Kardeşlik Müessesesi

Efenim biliyorsunuz Altın Küre Çelınc kapsamında animasyonlara talip olmuştum. Coco'nun sonlarında biraz duygusallaştıktan sonra, sıraya The Boss Baby'i aldım. İyi ki de öyle yapmışım.

Aramızda anlaşalım. Animasyonlar, yetişkinler ve çocuklar için olarak ikiye ayrılıyor. Bu, çocuklar için olanındandı... Ağlamak falan yok. Sıkılma? Daha kötü yetişkin filmleri görmüştüm. Gönül rahatlığıyla yavrunuzu alıp izleyebilirsiniz. Belki dublajlısı daha bile komik çıkar. 

Filmin etrafında döndüğü konu kardeş sevgisi... İkinci çocuğu birinciye nasıl anlatacağız derdi olanalar kaçırmasın. Yapıştırsın hemen! :) 

Filmle ilgili tek sıkıntı çocukları hayvan sevgisinden uzaklaştırma ihtimali... Lakin bu, çocuk psikolojisinden zerre anlamadığımdan tamamen benim hüsn-ü kuruntum olabilir. Bir de siz bakın bakalım.

Ha bu arada... Kardeşlik Müessesesi şahanedir!
:)



* Müessese yazmak çok zor ahhahah :D

Peygamberdevesi

Alacağınız olsun!
Baktım bütün bilok alemi mini mini dizileri bir solukta izleyip bitiriyor. Dedim ki bu kadar vaktim var madem ben neden yapmıyorum. Bir nedeni varmış halbuki...  6 bölümden oluşan diziyi 1-4-1 taktiğiyle [ :) ] izlememe rağmen bu sırtlar tutuldu yine. :) Geriliyorum a dostlar! Araya kısa komediler sokuşturmadan nasıl izliyorsunuz yahu? o.O 

Dexter'ı daha önce altıncı sezona kadar izlemiştim. Geçen haftalarda ona da baştan başladım. Sonunu biliyorum. Yine geriliyorum ahahaha :D Sorun bende sanırım.

Neyse... Ne zamandır bir Avrupa yapımı izlemek istiyordum. Gittim La Mante'yi seçtim. Hikayeyi çok sevdim. Eski bir seri katilimiz taklitçisinin yakalanması için polislere yardım ediyor. Ama olaylar olaylar... Habire "haydi bakalııııım..." dediğimi hatırlıyorum. İki şaşırıp bir şüphelerimde haklı çıkarak dizi akıp gitti.

Genel olarak film ve dizilerde "bildiklerimi anlatmayayım da ölüp gideyim" taktiğine kıl oluyorum. İlk defa bu dizide bir takım anlatmamaları mantıklı buldum, hak verdim. Yalnız, Amerikan suç dizilerine o kadar alışmışım ki adamların cinayetleri çözme yöntemleri beni kudurttu. (Belki de sırtımın müsebbibi budur :P ) Bir ara resmen şüpheliyi feysbuktan stalklayarak cinayet çözmeye çalışıyorlardı. Valla bak! :))

Carole Bouquet ve Fred Testot'un oyunculuğunu beğendim. (Bunlar hep Sibelynka'nın gazına gelmekten oluyor!) Pascal Demolon beni bir uyuz etti. Nedendir anlamadım. Manon Azem'i çok acayipli güzel buldum, sevdiğine bağışlasın kızımızı tütütü... :P

Puanı 7.5 ama 'sıkılmadan izledim' kategorime girdi hınzır!

:)

ABV Pixar!

Değme romantik filmlerde, acıklı haberlerde, dramlı reklamlarda zerre etkilenmezken, animasyonlarda ağlayan tek ayarsız ben değilim, biliyorum!

Golden Globe açıklanınca filmlere bir göz atayım dedim. Malum Oscar abi de yaklaşıyor... Pazartesi akşamı Three Billboards Outside Ebbing, Missouri'yi seyrettim. İnanmazsınız daha önce de Cenk - Erdem'den duyup aynı yönetmenin Seven Psychopaths'ini izleyip beğenmiştim. Bunu da beğendim. Cillop gibi sinema blogları dururken ben oturup anlatmaya kalkmayacağım. 1 saat 55 dakikalık filmi sıkılmadan, sonuna doğru "tabi tabi bırakın yine bizi merakta" diyerek bitirdim. Bundan hoşlanıyorum demek ki...

Dün akşam da Coco'yu izledim. ABV Pixar! Ne güzel merakla izleyip gidiyorduk, neden yine sonlara doğru şordan akıtman lazımdı yaşları, hı? Hadi diyelim bu sefer evde yaşlı büyükanne olması denk geldi. Peki daha önce Wall-E'de, Up'ta, Big Hero 6'te yaptıkların ne olacak!!1!1!!1!! (Walt Disney de onun laciverti, savunmayın bana! :P )

Coco, müziksever blog komşularımın eminim çok hoşuna gidecek. "Onun yerine yetişkin filmi izlerim, hıh!" diyen yoksa Miguel'in hikayesine bir göz atsın derim. :) Ki bence animasyonların bir çoğu veletler yerine bizler için yapılıyor. Fragmanı da şöyle;