Güneşe Ateş Edemeyenler

Ablamla Adana'ya gitme hikayemiz bir arkadaşımızın iş için oraya yerleşecek olmasıyla başladı. (Normalde abla demeyeli ne kadar oldu hatırlamıyorum, hep isim <3 ) O taraflara gidip kebapları götürme niyetimiz çoktan varmış da bahane arıyormuşuz. :) Gitmemize üç hafta kala yanına gidiyor olduğumuz arkadaş tarafından çok şık ekildik. [20 yıllık bir arkadaşlıktı rahmetli :)) ] Kısa süreli bir şaşkınlığın ardından Adanalı birkaç arkadaşımıza danışarak ayarlamaları yaptık ve yola koyulduk.

Güneşe ateş etmemek için Mayıs (2017) ayını uygun görmüştük. Gittiğimizde de bu seçimden memnun kaldık. Otelimiz gitmek istediğimiz yerlere yürüyüş mesafesinde olsun istedik. Bütçeye de uygun bulup şurasını tercih ettik. Gece gidip uyumalık, temiz, kahvaltısı da olan ve gerçekten de bizim için merkezi bir yerdi, öneririm.

Uçaktayken "çantaları bırakırız, bu saatten sonra yemeyiz heralde bi'şey, belki birer bira içmeye gideriz..." şeklindeki konuşmalar inişe yakın "aç mıyız aslında yea"ya dönüşünce, havaalanından doooru kebap yemeye gittik. Allah açlıkla terbiye etmesin! :)) İlk kebap için en bilinen Birbiçer'i tercih ettik (12 Mayıs). Akşam 10 sularıydı, otelimize yürüyerek rahatça ulaştık.

Gezilerin vazgeçilmez huyudur, az uyku çok yürüyüş! Biz de bu mantıkla çantaları bıraktığımız gibi gençlik nerelerde takılıyor diye keşfetmeye çıktık. Oralara da yürüyerek gidip, yürüyerek döndük. Yürüyüşlere "özgür kız" ruhuyla karar vermedik. Bilenlere sorduk. Çok yardımcı oldular. Misal aşağıdaki rotanın dönüşü için gece olduğundan, Atatürk Parkı'nın içinden değil, kenarından yürümemiz tavsiye edildi. Akıllıca bulduk, memnun kaldık.

Cumartesi ve Pazar sabahı (13-14 Mayıs) otelde kahvaltı edip yollara düştük. Bu kısımları detaylıca anlatmayayım. Adana denilince karşınıza çarşaf çarşaf çıkan, merkezde gezilesi yerlerin aynısını tercih ettik. Merkez Park, Seyhan kıyısında yürüyüş, Taş Köprü, Sinema Müzesi, Büyük Saat, Kazancılar Çarşısı... Bunların hepsine otelden yürüyerek, turist gibi havalara bakınıp, fotoğraf çekerek ulaştık. :)

Kendimce detay vermek istediğim üç yer ise şöyle;

Dilberler Sekisi, otelimize yakın bir yerden, taksiyle 15 tl civarı bir ücretle ulaştık. Çok geniiiiş bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz. Biz boş beleş gezip fotoğraf çekmekle yetindik. Daha uzun süreli bir gezi olsaydı piknik yapmayı tercih edebilirdim. 

Demirköprü, sadece fotoğraf damarımızı memnun etmek için gittiğimiz bir yerdi. Ama çok güzel memnun ettik, çok da iyi güzel memnun ettik! :)) Siz de fotoğraf çekmeyi seviyorsanız, günbatımı saatlerini tercih etmenizi ve mutlaka gitmenizi öneriyorum. Trenlerin aktif olarak kullandığı bir köprü olduğundan DİKKAT!

Kaburgacı Cabbar♥,  arkadaşlar burası için başınızın etini yerim, gidin! :D Kendisinden, instagramda takip ettiğim bir yeme-içme hesabı sayesinde haberdar olmuştum. Sanayinin içinde olmasından dolayı kısa bir "gidebilir miyiz ki acaba" tereddütü yaşadıktan sonra yine sormaya karar verdik. "Bu şekilde iki kişi, sanayi içinden yürüyebilir miyiz?" sorusu o kadar garip gelmiş olmalı ki, ısrarla "yakın ya yürürsünüz" cevabı aldık. En sonunda güvenlik açısından sorduğumuz anlaşıldığında da "hepsi bizim esnaf arkadaş onların" şeklinde gönlümüz ferahlatıldı. Esnaf arkadaş dedikleri kopartacı, egzozcu, yani küçük bir sanayide olması gerekenlerdi. İtiraf edeyim bu sefer yürürken biraz tedirgin olduk ama boşunaymış. :) Dıştan da içten de bakınca tam bir sanayi lokantası... Günün her saati öyle midir bilmiyorum ama içerdeki ruh sanayi lokantasından öte... Yani o kadar beğeniliyor ki her yerden müşterileri var, siz de gönül rahatlığıyla gidin! 

• Gittiğimiz haftasonu Adana'da, Çukurova Rock Festivali ve gıda fuarı tarzı bir etkinlik vardı. Ne hikmetse gittiğimiz restoranda bizim gıda fuarına geldiğimiz tahmininde bulunuldu!!1!1! :))) (Baskül Ailesi! :P )
• Çarşıdan cezerye alırken en ucuz ve en pahalısını pas geçip orta hallisine yönelin, çok güzel... <3
• Bici Bici yedik. Benlik bir şey değil. :)
• Anavatanı değil ama, yine Kalbimizegidenyol tavsiyesiyle Yıldızoğlu Künefe'ye de uğradık. Pişman olmadık.
• Cemalpaşa Mahallesi tarafında çok sevimli kahveci/mağaza karışımı tükkanlar var. Biz Storie Store'a oturduk. Güzeldi.
• Adana, beklediğimden daha yeşil bir kent çıktı. Her yer park/bahçe, her yer çimen... 
• İnsanlar gayet yardımsever ve sıcak...

Sonuç olarak, davullu zurnalı ekilişimize(!) rağmen memnun kaldığım bir seyahat oldu. :) Uçak bileti indirimlerini takip edip, haftasonu kaçamağı olarak gitmenizi size de tavsiye edebilirim. Ama bak söz verin, o Kaburgacı Cabbar'a gidilecek! :))

Versiyon Versiyon Anadolu'dan Mayıs ayını bir kuple de olsa anlatmış oldum. Darısı diğer ayların ve 2016 Eylül'ündeki İtalya'nın başına! Hayır, hiç de tembellikle alakası yok...

:P

En Tatlı Sabahlar Uyanmayınca Başlar

Kitap fuarında aradığını bulamayanlar ve internetteki indirimlerde stoklara yetişemeyenler için bir alternatif olarak Biraz Şöyle Biraz Böyle'nin satılık kitap listesini buraya bırakıyorum. Belki aradıklarınız O'nda vardır. :) Belki gıcık olduğunuz kitabevlerine inat başka alternatifler arıyorsunuzdur... :)) İkinci el seven vardır. Ne bileyim, hiç bahaneniz yoktur, liste görünce alıyorsunuzdur... Sebebine karışmıyorum, gönül rahatlığıyla bakabilirsiniz. :D 

Bir ara günümüzü anlattığımız yazı dizileri vardı, ben ona ruhen yetişememiştim. :) Bugün Applesoda, tek seferlik güne nasıl başlıyorsun mimine beni dahil ederek hevesimi almamı sağladı. Teşekkürler! :) Kendisi, her güne kendimiz hakkında bir bilgi çelıncının bence en hakkını vereni... Şahidim, her gün yazdı! Ben, güne başlangıç için kimseyi mimlemiyorum çünkü kimi mimlesem genellikle 'o taraklarda bezim yok' çıkıyor. :)) 

Efenim biliyorsunuz bu aralar çalışmadığımdan belli bir güne başlama saatim yok. Bu kısmı atlıyorum, zaten keyfiniz kaçar! :P Su içme denemesi yapmadıysam gece deliksiz uyuyan bir tip olduğumdan gözlerimi açabildikten sonra yatağın içinde bir süre debelenip doooru çişe... :)) Orada biraz telefon fışfışlamaca ve yüz yıkamanın ardından beş karış suratla küçük bir ev turu... Üç haftadır spora gittiğimden bir avuç ballı ceviz ve bir bardak su içip, diş fırçalayıp, giyiniyor ve yan sokağa yürüyorum. Spor yaklaşık kırk beş dakika sürüyor. Sonrasında saçları dahil etmeden bir duş... Evde yumurtanın sarısına talip olan biri çıkarsa iki, çıkmazsa tek yumurta kaynatıyorum derken gün başlamış oluyor. :) (E heralde, başka şeyler de yiyorum!)

Tadımız kaçmasın diye saatten bahsetmedim ama 9 ile 11 arasında gidip geldiğini söyleyebilirim (çok dövmeyin!). Daha önceki işlerimde 5:30'da kalkmam gerekeni de oldu 7:30'un yettiği de... Şuanda uyanamayışıma bakmayın, kesinlikle geç kalan bir tip değilim. Sadece uyanmak için bir nedenim olması gerekiyor. Bu sebep sadece iş değil. Nice karga bokunu yemeden uçağıyla seyahat ettim ve bir tane bile kaçırmadım mesela... Dünkü gezi için de 06:50 sularında uyandım ve bunu tek alarmla sağladım. Çünkü, nedenim var... 

Siz önermeden söyleyeyim, belli bir saatte kalkmak için neden uydurmaya çalışırsam vücut kesinlikle yemiyor. :) (eşşooğğlu eşek ona kafası çalışıyor!) Gerçek bir neden olması şart. O yüzden, tekrar işe başladığımda uyanabileceğimi bildiğimden kendimi çok sıkıştırmıyorum. Siz de sıkıştırmayın, beni... :P

Dünkü günübirlik gezimizin detaylı anlatılabilecek bir yanı yoktu. :) 27 kişilik minibüsün en arka sıra koltuklarında oturduğumuzdan benim sırt-bel ikilisi nanayı yedi. Mesafeler gün saatinin azaldığı zamanlar için fazlaca olduğundan biraz koşturmacalı geçti. 

Kurşunlu Şelalesi'ni daha önce görmüştüm. Sarı yapraklar mevsimi olduğundan biraz daha zaman olsaydı güzel fotoğraflar çıkabilirdi, yazık oldu.

Kula'nın içinde hiçbir şey yok. Dükkanların bir çoğu kapalıydı. Kalaycılar, leblebi kavuranlardan falan bahsediyorum. Bir şey almaktan değil. Evleri falan da öyle gideyim de gezeyim denilecek tarzda değil. Duvar yazıları buldum yerine...

Peri Bacaları, Burgaz Mevkii'nde bulunuyor. Burada yeterli zaman olsaydı gez-dolaş-tırman yaparak güzel değerlendirilebilirdi. 

Ulubey Kanyon'u da sadece cam terastan ve tepeden bakarak geçiştirilmese iyi olurdu. Yine zaman nedeniyle kanyona inmeye fırsat yoktu. 

Burada suratsızca anlattığıma bakma, somurtarak gezmedim. Zaten mümkün değildi, gün güzel başlamıştı. O güzelliklerden ilki, sabah gezi ekibini beklerken yanımıza yanaşan Karabaş'ın beni dürtükleyişiydi. :)) Her elimi çekişimde yaptı bunu... Üşenmedim açık bakkala gidip salam alıp geldim. <3 

İkinci güzellik de kahvaltı molasında yanaşan bu pofuduktu... ^_^  Tabii ki peynirimden verdim ve tabii ki sevdirmedi! :))

Ortaokuldayken ailemle Kapadokya gezisine çıkmıştık, o zaman için iyi gelmişti. Bir de Sanırım 2014'te ablamla Bursa gezisine katılmıştık, orada da kendi arkadaşlarımızla buluşmuştuk, yine iyi gelmişti. Fotoğrafçılık kulüpleriyle çıktıklarımı saymıyorum çünkü orada bir amaç oluyor ve o sırada zaten sıkılamıyorsunuz. En azından benim bulunduklarım öyleydi. Bunlara rağmen gezi gruplarına katılmak bana göre değilmiş gibi geldi. Yine denerim ama... (Yurtiçinde). Neticede araba kullanamıyorum, her yere toplu taşımayla ulaşılmıyor ve allah sizi inandırsın şoförüm de yok! :) E gezmeyi - görmeyi seviyorum... Katılmayıp da napacuuk?

:)

Versiyon Versiyon Anadolu

Tebdil-i mekanda ferahlık olduğuna inanıyorum. Yerimde duramıyorum olarak anlaşılmasın. Durabiliyorum. Bırakın evden çıkmayı üç gün yataktan çıkmadığım da oldu (çubuk kraker ve su ile), haftanın yedi günü sadece duş ve uyku için eve girdiğim de... Hepsi çocuğum gibi, ayırt edemiyorum. :)

İmkanlar doğrultusundaki yer değiştirmelerden bahsediyorum. Şöyle ki;

Versiyon 1: Hiç para yok - Çok odada durdum azcık salona gidip geleyim. Bütün gün salondaydım biraz da mutfakta oturayım gibi... :))

Versiyon 2: Çok az para var - Günlerdir evden çıkmadım, şöyle tek dolmuşla sayfiyeye gidip deniz kenarını koklayayım.

Versiyon 3: Biraz para var - Şehir dışına çıkayım. Mümkünse kalınacak bir arkadaş ikamet etsin! :)

Versiyon 4: Para var - Ülke dışına çıkayım! <3 ucuz uçak bileti ve kalınacak yer araştırayım...

Gelirin kaynağı akıyor, şu andaki gibi birikmişi sıyırmaya çalışmıyorsam bunu genellikle alışveriş ile değerlendirmiyorum. Ya biriktiriyorum (ki şuan kendime duacıyım) ya da geziyorum. Sırf gezmeye harcayacağım diye tabanı delik botu yağmurlu havada galoşla giydiğimi biliyorum. :) Adeta bir Küçük Emrah'ım, ahahaha! :D (Tamam, biraz da alışveriş özürlü olduğumdan dolaştım öyle...)

Buraya bıraktığım yeni yıl dileklerimin bir şekilde gerçekleştiğini fark ettim. Kayıtları yazdığım seneler işim varmış mesela... Aşık olabilmişim... Gezebilmişim... Bu yıl da kesin yazıyorum arkadaşlar, n'olur ben unutursam hatırlatın! Ölüm kalım meselesi bak!!1!!1!11!! :))

Versionların da hepsi benim bebeyyim olsa da 3 ve 4'ü biraz kayırıyorum. Gönül istiyor ki hepsinin ayrı bir yazısı olsun, 2018 yer değiştirmelerimi detaylıca anlatayım. Aynı gönül tembellikten de çok hoşlandığı için şimdiye kadar hiçbirini görmediniz. Aşağıya koklatmalık bir indeks bırakıp kendimi fotoğraflarla gaza getirmek için hatıralar çukuruna itiyorum.

Şubat - Angara

Nisan - İstanbul (Adalar)

Mayıs - Adana

Haziran - Kos

Temmuz - Marmaris

Ağustos - Barcelona + Marseille