AVM Sever Beyaz Yaka Geldi! ¨ Yolda 11. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 11 (12 - 18 Mart) Your playlist right now. / Şu andaki müzik listeniz.

Eye of The Tiger vari şarkılar/türküler dinlemenin benim için tam zamanı... "Olacak Rocky! Yapabilirisn! :))

Bir yandan da bahar geliyor. Ne zamandır farkındaydım da, bugün biraz göbeğine doğru attım kendimi...

Dün de helallik turları(!) kapsamında Çeşmealtı'nı kolaçan etmiştim. Benim yüzen arkadaşlar olduğu yerdeler... Değişimi yer yer kucaklasam da, bir takım şeylerin de değişmeden, öylece kalması enteresan bir güven veriyor. Onların bu misyondan haberi yok tabii... Anca yüzüpduru! :P

Az çok tanıdık birbirimizi... Bir müzik listemin olmadığını hepimiz biliyoruz! :)) Velev ki olaydı ne dinlemek isterdim bu aralar diye düşündüm. Uyduruk cevap olmasın diye birkaç seçeneği de denedim. (Sizin için daha naabayım ben! :P) 
Goran Bregovic seviyorum sanıyordum, Ederlezi ve bir iki tanesinde daha içlerim darlandı. Yine de sevmiyormuşum demek için yetersiz bir deney... 
Şöyle güncel popu ucundan yakalayayım dedim. Anam ben o işin ucunu çok kaçırmışım ya meğer...
Gittim yine sonunda, en iyi beş filmim arasında yerini her zaman alan Little Miss Sunshine'ın soundtrackini dinlerken buldum kendimi. <3

Şöyle olsun benim listem, tüm şu yukarıdakilerin karışımı gibi...

Little Miss Sunshine Soundtrack;
(ortalık linkten geçilmeyecek diye üç tane bırakıp kaçıyorum...)

• The Winner Is
• Till the End of Time
• You Love Me

*** Başlığı merak eden olursa "hayata küsmeli" şu yazıya gidebilir! :))

Acaba B.K.'nın müzikle arası nasıl?

Tünelin Ucu...

Bir süredir, olması gereken hareketlilikten ziyade ev halkının hastalıklarıyla kıpırdanan hayatıma, 17 Şubat'tan beri ufak ufak canlanmalar geldi. Ya da şöyle söyleyeyim; ne zamandır çabaladığım itelemeler sonuç verdi! :)

İlk olarak "ben artık bi sosyalleşeyim"den yola çıkarak FujiFilm sokak Fotoğrafçılığı Workshop'una katıldım. Detaylarına buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz. Amacım ne bir şeyler öğrenmek ne de mükemmel pozlar yakalamaktı. Sadece, bir değişiklik ve yeni iletişimler gerekiyordu, çokça sağladı. Çeşitli illerde aynı uygulamayı belirli aralıklarla yapıyorlar. Sizin de bu tarz bir şeye ihtiyacınız varsa tavsiye ediyorum. Lütfen "tek başıma ne yapayım" diye düşünmeyin. Gidin bir deneyin. ;)

İkinci olarak, aslında ilkinden çok çok önce adımlarını attığım kurslarımdan bahsedeceğim... Bir arkadaşım sayesinde belediyelerin halk eğitimlerinde çeşitli ücretsiz kurslar açıldığından haberim oldu. 2017 Kasım'da yakınımdaki halk eğitimlere uğrayıp ilgimi çeken kurslarla ilgili istek formu bıraktım (bu şekilde işliyor). Üzerinden yaklaşık olarak üç ay geçtikten sonra Şubat ortasında aynı anda iki kurs birden başladı. 

Kurslardan bir tanesi web tasarım... 20 Şubat'tan beri, hafta içi her gün 08:30-14:45 oradayım! 23 Mart'a kadar da devam ediyor. Kendisi ücretsiz olduğu gibi, işkur destekli olduğundan üzerine bir de bana para yatırıyorlar. Ben bunu bilmeden, oyalanayım diye başvurmuştum, bonus oldu. :) Kodlar ile site oluşturmak, adobe flash ile animasyonlar yaratmak, arka planda neler olup bittiğini az da olsa anlamak bir hayli ilgimi çekti. Çok doğru bir tercih yapmışım. <3

Diğeri kurs ise grafik tasarım... 19 Şubat'tan beri, pazartesi ve çarşamba akşamları 18:00-21:00 saatleri arasında da oradaydım. :) Adobe Illustrator, Photoshop ve InDesign öğretiliyor. Bunda işkur desteği yok ama siz de para vermiyorsunuz. Haziran'a kadar 4 ay sürüyor. Aşağıda okuyacağınız sebepten dolayı bunu ne yazık ki bırakıyorum. Ama diğerinin sertifikası için gitmeye devam edeceğim, kararlıyım. <3

Lütfen siz de aynı durumdaysanız, ya da etrafınızda işsizlikten veya bir takım başka sebeplerden darlanan arkadaşlarınız varsa deneyin/haberdar edin. Kaybedecek hiçbir şeyiniz olmadığı gibi para harcamanıza gerek kalmadan yeni bir şeyler öğreniyorsunuz. Aniden düştüğüm bu yoğun tempo bana gerçekten çok iyi geldi. ^_^

Şimdi gelelim esas meseleye... :D Challenge'ın yedinci haftasında şurada, işle ilgili bir takım isyanlarım olmuştu. O konuda da Mart  başından beri bir hareketlilik var. (Son söyleyeceğimi direkt yapıştıracağım ama...) İstanbul'a taşınıyorum! o.O  :@  :D

Söyleyebileceğiniz çoğu şeyin farkındayım! O yüzden lütfen bana orada yaşamanın zorluklarından, trafikten, falandan filandan.. bahsetmeyin, lütfen..! :)) Bir ben eksiktim, onu da biliyorum... Yapacak bir şey yok anacım! İzmir'de aylarca aradım, olmadı... O hayat bi yerlerde kurulacak!! :D

Yarın akşam yine İstanbul yolcusuyum. Biraz eşya götüreceğim, biraz da işim var. Vakit bulunca tünelin ucunun nereye çıktığından sizi de haberdar ederim. Umarım aydınlığa doğrudur... :)) Değilse de bir daha deneyeceğim! Mecbuuuur...

;)

Beyle... ¨ Yolda 10. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 10 (5 - 11 Mart) How do you see the world? / Dünyaya bakış açınız nedir, nasıl görüyorsunuz?

Onuncu haftanın sorusunu okuduğumdan beri aklımda, o meşhur karikatürün bu parçası var. :))

Geleceğe umutla bakan bir tip değilim ama "ne de olsa her şey kötüye gidecek" deyip de elim kolum bağlı oturmuyorum. 

İçimden "boku yedik" derken aynı anda "ulan hiç gülmicek de değiliz" diyorum.

İnsanların bir kısmının neler yapabileceğini, aklımın hayalimin dahi almayacağı bilgisini unutmuyorum, ama bu benim insanlara güvenmeme engel olmuyor. 

Adalet ve eşitlik tarzı kavramların dünyanın hiçbir yerinde var olmadığını düşünüyorum. Yine de ona buna, hayvana, bitkiye tekme atmıyorum. 

Tarihin tekerrürden ibaret olduğuna çok inanıyorum. Öyle bilimsel falan değil. "Kimler kimler işsiz, parasız, aşksız, sağlıksız kalmıştır da yaşamıştır"ı unutmamaya çaba gösteriyorum. Muhtemelen başıma gelen hiçbir şey dünya için ilk ve son olmayacaktır. 

En çok da bu sonuncusunun ışığında beyle... görüyorum!

:)

#bizimbuyukchallengeımız 6

Büyük challenge'ımızı hastalıktan bahsederek bağlamayı gelenek haline getirmeyi ben de istemiyorum ama denk geldi. Bu sefer diğerinde olduğu gibi çok şık hasta olmadım. Sadece aylardır geçmeyen bir boğaz ağrısına sahiptim ve en sonunda şifalı karışımlar yerine doktorun vereceği ilaçlara razı oldum.

Doktor, boğazıma ayrı, kulağıma ve burnuma ayrı kameralar sokup, kan tahlili ve boğaz ultrasonunu birleştirdikten sonra teşhis olarak lenf iltihabını uygun gördü. Meğer benim gıdığım yokmuş, iltihapmış hep oralar ahhahah :D (Külliyen yalan söylüyorum, çocik 13mm.cik sadece...) Kan sonuçlarıma göre ise camış gibiyim! :) Bir takım ilaçlar verdi bakalım geçecek mi aylardır boğazıma yapışık gezen ağrım...

Şubat ayının ortasından itibaren gelişen şartlardan ötürü (ki onunla ilgili de ayrı yazayım da bağlayamama rekoru kırmayayım...) e-kitaplara bir hayli sarmış durumdayım. Başladığımı söylediğim Yüzyıllık Yalnızlık evde sürünedururken, yollarda e-kitap olarak Georges Simenon'dan Küçük Köpekli Adam'ı okudum. Bizim Büyük Challengeimiz madde 6'ya iliştiriyorum > Adında bir hayvan olan bir kitap. 

Georges Simenon'u tabii ki kendim keşfetmedim! :) Fermina, Komiser Maigret serisinden şurada bahsettiğinde not almıştım. Olaylar nasıl gelişti tam hatırlamıyorum ama, seriyi bulamadığım için isminden dolayı bu kitaba gözümün iliştiğini tahmin ediyorum. ahahahay :D

Rahatça okunan, kafanız bir yerlere daldıysa azcık geri dönüp "geçmişten mi, şimdiden mi bahsediyordu yahu"nun cevabına baktığınız, okuduğuma pişman olmadığım (beğenmediğim halde "yarım bırakmam ulaaan" gibi bir huyum yok zaten...), kimi Fransız özel isimlerini blablabla diye okuyarak geçtiğim bir kitap oldu. :))

Bazı tanıtım sitelerinde türünü polisiye olarak belirtse de benim göynümde öyle değildi. :) Olaylar Fransa'da geçiyor. Kitabın kahramanı Felix abimiz hapishaneden çıkmış ve bir kitapçıda çalışıyor. Hapishaneye düşmesinin sebebini ve geçmişe ait bir takım olayları, Bib adlı köpeğiyle yaşadığı dairesinde, defterlere kah bugünden kah anılarından not düşerken öğreniyoruz. Aynı yazarın başka romanını da, hatta bulursam Komiser Maigret serisini de okur muyum? Okurum.

Uyduruk okuyucu, gıdıksız bildirdi...

:)

Son Yorgan Dikici ¨ Yolda 9. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 9 (26 Şubat - 4 Mart) Share a childhood memory. / Bir çocukluk anınızı paylaşın.

Hatırlamak üzerine kurulu bütün sorularda olduğu gibi bunda da zorlanıyorum. (Diğerlerini bir çırpıda cevaplıyormuşum gibi çekin!) İlkokulun ilk yılları ve öncesindeki olay örgüsü kafamda biraz karışık. Kronolojiyi bir türlü tutturamıyorum. Sanki hatırlayabildiğim en eski anım ilkokul yıllarına aitmiş gibi geliyor. Neyse ki fotoğraflar ve anlatıcı ihtiyarlar var. :)

Efenim bendeniz Temmuz 1983 İzmir doğumluyum. Ben doğmadan bir süre önce ailem iş nedeniyle Muğla'ya taşınmış. Doğumu daha geç bekliyorlarmış. O yüzden tatil için dımdızlak İzmir'e gelmişler. Bana da yolda çarşaf yırtmak suretiyle yapılan bezlerle idare ederek doğmak düşmüş. İlk kıyafetler olarak da birkaç ay önce doğuran kuzen çocuğunun cicileri alınmış. Alışveriş yapmak yerine hala ablamın küçülen ve eskiyen şeylerini tercih etmem sanırım o günden geliyor! :P

Doğumdan bir süre sonra Muğla'ya dönmüşler. Geçen aya kadar İzmir'e temelli gelişimiz ben 3,5 yaşındayken oldu sanıyordum. Meğer 5,5 yaşındayken olmuş!!1!1!! Ya insan böyle bir bilgiyi nasıl yanlış edinmiş olabilir? Hala aklım almıyor... Kafası karışık ve hafızasız bir aile olmamıza veriyorum. (Erkek olsaydım adımın Tınaz olacağını da yine 2016'daki challenge sayesinde öğrenmiştim!)

Annemle babam çalıştığı için bana alt komşumuzun annesi olan Muğla'lı bir teyze bakmış. Bir güzel şivem varmış kiii... İzmir'e döndükten sonra annem, babam ve ablam dışındakiler beni anlamakta bir süre zorlanmışlar. <3 Keşke hep öyle kalsaydı. Sevimliliği düşünsene! :))

Konu komşunun bahçesindeki hayvanlardan getirdiği süt ve yumurtalarla büyüdüğüm için İzmir'de bir süre bu ürünleri tüketememişim. Şimdi de diğeri için kokuyor derim, kesin... Hayatımdaki bu tersine göçün temellerini de o zaman attığımı varsayıyorum.... o.O

Bana bakan alt komşunun geçim kaynaklarından biri yorgan dikmekmiş. Ve ayak tam da yukarıdaki şekilde konuyormuş. :)) (Bu vesileyle kendimi de göstermiş oldum :P)

O günlerde yaşananların neredeyse hiçbirini hatırlamasam da, fotoğraflara baktıkça hiç de fena bir çocukluk yaşamadığımı görüyorum. <3 İzmir doğumlu bir goca Muğla'lı olarak konuyu bir anıya bağlayacağımı tabii ki hiç düşünmediniz... :)) (çünkü, hiç bağlayamıyor...) Düşünmediniz demi?

:)


Bakalım B.K. kendi çocukluğundan bahsedecek miydi...

Nasıl Oluşur? ¨ Yolda 8. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 8 (19-25 Şubat) A book that has influenced your life. / Hayatınızı etkilemiş bir kitap.

Gönül ister bundan sadece birkaç hafta önce olduğu gibi, evde doğru ışığı bekleyip, fotoğrafları öyle çekeyim. Mümkün olmadı anacım... Yoksa biliyorsunuz, bende hep tumblr fotoğrafı... :P

Hayatımı hangi kitap daha çok etkilemiş olabilir diye kütüphanenin karşısında düşünürken, çocukluğumdan kalma şu seri gözüme ilişti. Sadece çocukken etkilenmek daha kolay olduğundan değil, gerçekten o yaşın merak dolu dimağına uygun anlattığı için bu yaşımda hala seviyorum. <3

 

Tam olarak yukarıdakilerin verdiği etkiyi yaratmasa da, bir aşk acısına (o bi'şey değilmiş, sonra daha kötülerini yaşadım) denk geldiği sırada okuduğum İle - Oruç Aruoba da gayet güzel çarpmıştı, eline sağlık! :) Kendisi, tüm kitaplarını okuduğum tek yazar. Özellikle İle'yi belirtmem doğru zamanlamanın benim için kanıtı...

Etkilenmekten ne anladığımıza bağlı olarak bir de Hacı Komünist - Ferhan Şensoy diyeceğim. Cuba fotoğraflarına kitabı okumamdan çok önce de iç geçiriyordum. Kitabı okuduktan sonra kendimi uçak biletlerine bakarken buldum! :D Ne oldu seni çeken diye sorsanız tabii ki cevaplayamam [çünkü Saçaklı... :) ]. Bir şekilde, o ufak iç geçirmeler, olabilecek bir ihtimal gibi görünmeye başladı. Hala da umudumu kaybetmiş değilim. Ayrıca lotodan para çıktığı takdirde blog komşularımızla dolmuş kaldırma projemiz de aklımda! :))

Yine de sekizinci haftanın cevabı her türlü Nasıl Oluşur?

:)

B.K. ?