İsyanım Var!

     Birkaç gün önce aşağıya, evet evet in bak, sayfanın sonuna doğru, bir google takvim ekledim. Amacım oradan buradan duyduğum İzmir'de gerçekleşecek etkinlikleri oraya not etmek. Ne kadar tembel olduğumu göz önünde bulundurursak bu istek ne kadar devam eder, ne sıklıkla güncellerim bilmiyorum. "Bize de çok faydalı oldu, iyi akıl etmişsin" falan derseniz gaza gelebilirim, benden söylemesi! :)
     Not etmekle kalmayıp, olmayan paramla bir kısmına iştirak etmek niyetindeyim. Zaten isyanım da bu noktada başlıyor! 

    

     Son iki saattir evime on dakikalık "yürüyüş" mesafesinde olan şu konsere beraber gidebileceğim insan arıyorum. Heyhat! Yok... Şimdi ben, sevdiğim çoğu insanın İzmir dışında yaşıyor oluşuna isyan etmeyeyim de kim etsin? Hadi söyleyin! :( Büyümek çok sıkıcı... Değişim çok sancılı... Gece gece abuk subuk şeyler yazdırıyor bana... Yarın öbür gün silebilirim... Belki de silmem... Sorun konseri dinlemek ya da dinleyememek değil tabii ki... Yalnız da giderim, yapmadığım şey değil... Zaten çok az hayal kurabilen dolayısıyla hayal kırıklığı pek yaşamayan  bir insanın otuz yaşında, şaşkınlıklardan şaşkınlık beğenmesi sorunu bu! 

     "Önemli olan sağlık" ile gelebilecek olanlara ceza olarak; 

bırakıyorum buraya... :) Genel olarak pozitif ama yaşamayı çok zor bulan bi insanım neticede! :) Defterime arada bir söylenmek hakkım...

:)

Vidi ~ 2

     Güven'in yorumuyla gaza gelmesem yine yazacağım yoktu ya, okuyan olacak diye sevindirik oldum! :)) 
     4-6 Ekim tarihlerinde Filmekimi İzmir'deydi. Her zamanki gibi, yıl boyunca "İzmir'de hiç bişey yok yeaa" diye gezinen sevgili arkadaşlarımı ne bilet kuyruğunda ne de izlediğim iki filmin giriş ve çıkışlarında görebildim. Neyse, bu tamamen ayrı bir konu...

     İlk filmim cumartesi 21:30 seansında;

oldu. Daha önce hiç Onur Ünlü filmi seyretmediyseniz bence "Celal Tan ve Ailesi" ya da "Güneşin Oğlu" ile başlayın. Yok efendim daha önceden aşinaysanız yine bir çocuk hayal gücünün gerçeklerle yoğrulmuş halini izleyeceksiniz. Ben demiyorum, kendisi de başka cümlelerle bunu ifade ediyor. :) Gittiğiniz gösterimden sonra söyleşi olursa lütfen "neden siyah/beyaz" , "neden hep aynı oyuncular" (ki değil) , "neden Akhisar" gibi sorular sormayın. Ben bile, internette cevapları bulunan bu soruları duymaktan sıkıldıysam kim bilir onlar ne haldeler! 

     Diğer film yıllar sonra ilk defa sabahın 11:00'inde sinema yollarına düşmeme sebep olan;

idi. Kendisi 2013, Hindistan-Fransa-Almanya-ABD ortak yapımı. Bir sefertasının yanlışlıkla birleştirdiği, yalnızlığın farklı türleriyle baş etmekte olan iki kişinin hikayesini belgesel tadında sunuyor bizlere. Bir yandan kahkahalar atıp diğer yandan hüzünlenirken aynı anda Hindistan'ın çeşitli gerçekleriyle baş başa kalıyorsunuz. Sabah falan demeyip yalnız da olsa gittiğim için ben çok memnun oldum. Kaçırsaydım üzülürdüm. O yüzden diyorum ki, bulursanız mutlaka izleyin. (Güven, burası senin içindi) :)

     Haftasonumu pazar akşamı Leyla The Band konserine giderek tamamladım. Müziklerini seversiniz sevmezsiniz o tamamen başka bir mesele ancak grup sahne önü/arkası mükemmel insanlardan oluşuyor bilesiniz! :) 

     Pazartesi günü 13:00 seansında Çılgın Hırsız (Despicable Me) 2'yi de izlediğimi belirteyim bitireceğim yazıyı. :) Animasyon severler kuşkum yok ki beğenecekler. Benim için tek kusuru dublajlı olmasıydı. Onun haricinde ilki gibi başarılı. 

     Oldu mu, kotardım mı? :)