Filmli Sorular

Sinemasal bir mim dolaşıyor, görmüşsünüzdür. Beni de Oytun'la Hayat davet etmişti. "Yaparım ben bunu" dedikten sonra çoktandır ertelediğim başka işleri hallettim ki bunu da layığıyla erteleyebileyim. :)

Sorular şöyle;

* Sinemada ilk izlediğin film? 
Küçük bir araştırma yaptım. Ailecek mi hafızasızız bilmiyorum. Kimse de diyemedi ki şu film! :) 11 yaşımda Aslan Kral'ı tek başıma izlediğimi hatırlıyorum. Daha önceki kayıtlar arşive gönderilmiş, hipnoz lazım. Çaktırmadan ağlamıştım filmde... Yine bir animasyon, yine bir sulugözlülük.

* Film en güzel ....... de/da izlenir.
Oytun'la Hayat'a kesinlikle katılıyorum. Açıkhava sineması <3 En son Bornova'da vardı. O da kapandı. :( Yazları eski havagazı fabrikasında çimler üzerinde ücretsiz gösterim yapıyorlar ama bunun haricinde İzmir'de kaldı mı hiç bilmiyorum.

* Film izlerken olmazsa olmazın var mı? Varsa neler?
Gözlüğüm. Sadece 0,5 astigmat olmama rağmen tiyatro, sinema ve bunun gibi sanatsal etkinlikleri gözlüksüz takip edemiyorum. 

* Filmi tek başına mı, kalabalık izlemek mi?
Kafama uygun kalabalık alayım...

* Film izlerken mısır mı, cips mi?
Mısır <3

* İki boyutlu mu, üç boyutlu film mi?
İki

* AVM sineması mı, sokak sineması mı?
Şimdiii... Kahraman bakkal süpermarkete karşı, katılıyorum. Destekliyorum. Lakin şöyle de bir durum var; rahatsız koltuklarda, bacaklarım sığmayan bir şekilde oturmak istemiyorum. Mısır yiyeceksem taze olsun istiyorum. Bir takım sokak sinemalarında bunu ne yazık ki sağlayamıyoruz. 
2007'de ablamın yanında, 2 ay Rize'de kaldım. Sadece bir tane sinema vardı. Bacaklarımız kesinlikle o aralığa sığmıyordu ve içi rutubet kokuyordu. Girişte afişi ve seansı açıkça belirtilmesine rağmen kendimiz haricinde iki kişi daha bulmazsak filmi oynatmıyorlardı. Biz başka bir seçeneğimiz olmadığı için bunu bir eğlenceye çevirmiştik. Gidip fuayedeki insanları kendi istediğimiz filme çekmeye çalışıyorduk. :)) Ama böyle bir sokak sinemasını tercih hakkım varsa, seçmem. 
Şimdi de; izleyeceğim filme, biriyle gideceksem onun konumuna ve vakit darlığıma göre karar veriyorum. 

* Filmden önce fragmanını izlemek mi yorumunu okumak mı?
Fragmanını izlemek.

https://tr.pinterest.com/pin/560416747357734088/

Sorulara cevap vermeyen kaldı mı bilmiyorum. :) Ben de Fermina Hanım ve Kanatlı Kedi'yi dürteyim bakalım...

Kardeşlik Müessesesi

Efenim biliyorsunuz Altın Küre Çelınc kapsamında animasyonlara talip olmuştum. Coco'nun sonlarında biraz duygusallaştıktan sonra, sıraya The Boss Baby'i aldım. İyi ki de öyle yapmışım.

Aramızda anlaşalım. Animasyonlar, yetişkinler ve çocuklar için olarak ikiye ayrılıyor. Bu, çocuklar için olanındandı... Ağlamak falan yok. Sıkılma? Daha kötü yetişkin filmleri görmüştüm. Gönül rahatlığıyla yavrunuzu alıp izleyebilirsiniz. Belki dublajlısı daha bile komik çıkar. 

Filmin etrafında döndüğü konu kardeş sevgisi... İkinci çocuğu birinciye nasıl anlatacağız derdi olanalar kaçırmasın. Yapıştırsın hemen! :) 

Filmle ilgili tek sıkıntı çocukları hayvan sevgisinden uzaklaştırma ihtimali... Lakin bu, çocuk psikolojisinden zerre anlamadığımdan tamamen benim hüsn-ü kuruntum olabilir. Bir de siz bakın bakalım.

Ha bu arada... Kardeşlik Müessesesi şahanedir!
:)



* Müessese yazmak çok zor ahhahah :D

ABV Pixar!

Değme romantik filmlerde, acıklı haberlerde, dramlı reklamlarda zerre etkilenmezken, animasyonlarda ağlayan tek ayarsız ben değilim, biliyorum!

Golden Globe açıklanınca filmlere bir göz atayım dedim. Malum Oscar abi de yaklaşıyor... Pazartesi akşamı Three Billboards Outside Ebbing, Missouri'yi seyrettim. İnanmazsınız daha önce de Cenk - Erdem'den duyup aynı yönetmenin Seven Psychopaths'ini izleyip beğenmiştim. Bunu da beğendim. Cillop gibi sinema blogları dururken ben oturup anlatmaya kalkmayacağım. 1 saat 55 dakikalık filmi sıkılmadan, sonuna doğru "tabi tabi bırakın yine bizi merakta" diyerek bitirdim. Bundan hoşlanıyorum demek ki...

Dün akşam da Coco'yu izledim. ABV Pixar! Ne güzel merakla izleyip gidiyorduk, neden yine sonlara doğru şordan akıtman lazımdı yaşları, hı? Hadi diyelim bu sefer evde yaşlı büyükanne olması denk geldi. Peki daha önce Wall-E'de, Up'ta, Big Hero 6'te yaptıkların ne olacak!!1!1!!1!! (Walt Disney de onun laciverti, savunmayın bana! :P )

Coco, müziksever blog komşularımın eminim çok hoşuna gidecek. "Onun yerine yetişkin filmi izlerim, hıh!" diyen yoksa Miguel'in hikayesine bir göz atsın derim. :) Ki bence animasyonların bir çoğu veletler yerine bizler için yapılıyor. Fragmanı da şöyle;

He Mars'tan Venüs'ten, He..!

     "Erkekleri anlamıyorum!"
     "Kadınların ne istediğini anlamak mümkün değil!"     düşüncelerini ömrümüzün sonuna kadar kafamızdan atamıyoruz ki vakit geçsin... Yoksa düşünsene boşluğu! İşin yoksa atomu parçala... Zaman makinasını icat et, pehh! :)

     "Karşımızdakinin aklını okuyabilseydasdsfhg..." bıdıbıdısınaysa hiç girmeyeceğim. Öyle bir özellikle baş edebileceğimi hiç düşünmüyorum zira. Hayatta öncelikli kuralı 'cevabını duymaya hazır olmadığın soruları sorma' olan biri için kabus gibi... Nerelerime... Nerelerimde saklayacağımı bilemezdim o kargaşayı! :) 

     2015 yazında Inside Out diye bir animasyon geliyormuş;

Böyle güzel şeyler görünce içime, torununu yedi düvele göstermek isteyen bir büyükanne kaçıyor! Lütfen izlemeyen kaldıysa onlar da izlesin, herkese de izletsin. Film vizyona girince de sinemaya koşalım, hayal kırıklığına uğramayalım, amin! :)

Dizler Dövülmesin Diye...*

     Evrene gönderilen enerjiler, yakılan yeşil ışıklar, edilen dualar ve yapılan büyüler sonunda etkisini gösterdi... Ajandamı kullanıp, teyzeme söğüş ısmarlayabileceğim! :) Karma götü biraz toparlamama izin verecek sanırım... :D

     Gündemimde bu şekil önemli değişiklikler meydana gelince elimden geldiğince buraya yazıyorum ancak bunlar haricinde hiçbir şey yapmıyor değilim tabii ki. Ben de hepimiz gibi okuyorum, izliyorum, dinliyorum, geziyorum, yazıyorum, çiziyorum ve en çok da yiyorum! :)) Gel gör ki ilk anda "ayy nası yazsam ki şimdi ben bunu, nasıl başlasam ki" diye başlayan düşünme aşaması bir süre sonra "amaan, çok geçti üstünden yazmayım artık bundan sonra"ya yerini bırakıyor. (bak bu da müthiş itiraf) :P Evet, tembellik diyoruz buna, ben de biliyorum! :) Sonra da azarı yiyorum... :)) Yeni yılda becerebilirsem (ki hiç sanmıyorum) üşenmemeye çalışacağım.

     Filmlere ve kitaplara puan verme işini hiç beceremiyorum. Bu da konuyla ilgili bir şey yazarken gerilmeme sebep oluyor. (nası ciddiye alıyosam artık!) O yüzden ben buraya koyayım. Yazabilecek bir-iki cümlem varsa eklerim siz de "olmuş olmuş hee tamam, olmuş" dersiniz, ohh mis gibi hayat! :))

     En son, iki ay elimde süründürdükten sonra;

okudum. İki ay elimde sürünmesinin nedeni kesinlikle kitabın sıkıcı olması değil. Sorun onda değil bendeydi yani... :) Aksine Filin Yolculuğu'nda kalemini çok beğendiğim Saramago'ya bu kitabıyla daha bir bayıldım. Artık en sevdiğiniz yazarlar diye sorduklarında kesinlikle adını telaffuz ederim. 

     Beni, kitabı okurken gören bir arkadaşım sayesinde bir de filmi olduğunu öğrendim. Hemen edindim lakin henüz izleyemedim. O yüzden ne dersem yalan olur. Ancak izleyenler gayet başarılı bir uyarlama olduğunu söylüyor. Şuracığa fragmanını iliştiriyorum, izlemeyenler ve henüz okumamış olanlar için bir fikir olur. 

     Yılın ilk filmi olarak da Patron Mutlu Son İstiyor'u izledim. Gülmedim diyemem, yer yer güldüm. "gülmekten karnıma ağrılar girdi" şeklindeki yorumlara da sadece saygı duyuyorum, aynı şeylere gülmek zorunda değiliz elbet.  Filmin girişi ve sonu başarılı ancak gelişme kısmında bir bağlama kaygısı yaşanmış gibi geldi. Film eleştirmekten pek anlamadığımı hesaba katarsak benim yanılmış olma ihtimalim de var. :) Siz bir gidip izleyin. Yanılmıyorsam "sorun sende değil filmde" diye bana dönüş yaparsınız. ;)

* :D :D :D

   

Vidi ~ 2

     Güven'in yorumuyla gaza gelmesem yine yazacağım yoktu ya, okuyan olacak diye sevindirik oldum! :)) 
     4-6 Ekim tarihlerinde Filmekimi İzmir'deydi. Her zamanki gibi, yıl boyunca "İzmir'de hiç bişey yok yeaa" diye gezinen sevgili arkadaşlarımı ne bilet kuyruğunda ne de izlediğim iki filmin giriş ve çıkışlarında görebildim. Neyse, bu tamamen ayrı bir konu...

     İlk filmim cumartesi 21:30 seansında;

oldu. Daha önce hiç Onur Ünlü filmi seyretmediyseniz bence "Celal Tan ve Ailesi" ya da "Güneşin Oğlu" ile başlayın. Yok efendim daha önceden aşinaysanız yine bir çocuk hayal gücünün gerçeklerle yoğrulmuş halini izleyeceksiniz. Ben demiyorum, kendisi de başka cümlelerle bunu ifade ediyor. :) Gittiğiniz gösterimden sonra söyleşi olursa lütfen "neden siyah/beyaz" , "neden hep aynı oyuncular" (ki değil) , "neden Akhisar" gibi sorular sormayın. Ben bile, internette cevapları bulunan bu soruları duymaktan sıkıldıysam kim bilir onlar ne haldeler! 

     Diğer film yıllar sonra ilk defa sabahın 11:00'inde sinema yollarına düşmeme sebep olan;

idi. Kendisi 2013, Hindistan-Fransa-Almanya-ABD ortak yapımı. Bir sefertasının yanlışlıkla birleştirdiği, yalnızlığın farklı türleriyle baş etmekte olan iki kişinin hikayesini belgesel tadında sunuyor bizlere. Bir yandan kahkahalar atıp diğer yandan hüzünlenirken aynı anda Hindistan'ın çeşitli gerçekleriyle baş başa kalıyorsunuz. Sabah falan demeyip yalnız da olsa gittiğim için ben çok memnun oldum. Kaçırsaydım üzülürdüm. O yüzden diyorum ki, bulursanız mutlaka izleyin. (Güven, burası senin içindi) :)

     Haftasonumu pazar akşamı Leyla The Band konserine giderek tamamladım. Müziklerini seversiniz sevmezsiniz o tamamen başka bir mesele ancak grup sahne önü/arkası mükemmel insanlardan oluşuyor bilesiniz! :) 

     Pazartesi günü 13:00 seansında Çılgın Hırsız (Despicable Me) 2'yi de izlediğimi belirteyim bitireceğim yazıyı. :) Animasyon severler kuşkum yok ki beğenecekler. Benim için tek kusuru dublajlı olmasıydı. Onun haricinde ilki gibi başarılı. 

     Oldu mu, kotardım mı? :)