Postaaaa ~ 2

Allah'ım beni yazdığım iletilerle sına yaaraaaabbiiiimm.. Amin! Bol bol sına, evet :)

Ne demiştik, dolu bir posta kutusu mutluluğun anahtarı demiş miydik... Dedik, oldu! :)

Verbaanımdan  naneli, buz gibi limonata tadında, el emeği göz nuru bir kart geldiiii :)) Yüze de gülümseme geldi, kondu! (:

Çoook teşekkürler...

Ben şu mutluluk mimine birkaç madde daha ekleyeyim diyorum ^_^

PaZar ~ 2

Beni mutlu eden şeyler mimini yazdıktan sonra bugün ne kadar mutlu olmuşum hep beraber görelim...

Sevgiyolu'nun kedisi Gümüş (çok yaratıcı bir isim gerçekten) :))

Kahve içtiğimiz yerde çıkageldi, isimsiz :)

Sokağımızın kedisi, Öksüz (şuan ben uydurdum)
İnsanın ekmek arası hamlayası, Alf olası geliyor! :)

Sıcağa rağmen küçük bir İzmir turu atılan çok keyifli bir gündü...

Ve günün anlam ve önemini belirten cümle;

"Alsancak bomboş iken Konak'ın ana baba günü gibi olmasına kast sistemi diyoruz!!"

oldu...

Tral LaL La Laaaa MiMi

Benim de, bir yenisi gelmeden eski mimi yanıtlamamak gibi bir huyum varmış tanışmış kaynaşmış bulunuyorum kendisiyle :) Mr.E teee 1 Haziran'da iletmişti bunu bana, kendimizi mutlu eden şeylerden bahsedecektik. Artık nasıl bir mutsuzluğun içindeysem bahsedememişim bir türlü. Bu sefer gerçekten unutmadım, valla bak! :) Bir de takıntılardan bahsedilen bir ileti var ki... Ona daha sonra uğrayacağım...

Üstünden yeller esmiş, kimse ilgilenmeyecek olsa da ben yazayım. Mutlu olduğumuz şeyleri hatırlamak da mutlu ediyor mu görelim...

~ Apartmana girdiğimde beni karşılayan dolu bir posta kutusu;

~ Gün başında, sonunda, ortasında, herhangi bir yerinde içilen bir fincan kahve;

( ki bazen bana gülümser) :)

~ Küçük minik datlı kırtasiye malzemeleri;

(böyle bir kalemim var mesela...)

~ Kedi mıncırmak;

(tumblr'dan yürüttüm) :)
kesinlikle bu kadar sakince sevmekten bahsetmiyorum! :)

~ Hamakta sallanmak;

~ Bir başkasının yüzünde gülümseme yaratmak diyeceğim ama... Aslında ben, kişinin kendini mutlu etmeyecek birşeyi sırf karşıdaki mutlu olsun diye yapmayacağına inanan biriyim. Birine, biri için herhangi birşey yaptığımda mutlaka o beni mutlu ediyordur ki gülümseyip gülümsememek karşı tarafa kalmış arkadaş, bana ne :))
Bu vesileyle hem Tuğba'yı mimleyeyim hem de son iletisine buradan da cevap vermiş olayım... "Herşey ben mutlu olayım diye Tuğba, kandırdım seni" :)))

~ Yemek yemek... yemek yemek yemek yemek... :)))

~ Ve çokça anlaşıldığı üzere Garfield'lı herhangi birşey;

BENİ MUTLU EDEBİLİYOR (:

Elbette ki mutlu eden insanlar da var yok değil... Ama onları; yazalım - görelim - anlayalım tarzı bir iletiye dahil edemedim :P

Verba Volant , Fermina Daza ve bücürükveben de böyle bir yazı yazsa... Okur muyum? Okurum :)

 

05:07

Bu da böyle, kendi halinde, Pazar'a günaydın şarkısı oluversin...

Çok Yönlü, Pek Yönlü, Aman Da Ne Yönlü Blog Mim'i :P

Tariiiiih 8 Mayıs 2012 Salı... O sıralar bir mim dolanıyor etrafta; çok yönlü yazıları olduğunu düşündüğünüz kişileri mimliyorsunuz, çok yönlü blogger görselini paylaşıyorsunuz, yazdığınız mim okunurken dinlenilmesi üzere bir şarkı paylaşıyorsunuz ve başlıyorsunuz kendiniz hakkında 7 gerçeği yazmaya. Beni de Sezer mimlemişti o tarihte. O zaman vakit bulup yazamamıştım sonra da itiraf ediyorum unuttum :)) Cuma günü başka bir konuda mimlenince aklıma geldi. İlk önce bunu yazmaya karar verdim. Biraz sırayı bozdum ama ilk önce 7 gerçekle başlayalım. Ta ta ta taaaaaaa! :P

~ İlkokulda hem basketbol takımındaydım hem de folklör ekibinde. Basketbol oynamayı ortaokulda da sürdürdüm fakat keşke folklöre de devam etseymişim. Ne çok kıymete bindi sonradan. Ege yöresinden oynardık, kaşık bile çalabiliyordum üstelik :/

~ Ortaokula giderken gitar çalmasını öğrenmiştim. Uzuuuunca bir süre sadece Yeni Türkü - Mamak Türküsü çalabildiğim için ev halkı intiharın eşiğindeydi :)) Sonradan birkaç şarkı daha öğrenebildim de herkes kurtuldu. Şimdi elime alsam yine birşeyler çalabilirim ama geliştiremedim işte kendimi :/
Mim'in kurallarına göre bir mim şarkısı olması gerekiyor, öyleyse tüm ev halkı için gelsin :)))

~ Üniversite de dahil öğrenim hayatımın hiç bir döneminde "wuuuu kıza baaak" şeklinde gösterilen kızlardan olamadım okulda. :) Hep bir çirkin, bir eciş bücüş... :P Tamam o kadar da değil de şöyle kantine girip iki saç savurup beş yavrucağın dibini düşüreyim istemez miydim ben de! Ama nerdeee... :))

~ Üniversiteyi Manisa'da okuyup bir kez bile Spil'e çıkmadım. Evet, gerçekten... 5 sene git-gel, onlarca gezi düzenlensin hiç birine katılma. Hadi diyelim orada okuduğum için bir bıkkınlıkla gitmedim. Mezun olalı 6 sene oldu yine bir sürü geziler oluyor ben hala gidemedim. Bunu da büyük bir ayıbım olarak kabul ediyor, bağrıma basıyorum :) Tabii onun dışında ne kadar gezi varsa katıldım. Bir İstanbul gezileri var ki koltuk tepelerinde horul horul uyumalııı, of offf... (:

~ Maymun iştahlı diyebilir miyiz ki bana? Şöyle bir bakıyorum da; hobi olarak cam, ahşap, kumaş boyama... Hepsini denemişim... Şuan hangisinde "usta" oldum? Hiç biri... Yine de maymun iştahlıyı kendi kendime reddediyorum! :) Mime uygunum ben! çok yönlüyüm... pek yönlüyüm... aman da ne yönlüyüm... :P

~ Küçükken annem ve babam çalıştığı için bana anneannem bakardı. Kadın yumurtanın sarısını yemeyen küçük Saçaklı'ya yedirebilmek için rafadan yumurta yapar, sarısını ekmeğin üzerine sürer, üstünü de chokellayla kapatırdı. 29 yaşına gelen Saçaklı'nın hala rafadan yumurta yerken yanına illa ki chokella arayacağını tabii ki o zamandan bilemezdi! ^_^ Bunun gibi, krep yerken de bal ve peynir ihtiyacı hissederim, pişinin yanında da pekmez ararım misal. Aramızda psikolog varsa zahmet olmazsa bana bir ulaşsın. :P

~ "Herkes" kelimesini "herkez", "yalnız" kelimesini "yanlız" olarak yazıp; -de'yi -da'yı ayırmayanın yazısını okumayabilir, içeriği ne kadar önemli olursa olsun yazdıklarına inanmayabilirim. Ben dilbilgisi profesörü müyüm? Hayır, öyle bir iddiam yok. Ama bu yanlışları görünce acayip dikkatim dağılıyor ve odaklanamıyorum. :) Psikolog ulaşsın demiş miydim? Evet... Demişim... (:

Yeşili pek sevmediğimden Tuğba'nın kendi elleriyle yaptığı görseli ekliyorum izin almadan. Bana kızmayacağını düşünüyorum  ^_^  (biraz sevimlilikten kimseye zarar gelmez :P )

Bu mimin üzerinden yeller esti ama Joy'u mimleyim bakiim nooolucak. :)

Defter Yaptım Beaan! (:

Saman kağıtları vardı eskiden. Normal A4 kağıtlar gibi tomarla satılırdı. Ben illa ki onlardan isterdim ders çalışmak için. Özel bir bağ vardı aramızda :P Geçenlerde kırtasiyeye hediye paketi almaya gittiğimde tekrar görünce özel bağlarım depreşti yeniden. Tabii bu gördüğümün eskiden üzerinde ders çalıştıklarıma benzemediğini belirtmeliyim. Kasap kağıdıyla saman kağıdı arasında bir kalınlığa sahip ve koca bir rulo halinde bulunuyor. Siz kaç metre isterseniz o kadar kesip veriyorlar. Hediye paketlerinde çokça kullanılan cinsten...

Ben çalışma masamda değerlendirmek üzere almıştım. Yazı yazdığım, kestiğim-biçtiğim, yapıştırdığım, boyama yaptığım vs. alana koyuyorum hem masam korunmuş oluyor hem de sıkılınca boyuyorum, acele not almam gerekirse üstüne notlar düşüyorum.

Bu alan için gerekli ölçüde bir parçayı rulodan kestikten sonra geri kalanıyla defter yapma isteği doğdu içime :)) Ve bu isteği bastıramadım :P

Elimde kalan ruloyu, defter sayfalarının olmasını istediğim büyüklüğe gelene kadar sürekli ikiye bölerek ilerledim. :) Ölçerek kesip biçmek zor geldi açıkçası :)

Defterin dış kapağını yapmak için ben siyah karton tercih ettim ama böyle canlı bir renk de tercih edilebilir tabii.

Kapak için olan kartonu da sayfalar büyüklüğünde keserek etrafına sardıktan sonra kuvvetli bir zımbayla birbirlerine kenetledim (:

Aslında defter böylelikle oluşmuş oldu. Ama çok fazla düz ve yalın olmuştu. 

Halihazırdaki gözler geldi aklıma :)

Bu madem bir Saçaklı defteri... Turuncu saç şart!

Bir de ağız ekledim ve ta taaaaa... :) Aslında ağzı pek başarılı bulmadım sonradan ama eldeki malzeme buydu.

Bir de İkea'dan alınma şöyle kalemlerim vardı;

Onlarla da köşelerine desenler kondurunca benim sade defter baya süslenmiş oldu. Yalnız belirtmekte fayda var, kağıt bu keçeli kalem tarzındaki mürekkebi fazlaca emdiği için desenler hem arka tarafa geçiyor hem de hemen dağılıyor. Bu fotoğraftakiler düzgün kalmasını sağlayabildiklerim. Diğerlerinin çoğunun ağzı burnu yamuldu :)

Defter, bu kağıtları ve turuncu saçları en az benim kadar seven birine doğru yola çıktı ve ulaştı :) Çok amatör, kenarları düzgün bile olmayan, dediğim gibi mürekkepleri dağılmış bi defter olmasına rağmen suratta bıraktığını bildiğim gülümseme bana bir kez daha, küçük şeylerden mutlu olabilen insanların hala mevcut olduğunu hatırlattı. 

Ve aynı gülümsemeden bir tane de bende oldu.

 :)