dalga köpürtmesi! :))
Musikili çelıncı da asla pas geçmek istemiyorum lakin allaşkına 23'e şu aşağıdaki aklının bir köşesinden geçmeyen var mı? Bak ona göre felsefe hocamı değil de eşini arıcam artık! :P
23. Sahilde dinlenecek bir şarkı
Fakat bu adamın son senelerde yaptıkları... ♥




