meydan okuyom ben ya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
meydan okuyom ben ya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Ekim 2017 Cumartesi

Alnımın Akıyla(!) ~ Çelınc Gün 30

Blog dünyasına 2012 Şubat'ta dahil olmuşum. Neden blog yazmaya başladınız? Blog isminiz bir hikayesi var mı? sorularının ikincisini ilk yazıda cevaplamışım meğer.

Neden sorusunun cevabı da en yalın haliyle işsizlikti (yine). O yalın hali biraz daha açmak gerekirse; istifa etmiştim, biriktirdiğim parayı yurtdışında dil eğitimi almak için kullanmak istiyordum, para harcamadan kendimi oyalayacak şeyler bulmalıydım. Blog o yollardan sadece biri oldu. Kendimi oyalayabilmek konusunda uzman olduğumu da yine o yıl öğrendim. 




2012-2013 hayatımın en bunalımlı ama bir o kadar da şükrettiğim dönemi oldu. Zaten farkında olmadan bir süre önce başlamış olan değişim sürecimin farkına vardığım zamandı sanırım. Uzun bir ilişkinin bitimi, parasızlık, arkadaşlıklarda değişim... Hepsi aynı zamanda... O zaman bir hayli yorucu gelmişti ama şimdi bakınca iyi ki..!

Burası bana düşündüklerimin bir çoğunu sağladı. Dokunmazsam olmazdı, dokundum. Kaçacak yer lazımdı, kaçtım. 

Bir şekilde bloga ulaşanlar kim olduğumu bilmesin diye değil, kim olduğumu bilenler buraya ulaşamasın diye Saçaklı olarak yazıyorum. Zaten bunu çok da katı şekilde yürütmüyorum zira zaman zaman adım geçti buralarda... ;)

Te geçen sene başlattığım çelıncı alnımın akıyla(!) tamamlamış bulunuyorum. Artık yenilerine hazırım. Şimmmdi onlar düşünsüüüün!* :))

*İşler Güçler

12 Ekim 2017 Perşembe

Ye Beni Kurt ~ Çelınc Gün 29

Siz şaka yaptım sandınız ama geçen sene(!) kendi ellerimle başlattığım çelıncı  çaktırmadan tamamlıyorum. Hülülülülülü... :)

Bitmeye iki kala Korkularınızdan bahseder misiniz? diyor kendisi. Nereden başlayayım bilmiyorum. Şöyle bir düşündüm de ben genel olarak korkuyorum! o.O 

Depremden bir hayli korkuyorum. Birkaç ay önce İzmir'de olan 6küsurluk depreme şimdilerde istifa etmiş olduğum işimin tuvaletinde yakalandım misal ve hala nasıl taşikardi geçirmediğimi bilmiyorum. [Gülmeyin! :)) ] Üstelik bu, depreme ilk kez tuvalette yakalanışım değil! :/ [bak hala gülüyolar!] Tuvalette yakalanma mevzusunu saymazsak bu korku için yattığım yerin başucunda su bulundurduğumu belirtmeliyim. Bir de zararlı mararlı ama cep telefonumu da yakınlarda bulunduruyorum. [son mevzulardan sonra elimdeki teknoloji el verse duşa dahi telefonla gireceğim! :) ] Bir ara başucumda düdük de bulunduruyordum. Bunların yanında olay esnasında korkmayıp etrafımdakileri sakinleştirdiğimi belirtmek isterim. Etki, mevzu kapandıktan sonra başlıyor. Demek beyne geç gidiyorsa..! :)

Geceleri dışarda olmaktansa evde olmaktan daha çok korkuyorum. Gecenin üçünde elimi kolumu sallayarak eve kadar gelip içeri girdikten sonra korkuyorum bi... Ha korkuyorum da yalnız yaşayamıyor muyum? Yoo yılın altı ayı yalnız yaşıyorum. Kapalı alan korkum mu var? Bildiğim kadarıyla yok çünkü mr'a falan sakin sakin giriyor ve hatta uyukluyorum. :) Sanıyorum cadde üstü bir yerde yaşıyor olmamdan. Dışarısı hep hareketli olunca tedirgin olmuyorum diye düşünüyorum. 

Görüntülerdense seslerden korkuyorum. Korku filmi izlerken bir organımı kapatmam gerekirse o, kulaklarım oluyor misal. :)) Tabii tam sessizlik de bana göre değil. O zaman da sürekli dinliyorum. 

Tüm bu bilgiler ışığında benim hiç bir zaman rahat uyku çekemiyor olmam lazım değil mi? 
Değil işte! Hep yastığa beş kala çok şükür! (Dilimi ısırayım zira bu aralar resmen kendi sonumu getiriyorum.)
:)


Aklıma gelenler şimdilik bu kadar. Yorumlarda "şundan da korkuyor musun" diye sorsanız kesin ondan da korkuyorumdur da yazmayı unutmuşumdur. :))

*** "Ula bu başlık ne" diyen varsa şorada yazıyor.

8 Ekim 2017 Pazar

Yere Batsın Lahmacun! ~ Çelınc Gün 28

Bugünün geleceği ta en başından belliydi!
Bir sene önce çelıncın En sevdiğiniz 3 müzik grubu hangisi? sorusuna ne yanıt vermeyi düşündüğümü hatırlamaya çalışıyorum. Büyük ihtimal bugün yapacağım gibi kaytaracaktım, nihoha... :)




Dönüp dolaşıp aynı yere gelmiş olmak istemiyorum (müzik cahilliği). O yüzden bu soruyu "en sevdiğim" değil de orada burada rastladığım ve bir şekilde beğendiğim 3 müzik gurubu olarak cevaplayacağım.

İlki Necati Ve Saykolar olacak. Dar müzik dimağıma dayanarak daha önce canlı performanslarını dinlediğim kimselere benzemiyorlar. Yer yer "noluyo lan o sahnede" dediğimi hatırlıyorum. Cıvık bacım afedersin!.. :) Bir bakın bakalım size de ilginç gelecek mi, belki de zaten biliyorsunuz;




İkinci sırada Trio Mandili geliyor. Eski blog komşularımızdan Mr. E sayesinde haberdar olmuştum kendilerinden. Naif ve dinlendirici buldum. Kliplerin tatlışlığı da ayrı bir beğeni unsuru, baksanıza; ^_^




Üçüncü ve son olarak da Yüzyüzeyken Konuşuruz diyeceğim. Ne eksik ne fazla, yeter miktarda bunalım var şarkılarda. Bana mı öyle geliyor;




Senseilerim (takip ettiğim bağzı biloklar) müzik ve kitap konusunda çıtayı arşa taşıdıkları için yazmaya başlamadan önce "ulan ben ne desem boş" triplerine giriyorum ama sonlara doğru "he sanki diğer konularda yazınca çok dolu" diyerek rahatlıyorum, ahahah :D

(Bir sonraki soru olan korkulara giriş yaptım, kıps!) :P

Adeta Bir Kasırga ~ Çelınc Gün 27

Çelınc insanı rezil de eder vezir de!
Dağınık mısınızdır yoksa düzenli mi? sorusuyla bugün benim için rezillik günüymüş demek!

Yazı boyunca müsaadenizle yer yer klişeye düşeceğim.
Bunlardan ilki "dağınığım ama aradığım şeyin nerede olduğunu bilirim (yani çoğu zaman...) şekerim" olacak. Oraya buraya atılmış eşyalardan hangisinin altında don, hangisinin altında okumakta olduğum kitap var bilirim misal! Ya da 128 tane kalemin arasından hangisi eksik hemen fark ederim!

İkinci sırada "gündelik hayatımda ne kadar dağınıksam işte de o kadar düzenliyim (valla bak!)" yer alıyor. Ve bu konuda da ciddiyim. Tamam, kişisel eşyalarım yine dağınık durur ama işle ilgili şeyler etiketlenmiş yerlerinde bulunur ve başka biri telefonda dahi bir şeyin yerini tarif etmemi isterse nokta atışla yardımcı olurum.

"Bir başkasının alanını zinhar dağıtmam" klişesi üçüncü sırada yer alıyor. Daha geçtiğimiz hafta iki günüm yeni doğum yapmış arkadaşımın evinde kullandığım bardağı bile hemen yıkayarak geçti. (titizler şuan "e bunun nesi olağandışı" diye ağızlarının kenarlarını kıvırıyor, görüyorum!) Ha diyelim ev arkadaşım var ve bir süre evde bulunmayacak, o zaman her yeri o gelene kadar dağıtırım, yalan yok! :) Gelmeden toplarım ama, üstüme gelmeyin. :P

Yok biz yazıyla olayın ciddiyetini anlayamadık diyen varsa bir de görsellerle özet geçeyim, ikisi de ablam tarafından "bak sen ehehe" diye gönderildi;





Bir de aşağıdakinin sandalye ve yatak arasında gidip-gelen yığın versiyonu var! :))


Tüm bunların yanında konuyla ilgili içinden çıkamadığım bir ikilem de yok değil. Dağınıklık bir yerden sonra çığrından çıktığı için mi kafamı da toplayamıyorum yoksa kafamı toplayamadığım zamanlarda mı dağınıklık çığrından çıkıyor bir türlü çözemedim. Böyle zamanlarda odayı toplamak sanki bir süreliğine beni hayata dair ümitlendiriyor. Sırf bu hissi yaşamak için bile etrafı dağıtmama değer! (Akıllanmıyor!) 

:)

3 Ekim 2017 Salı

Zamana Yayma Başganı ~ Çelınc Gün 26

Nasıl bir "zamana yaymak"sa artık... 
Neyse durun hiç ürkütmeyelim! Şu aşağıdakini tamamlayacağım, zamanla... o.O

https://sacaklininnotdefteri.blogspot.com/2016/04/havar.html

Ziyaret etmek istediğiniz on yeri sıralayabilir misiniz? diye sormuş çelınc zamanında... Sıralayamam! Yani bir süredir düşünüyorum, lakin nasıl sıralasam bilemedim. Ülke isimleri vererek geçsem çok genel olacak. Mekana kadar indirgesem, e on diyor... Isınma turu olarak kabul edip ortaya karışık bırakıp gideceğim.

Cuba; ki şurada dolmuş tutup blog komşularımızla gitmeyi planlamıştık! :)



Yeni Zelanda; nedeninden tam olarak emin değilim. Yüzüklerin Efendisi okumuş, izlemişliğim bile yok üstelik... o.O (abavvv! itirafa gel...) çağırıyor bir şekilde.


Amsterdam; her giden arkadaşımın "senin kesin gitmen lazım" demesinin biraz etkisi var sanırım. Sırf neden böyle söylediklerini anlamak için bile ziyaret etmek istiyorum.


Oktober Fest; Almanya'da bulunmak istediğimi biliyorum. Neresinde ve neden sorularına bir cevabım olmadığından cevap bu... Özet olarak cahillik diyebiliriz bence...


Mostar; ölmeden önce görülecekler listesinden ziyade Gündüz Vassaf'tan Mostari'yi okuduktan sonra oluştu sanırım bu istek...


İskoçya; Aslında 2012 yılında Edinburgh'da 3 gün de olsa geçirebildim fekat yetmedi a dostlar! Dağdan bir kız inemedi döne döne... :)


Kuzey Işıkları; her nereden görebileceksem farketmez. Tabii gönül ister ki karanlık, cam tavanlı, sıcak bir ortamda dönenerek izleyelim ama şimdilik her türlüsüne kabul! (Varım diyoooor!)


Mardin; yurtiçinde gitmeyip de merak ettiğim yerlerin başında geliyor. Yine bir kara cahillik, yine bir yeme-içme, ağız açık gezme isteği...


Maldivler; Tek ve yancıya ihtiyaç duymayan sebep; deniz!


Deniz Feneri; Tam adres veremiyorum ancak aşağıdaki gibi tam denizin ortasında bulunuyor olmalı. Bir tam günü geçirmek nasıl bir his olurdu merak ediyorum.


Böyle böyle şu aralar blogları canlandıran çelıncları yapmaya benim de yüzüm olacak. Hayır, geç kalmadım!

:)


16 Mayıs 2016 Pazartesi

Elmyra ~ Çelınc Gün 25

Animasyonlara bayılıyorum. Adı animasyon olmadan önce çizgifilmdi, o zaman da bayılıyordum. Küçükken falan değil. Bildiğin eşşek kadar olduğum zamanlardan bahsediyorum, yani şimdiden...

Mesela Taş Devri olsa yine izlerim. Ya da ne bileyim Varyemez Amca. Veya Dark Wing Duck! :) Şimdiki animasyon kanallarını açıyorsun, hepsi tırt!! :/ Neyse ki endüstri gelişti. Kesin ağlatır denilen duygusal filmlerin yerine UP ağlatıyor mesela beni, big Hero Six ağlatıyor. Monsters güldürüyor sonra, Inside Out hem güldürüp hem göz sulandırıyor.

İş Favori Disney karakteriniz hangisi? Neden? sorusuna gelince cevap yukarıda saydıklarımın hiç birinde değil. Disney Pixar'la birleşti, beriki ötekiyle kayınço oldu kargaşasından yararlanarak sizlere bir Warner Bros. karakterini cevap olarak kaktırmak istiyorum. :))


Efendim bilmeyenler için kendisinin adı Elmyra. Saçlarım küt değil, tepemde de kurukafalı bir fiyonk yok ama bu bildiğin ben ayol! Ne onun ne kendimin kök nedenini bilmiyorum bu sarılma mevzusuyla ilgili. Aramızda analiz edebilecekler varsa söylesin ilk önce duymak için kendimi hazırlayayım.  Bildiğim şu ki insanlardan çıkaramadığım sevgimi hayvanlardan çıkarıyorum. :)) Valla bak! İnsanları daha sakin, yumşak yumşak (dunkof!) seviyorum (tamam arada bir şaşıyor ^_^ ). Ya saygıdan ya korkudan, tam emin değilim. Ama konu hayvanlar olunca onlar iste de istemese de tüm sevgimi akıtıyorum. (Bence genelde istiyorlar! o.O)


Gönül isterdi ki Bastet'in gözünü pörtlettiğim bir iki fotoğrafı şuracığa bırakayım. :)) Şimdilik değil ama belki sonra. Toplum henüz buna hazır değil! :P Benimle dursun diye bir şu aşağıdakini yapmadığım kaldı. Onu da uygun ipi bulduğumda denerim gibi geliyor.



Vakti olan varsa bir şeyler isteyeceğim. Yarın ve haftanın devamı için gofret! Beni güldürecek şeylere daha çok ihtiyacım var bir süre. Ne bileyim yazı yazarken araya bi karikatür de benim için sıkıştırıverin. Olmadı gelip salça olduğum yorumlarda cevap falan verin. Oyalayın şu çocuğu accık!

-_-

15 Mayıs 2016 Pazar

Bitircem Ki! ~ Çelınc Gün 24

Şuan okumakta olduğunuz ya da son okuduğunuz kitap nedir?

İyi bir okuyucu değilim. Hiçbir şey yapmadığım vakit bir kitabı bir günde de bitirdiğim oldu ama bu bir ölçü değil. Genelde haftalarca elimde sürünüyor. Buna rağmen almaktan geri durmuyorum. Kitap fuarına gidiyorum, internette kurcalıyorum. Dokunarak okumayı seviyorum yani... Daha önce gösterdiğim defterlere satırlardan notlar almayı...

Önyargılı olmamak adına ve toplu taşımada telefondan bir şeyler okumak daha kolay olduğu için ilk defa e-kitap deniyorum. George Orwell - 1984. Beklediğim kadar yadırgamadım. Gerçekten işimi kolaylaştırıyor. Yine de bir tercih yapmak zorunda olsam tabii ki kanlı canlı bir kitap seçerim!




Kitabı değerlendirmeye kalkmak saçma olur. En az Persopolis izlerken olduğu kadar dehşete kapılıyorum aralarda. Yok canım! Olmaz... o.O

Bir de bu bitmeden Otostopçu'nun Galaksi Rehberi'ne başladım. Haftasonları okunmak üzere Bastet'in yanına Çeşmealtı'na bıraktım. Bir yaz sezonu boyunca da okurum artık... Okurum heralde... Yani okusam iyi olur sanki...

:)


9 Mayıs 2016 Pazartesi

Bir Püskevit Adı Olarak; Tutku ~ Çelınc Gün 23

Hiiç sıkıldığım falan yok, bildiğin teknik aksaklıklardan dolayı devam edemedim meydan okumaya. Şuan bitiyor diye de bir miktar hüzünlüyüm... :/

Cumartesi doktora gittim. Omurlarımın arasına yüzkırk teelee sıkışmış cımbızla çekip alıverdiler! :)) Neyse işte, ilaç jel falan derken şuan salonun zemininde değil bildiğin odamda sandalyemde oturuyorum. Rahatça yazıyorum. Size yetişeyim mi kendim için olayı bir miktar daha uzatayım mı bilemedim. Hangisi makbul? :)

En son, Yaparken heyecan duyduğunuz bir şeyden bahseder misiniz? 'de kalmıştım. Göz ucuyla verdiğiniz cevapları gördüm. Ne desem bilmiyorum. Bir miktar düşündüm yaparken heyecan duyduğum bir şey bulamadım. Bir miktar içerledim kendime. Tutkuyla yaptığım hiçbir şey yok yahu! Biri 2007'de diğeri 2015'te olmak üzere iki kere yamaç paraşütü yapmışlığım var. Bir ara da rafting yapmıştım Köprülü Kanyon'da. Onlar heyecanlıydı bak. 

Yukarıdakileri saymazsak eğer beni en çok heyecanlandıran şey gece yarısı buzdolabından gelen buz kırma sesleri! :)) Onda da yapmak eylemi geçmiyor, o ayrı... Bir yaz mutfaktaki televizyon kendi kendine açılıyordu bak o da feci heyecanlıydı. Gecenin bir yarısı artık Arka Sokak'ların tekrarına mı denk gelir, tartışma programına mı şansıma. Pat diye açılıp, balkon kapısından şüpheyle mutfağa girmeme (salon ve mutfak aynı balkona bakıyor) sebep olmuştu gecenin dördünde. Sonra da bütün evi dolaşmıştım "ulan şaşırtmaca olmasın" diye. Bu olaydaki heyecanı sonra hiçbir şeyde bulamadım! :))

Bir an soruya cevap bulamayınca Fermina'ya seslendim "ben naaparken heyecan duyuyorum ya" diye. Oynanmamış tam metni direkt koyuyorum;



Sürekli surette resmi giyimden uzak durmaya çalıştığım için bot çilem hiç bitmedi. Bir ara çok az topuklu, rahat bir botun hem siyahını hem de kahverengisini alarak rahatladım. Bu sefer de gündelik botlarımın altı yırtılıp durmaya başladı. Zaten güçlükle alışveriş yapabiliyorum neden sürekli bir şeyler almam gerekiyor diye iki kere streslendim. En sonunda bu kışın başında şu aşağıdaki güzelleri aldım. Gel gör ki o heyecanlı arayıştan olmuş oldum! :)) 
Dogo ♥


Neyse, geriye kaldı beş heyecanlı aktivite daha... :D


***Sanırım hepsini bir akşamda yazmayıp zamana yayacağım. <3 ***



4 Mayıs 2016 Çarşamba

Ozonosfer ~ Çelınc Gün 22

Blog komşumuz Zihin Bey, Sahip olduğunuz en kıymetli şey nedir? Neden kıymetli? sorusunda çıtayı ozonosfere çıkardığı için artık ne desek yalan... :))

İki gündür işten eve gelip bir dakika daha fazla oturamadığım, uzanmak zorunda kaldığım için sağlık diyeceğim ama o da çok tırt bir cevap olacak.


Sahip olduğum en değerli şey bir türlü veremediğim o son 3 (!) kilo bence... Bir türlü veremediğime göre benim için çok değerli olmalı!



Bu işin şakası tabii.. Herhangi bir kilo problemim yok. Normal insan evladı vücudu işte. Zayıf değil sadece... Geçen sene bu zamanlara göre yaşam kalitem bir miktar düşmüş durumda. İki fark var; geçen sene şuanki kilomdan 3-3,5 kilo daha zayıftım ve bir de aşıktım. Sabahları çok zor çıkıyorum yataktan, geçen sene şuankinden 1,5 saat önce uyanmama rağmen daha kolay kalkıyordum. Eve geldiğimde ek bir şeyler yapacak enerjiyi kendimde buluyordum... Şimdi siz "e aşktan" diyeceksiniz de siyatik de mi aşktan bre insafsızlar! :))


***tabletten yatarak yazmayı beceremediğimden bir türlü düzgün yayınlayamadım :/ ***

3 Mayıs 2016 Salı

Nereye Sıçacaklar!* ~ Çelınc Gün 21

Yirmi bir gün nasıl geçti anlamadım. Tamam her gün yazamadım belki ama bak, Sizi güldüren 5 kelime ya da söz öbeğini listeler misiniz?'le yetiştim meydan okumaya. Abartıyor gibi görünmeyeyim ama bitince ne pok yiyeceğiz hiç bilmiyorum. Enseyi karartmayıp anlatıyorum...

Denizli'de kahvaltıcı arıyoruz. Çok güzel bir yer buluyoruz ama nasıl dolu. Zar zor bir masa ediniyoruz. İyi güzel de neredeyse bir saat geçiyor kimse ilgilenmiyor. Kızıyoruz, kalkıyoruz. Başka bir yer arayışına geçiyoruz. Burası da güzel zaten karınlar artık çok aç, bir yer daha bulmaya kalkarsak birbirimizi yiyeceğiz. Yine zor da olsa bir yer bulup yerleşiyoruz. Denizli'li arkadaşlarımızdan bir tanesi "Kahvaltının hepsini yığmadan önce bir şeyler getir de *gabalayalım usta" diyor. Hönk! :) Meğer biraz da olsa açlık bastırmak, açlığın kabasını almak anlamına geliyormuş. O günden beri dilime dolandı. Bir ara whatsapp grubumuz bile vardı bu isimde. :))

Parodi olduğunu çok sonradan ilgili oyuncuyu bir filmde tanımamla ancak anladığım, o güne kadar memleketim insanı olmasına içtenlikle gülümsediğim, o günden sonra hayal kırıklığına uğramak yerine adamın oyunculuğuna hayran kaldığım büyük ihtimalle çoğunuzun bildiği şu aşağıdaki videoda geçen *caydım diyebilirim. O kadar komik yerin arasından en çok buna gülüyorum. Gün içinde kullandığım oluyor lakin Saçaklı'ya yine kendi kendine gülmeler... :))


Rahmetli babaannemin *ye beni kurt lafı! :)) Efenim kullanımını veriyorum hazırsak; korku filminde misal hanımkızımız polisi arayacağına karanlıkların içine doğru yürüyor ya... hah işte tam orası için "al işte, ye beni kurt" şeklinde kullanabilirsiniz. Bak bu aile sırrımızı da verdim, değerinizi bilin! ^_^

Her türlü şey için son anda hazırlanmaların ustası olan Saçaklı'ya babası tarafından en çok kullanılan moral öbeği *koşarken belli olmaz! Çünkü çorabı kaçmıştır yedeği yoktur... çünkü en sevdiği pespaye kotunun üstünde aslında leke vardır... çünkü yakası dar diye kestiği tshirtü yamuk kesmiştir... ya da birbiriyle çok alakasız şeyler giymiştir... ama olsundur çünkü koşarken belli olmazdır... <3

Bi de demeyim dedim ama *bıçak kemiğe dayandı beyler!!  o.O



***hile yapıp başlıkla birlikte altıladım, ıhııı..***

2 Mayıs 2016 Pazartesi

Siyatik ~ Çelınc Gün 20

Sevgili blog,
Bu satırları sana salonun yerinde yüz üstü uzanmış olarak yazıyorum. Çünkü şartlar itibariyle durabildiğim pozisyon bu! :/ Sırtım gonşular... Daha doğrusu belim, kuyruk sokumum ve sağ bacağım... Siyatik oldum bu yaşlarımdan sonra. 2014de Dragon yarışlarına katıldığımda yamulmuştum ilk. Bir ara hatırlatın da yarışta nası kürek çekemediğimden bahsedeyim... :))

Sonra tansiyonuma geçeyim... :P yok be çıtırım ben! ne biçim hayallerim var uuu, acayip... 

Ferhan Şensoy'un Hacıkomünist'ini okumamla Küba bileti bakmaya başlamam aynı zamana denk geliyor. Hiç bir zaman o biletleri alıp gidemeyeceğime inanmam da yine hemen hemen aynı tarih... :) olsun yine de içimde sürekli bir gitme isteği var oraya doğru... Mevsimlerden yazı seviyorum demiştim. Fotoğraf açısından da beni çokça tatmin edeceğine eminim. Bir de ruhu var tabii en önemlisi. Küba Günün birinde nereyi ziyaret etmek ya da nerede yaşamak isterdiniz? sorusunun ziyaret kısmının cevabı. Zira kendimi biliyorum ki o imkanlarla da bi yere kadar. Mesela 60 :P 

Yaşamak için göynümde yatan aslan Yeni Zelanda sanırım. Evet, hala kararsızım. Yaşamak istediğim yerden çok şartlar ön planda. Ne bileyim duruma göre 1 odada kaosun ortasında da yaşayabilirim (ki böyle bir şeye doğru gitmeye niyetliydim, nese...) diğer bir durumda sarayda da şaapabilirim yani ööle çerçeveler koymuyorum ahhahah :D

Maksat karmaya, evrene, carta curta mesaj vermekse eğer; 

1 Mayıs 2016 Pazar

Blush Ne Yea! ~ Çelınc Gün 19

Geçen cuma öğlen vaktinde ofisten ayrılıp havaalanına doğru yol aldık. Uçağımızı bekledik ve İstanbul'a indik. Buraya kadar olan her şey benim için neredeyse her yıl, yılda ortalama iki kere olan bir durum. Alışık olmadığım kısım havaalanından çıktığımızda özel araç ve şoförümüzün bizi alması oldu. Ritüelim Havataş'tır. Oradan otelimize geçip sırt çantamızı bıraktık. Ritüelim arkadaş evidir! :)) Alışveriş merkezine geçtik. Bugüne kadar herhangi bir İstanbul seyahatimde alışveriş merkezine gittiğimi hatırlamıyorum. Bunu söylediğimde yanımdakilerden "köyden indim şehere!" muamelesi gördüm ahhahah :D
Yeter miktardaki zamanı burada öldürdükten sonra benim hikaye başladı. İlk önce bir kanatçıda (offf bayılırımmm) rakı ile kaç kilo tükettiğimi hatırlamadığım miktarda kanat yedim. Sonra Nişantaşı'nda bir gece kulübünde blush içerek Yonca Lodi dinledim ki sanırım hayatımda ilk defa dinledim. Çıkmadan iki shot tekilayı yolluk yaptım. Her yerden her yere giderken olduğu gibi özel aracımız ve şoförümüz bizi aldı. Otele dönüp dinleneceğim sanarken bir anda geceye devam etme kararı alındı. Daha salaş ve içkisiz bir organizasyon olacağı konuşulduğundan otele girip üstümü değiştirdim. Arabaya geri döndükten sonra "abi Reina'ya çek" dendiğini hatırlıyorum! o.O Şoför abinin "yalnız ablayı böyle içeri almayabilirler" dediği hala kulaklarımda çınlıyor. :)) Tam olarak şu aşağıdakiler vardı üzerimde, bir de spor ayakkabım. 



Sadece yatarken olmasa bile kendi tarzım yerlere giderken giyiyorum bu tshirtü. Ama bana Reina demediniz ki! Neyse herhalde özel araç ve şoförün bir havası mı var nedir ben bodyguardların arasından rüzgar gibi geçerek girdim. Hatırladığım kadarıyla kimse de "bacım nereye gidiyon" demedi. :) Zaten içeride kırkbeş dakika kadar sabredebildim. Söylenen vodka-enerjinin çoğunu bırakıp çıktım.

Sabah dönüş uçağımız 11deydi. Uyanmamla birlikte başıma yapışan ağrı eve girip uyuyana kadar geçmedi. Bütün yolu başım elime yapışık şekilde geçirdim. Alnıma bastırmak iyi geliyordu. 
İmza günü vesilisiyle İzmir'e gelmekte olan Penguen ekibi de bizim uçaktaydı. Bir tek o kısımda bir süre "oha neden bu kadar içtim ki" dediysem de pişman değilim. Çok da güzel içtim çok da iyi içtim! Hiç benlik olmayan kısa bir tur yaşayıp döndüm. Aslına bakarsanız böyle bir şeye bir süredir ihtiyacım vardı. Nese...

Bütün bunları niye anlattım? :)) Ondokuzuncu gün Satın aldığınız son giyisilerle birlikte bir fotoğrafınızı paylaşır mısınız? diye sorduğu için. :)) Şu üstteki renkli hırkamsı şeyi aldım en son. Soru aslında üzerimizde olmasını gerektiriyor. O akşamdan kalma şu fotoğrafı bırakıyorum öyleyse aşağıya... (göremediğiniz o surat ama ne sarhoş! :D )


"Dünya Tuttu" ~ Çelınc Gün 18

Katıldığınız ilk konser hangisiydi? diyor çelınc onsekizinci günde...
Katıldığım son konser hangisiydi ki ilk konseri hatırlayayım! Hafıza gerektiren meydan okuma soruları beni biraz tedirgin ediyor. Hatırlayamıyorum. Belli ki özel bir şey olmamış, özel biriyle de gidilmemiş...

Yine de Teoman konseri olduğunu tahmin ediyorum. Fuar'da, ben de liseye gidiyor olmalıyım. Kuru kuruya, çaylı herhalde... :))

Saat itibariyle biraz huzursuzum. Ya yediklerimden ya da huzursuzluktan. En zayıf yerim midem. İlkokuldayken mide kanaması geçirmiş bir çocuk olmamdan mı yoksa böyle biri olduğum için mi ilkokulda mide kanaması geçirdim net değil. Bildiğim şey sevinç, korku, mutsuzluk .. hepsi mideme vurur benim...

Ergenim ben... :))




30 Nisan 2016 Cumartesi

Sıralı Tam Listem Var

Efenim kendimce teknolociden anlar, bir şekilde altından girer üstünden çıkarım lakin meydan okuma ile birlikte bulduğum ama takip et butonuna tıklayamadığım bloglar oldu. Kesin çözümü bulana kadar kendime bir liste yapmaya karar verdim. Belki sizin de işinize yarar. Meydan okumaya katıldığını bildiğim blogları linkleriyle şuracığa bırakacağım. Arada öküzlüğümden atladıklarım, haberim olmadığı için ekleyemediklerim varsa lütfen yorum kısmına "huoop hişş ben de varım" desinler. Bu yazıyı durmadan yenileyeceğim. Ben bir hayli uzun süre daha okumaya devam edeceğim gibi geliyor çünkü... :)





Herkese güzel haftasonları!
:)



01.05.2016 güncelleme 1

28 Nisan 2016 Perşembe

Deve ~ Çelınc Gün 17

Ne biçim burcum varmış. Fermina'dan özendim ecnebi sitelerden bakayım dedim. Cancer yazıyorum evlerden ırak şeyler çıkıyor. Crab yazıyorum yemek tarifleri çıkıyor. Bu ne be! :)) (Burcumun özelliklerinde isyankarlık var mı ki?)

Düzgün bir girizgah yapmak gerekirse (ki aslında gerekmez...) bugün Burcunuz nedir? Sizinle uyumlu olan özellikler hangileri? sorusuyla kıvranıyoruz.


https://tr.pinterest.com/pin/237564949070745220/

Bir takım sayfalarda çarşaf çarşaf özellikler gördüm. İtiraf etmek gerekirse okumaya üşendim. Öyleyse yengeç burcu tembel, elde var bir. :P

Ablamla aynı burcun insanlarıyız. Ne kadar farklı olduğumuzu bile bile nasıl inanayım ben bu burcumun özelliklerine? Onun yerine bizi 11 gün arayla dünyaya getirmeyi başaran ailem hakkında çıkarımlar yapmak istiyorum!!! ahhahahah :D şaka be şaka... şimdi girmiyorum öyle bir konuya, başka zaman! o.O

Hızlı hızlı geçerken bir yerlerde evcimen gördüm. Külliyen yalan! Evdeysem ya param ya arkadaşım yoktur. Ki ikisi de yoktur... <3

Başka bir satırda hayalperest gördüm. Bu da külliyen yalan. Hiç hayal kuramam. Beceremiyorum. Daha çok gerçekçiyim. Üzülürken bile gerçekçi...

Duygusal... Kendime göre duygusalım diyelim. Benim için tüm salona papatyalar serip oraya buraya mum yakmış adama ilk tepki olarak "bir yerler yanmasın" deyip, başka biriyle yıl dönümümde kaburgacıyı tercih eden bir insanım. Ama duygusalım yani o kadar da şaapmayın, mihii! :)

"İntikam alma arzuları vardır" yazıyordu bir yerde. Bunu uygun buldum. Kinciyimdir birazcık! O aşamaya getirene çılgınca beddua ediyorum. Hiiç öyle "yapma, etme" demeyin. Daha önce de defalarca dediler. Ben yine de ediyorum. Yalnız son bir süredir biraz insafa geldim. Sonucu karşıdakine bırakan dualar ediyorum. "İnşallah senin çocuğunun da senin gibi bir çalışma arkadaşı-müdürü olur" , "inşallah senin çocuğun da her seferinde tam olarak senin gibi birine aşık olur" vb... Yani sonuçta ben iyi/kötü bir temennide bulunmuyorum. Herkes nasıl biri olacağına kendi karar versin. Çocuk yapmanın en büyük sorumluluğu bu bence. Herkesin, birilerinden olma bir çocuk olduğunu unutmamak! (Bu konuda çok ısrarcı ve net'im - ay bakayım, sabit fikirli mi yazıyo o özelliklerde abovv :P )

Özenti olma sonucum en azından bir meyve verdi, şunu buldum;


https://tr.pinterest.com/pin/460844974349317968/

Bu kadan basit şeyi söylediğin halde anlamayan insan var ya... gebermeyesiciler! Olay çikolata falan değil tabii, sevmiyorum zaten o kadar... Geleceğim yer yine gofretli o karikatür.

Ama en çok Zaytung'u uygun buldum;


YENGEÇ (22 Haziran - 23 Temmuz)
Bu hafta sizi Nişantaşı, Şişli ve Sarıyer civarında gezdire gezdire dövecekler. Yalnız bu nasıl bir fantezidir? Kimlere bulaştınız siz?


Geçen haftasonu en daha öncekilere benzemeyen İstanbul ziyaretimi yaşadım. :)) Gerçekten de Nişantaşı, Şişli taraflarında geze-içe ertesi gün kendimi dövülerek uyanmış hale getirmeyi başardım. Ve daha nicesi... :) (yaa bak bunlar hiç anlatılmıyor Saçaklı! ^_^ ) 

Hafızama kuvvet, yarın ilk gittiğim konseri hatırlayacağım. (amin.)

Gönül Verememeler ~ Çelınc Gün 16

Bugün aslında iyi bir şey oldu... Yani öyle pek mattah değil de... Ben de çok "vuuu" olmadım... Olamıyorum da zaten. Tepkisizim biraz üzerinize afiyet! Yine de iyi bir şeyler oldu. Yani bakalım, bir şey farkedecek mi... Öyle karar verelim. Neyse...
Sevgili Karma, bana daha iyi gelecek şeyler de var. Uygun görürsen bir ara oturmaya bekliyorum, amin! :)

Yazmalı, çizmeli, boyamalı şeyler yapmaya izin veren günler de geldi çelıncta dünya gözüyle... O, El yazını göster diyor, ben bokunu çıkartmak serbest olarak anlıyorum;



Yukarıda görünen siyah defterimi bayılarak aldım. (Bir tane daha var, onu da bayılarak aldım seni inandırsın...) Yazım sanatına (kaligrafi demeye dilim varmaz) gönlümü verecektim lakin göynümün bir tarafına koydukları için hiçbir yerlere veremiyorum şuan. Zaten ilk denememde de "minutes" yazacağıma "munites" yazarak hevesimi kırdım. Bir köşede havalı cümleler biriktiriyorum, hakemler "yürü ya kulum" çizgisini gösterdiği an sayfalarca çızıktırıp ortalıkta yayınlayacağım.

Yazımı beğeniyorum. Özellikle tontik uçlu kalemlerle yazmak çok zevkli. Gün içerisinde mutlaka kalem kağıt kullanıyorum ama çoğunlukla bilgisayar üzerinde yazı yazıyorum. Buna rağmen işte bir ajanda, bir defter ve bir de müsfette kağıt kullanıyorum. :) Hafızam zayıf, yazmam lazım! Öyle tek çeşit kalem de yetmiyor tabii ki... Renkler, çeşitler... :)) Evde 3 kova kalemim var, işte başlarına bir şey gelirse diye bir tane bile götürmeye kıyamıyorum. Evet, mezara götürücem! o.O

Yarın çelınc bizle flört etmek istiyor, ben diim! Bir tek "okuyo musun, kaça gidiyosun" demediği kaldı.

:)

27 Nisan 2016 Çarşamba

Alt + 15 ~ Çelınc Gün 15

Odamla salon arasında bariz 3 derece fark var. Benim oda belli ki kutuplara daha yakın! :/ 
Abartma diyeceksiniz de an itibariyle salonda tshirtle, odada +uzun kolluyla oturulabiliyor. Bu durum sadece bu evimiz için geçerli değil. Tüm oturduğumuz evlerde odam evin hep en soğuk odası oldu. Oturup ailemin sevgisini sorgulamak istiyorum ama geride kaldığım çelınca Favori mevsiminiz hangisi? Neden? sorusunu yanıtlayarak artık yetişmem lazım.

http://www.buzzfeed.com/kevintang/20-insanely-talented-gif-illustrators-you-should-follow?utm_term=.dsbyMoqgJ

Tüm yapış yapışlığına ve bunaltıcılığına rağmen ben yaz'ı seviyorum sanırım. Canını yediğimin şehrinde bahar denen bir şey olsa onu mu seviyor olurdum diye bir düşündüm. Yok... I ıh! Ben bildiğin yaz seviyorum. 

☼ hava erkenden kararmamalı - uyandığımda karanlık olmamalı, 
☼ denize girebilmeliyim, tuzlu saçlarımla ertesi güne kadar durup tekrar denize girmeliyim. yok tatil günü değilse tuzlu saçlarla işe gitmeliyim <3 (hayır, hiç kaşınmıyorum!)
☼ temmuz - ağustos gibi insan hiçbir şey giymese bile kar etmiyor, biliyorum. yine de kışın o kat kat olma hali beni daha çok yoruyor. giyisilerimden yorulmamalıyım (uu beybi!),
☼ mangal başında duran için eziyet olsa da yaz gelince daha çok daha çok çomçok mangal yakılabiliyor! :)
☼ meyveleri kışa göre daha güzel (ya da ben daha çok seviyorum),
☼ daha çok taş toplanabiliyor allah sizi inandırsın! :)
☼ bi de bu bahaneyle klavyede güneş yapmayı öğrendim :)))) (alt+15)

http://giphy.com/gifs/love-cute-water-Fm9dmbx8PzjVe

Challenge bizimle mülakat yapmaktan vazgeçip içimizi daha ferah tutabileceğimiz sorularına döndü! 
Teşekkürler challenge!
:)