Deflik Bizim İşimiz ¨ Yolda 7. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 7 Write down something you are stressed about. / Sizi geren, endişelendiren bir şey yazın.

Gelecek.

Memur bir ana babanın, her istediği alınmayan ama yokluk da görmemiş evladıyım. İflas bilmiyorum, aç uyumadım (diet hariç! :P ). Bunca gelecek endişesini nasıl edindim hiç bilmiyorum. 

Filmlerin, dizilerin ve kitapların sonunu merak edip, bilse de aynı hevesle devam edebilen biri olarak, belirsizlik beni def gibi geriyor. Son belli - spoiler - hepimiz öleceğiz! :) Ama ne zaman ve nasıl? Ne bileyim, hani üç-beş ay içindeyse şu yan sekmeden iş aramayı bırakayım, cips-kolanın dibine vurayım, daha çok hayvan kucaklayıp, ailemi de duruma hazırlayayım. Zira hiçbir yerin görüşmeye dahi davet ettiği yok. Loto da bana mısın demiyor. Ben zitres olmayayım da kimler olsun a gonşular! o.O

https://tr.pinterest.com/pin/324470348145367479/

NOT: Bahsi geçen kaygılar, içine; tecavüzler, hayvan işkenceleri, savaşlar, açlıklar... yani ülke... yani dünya katılmadan önceki halidir... :/



Evet, şimdi B.K.'ya bağlanıyoruz... :)p

Güneşe Ateş Edemeyenler

Ablamla Adana'ya gitme hikayemiz bir arkadaşımızın iş için oraya yerleşecek olmasıyla başladı. (Normalde abla demeyeli ne kadar oldu hatırlamıyorum, hep isim <3 ) O taraflara gidip kebapları götürme niyetimiz çoktan varmış da bahane arıyormuşuz. :) Gitmemize üç hafta kala yanına gidiyor olduğumuz arkadaş tarafından çok şık ekildik. [20 yıllık bir arkadaşlıktı rahmetli :)) ] Kısa süreli bir şaşkınlığın ardından Adanalı birkaç arkadaşımıza danışarak ayarlamaları yaptık ve yola koyulduk.

Güneşe ateş etmemek için Mayıs (2017) ayını uygun görmüştük. Gittiğimizde de bu seçimden memnun kaldık. Otelimiz gitmek istediğimiz yerlere yürüyüş mesafesinde olsun istedik. Bütçeye de uygun bulup şurasını tercih ettik. Gece gidip uyumalık, temiz, kahvaltısı da olan ve gerçekten de bizim için merkezi bir yerdi, öneririm.

Uçaktayken "çantaları bırakırız, bu saatten sonra yemeyiz heralde bi'şey, belki birer bira içmeye gideriz..." şeklindeki konuşmalar inişe yakın "aç mıyız aslında yea"ya dönüşünce, havaalanından doooru kebap yemeye gittik. Allah açlıkla terbiye etmesin! :)) İlk kebap için en bilinen Birbiçer'i tercih ettik (12 Mayıs). Akşam 10 sularıydı, otelimize yürüyerek rahatça ulaştık.

Gezilerin vazgeçilmez huyudur, az uyku çok yürüyüş! Biz de bu mantıkla çantaları bıraktığımız gibi gençlik nerelerde takılıyor diye keşfetmeye çıktık. Oralara da yürüyerek gidip, yürüyerek döndük. Yürüyüşlere "özgür kız" ruhuyla karar vermedik. Bilenlere sorduk. Çok yardımcı oldular. Misal aşağıdaki rotanın dönüşü için gece olduğundan, Atatürk Parkı'nın içinden değil, kenarından yürümemiz tavsiye edildi. Akıllıca bulduk, memnun kaldık.

Cumartesi ve Pazar sabahı (13-14 Mayıs) otelde kahvaltı edip yollara düştük. Bu kısımları detaylıca anlatmayayım. Adana denilince karşınıza çarşaf çarşaf çıkan, merkezde gezilesi yerlerin aynısını tercih ettik. Merkez Park, Seyhan kıyısında yürüyüş, Taş Köprü, Sinema Müzesi, Büyük Saat, Kazancılar Çarşısı... Bunların hepsine otelden yürüyerek, turist gibi havalara bakınıp, fotoğraf çekerek ulaştık. :)

Kendimce detay vermek istediğim üç yer ise şöyle;

Dilberler Sekisi, otelimize yakın bir yerden, taksiyle 15 tl civarı bir ücretle ulaştık. Çok geniiiiş bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz. Biz boş beleş gezip fotoğraf çekmekle yetindik. Daha uzun süreli bir gezi olsaydı piknik yapmayı tercih edebilirdim. 

Demirköprü, sadece fotoğraf damarımızı memnun etmek için gittiğimiz bir yerdi. Ama çok güzel memnun ettik, çok da iyi güzel memnun ettik! :)) Siz de fotoğraf çekmeyi seviyorsanız, günbatımı saatlerini tercih etmenizi ve mutlaka gitmenizi öneriyorum. Trenlerin aktif olarak kullandığı bir köprü olduğundan DİKKAT!

Kaburgacı Cabbar♥,  arkadaşlar burası için başınızın etini yerim, gidin! :D Kendisinden, instagramda takip ettiğim bir yeme-içme hesabı sayesinde haberdar olmuştum. Sanayinin içinde olmasından dolayı kısa bir "gidebilir miyiz ki acaba" tereddütü yaşadıktan sonra yine sormaya karar verdik. "Bu şekilde iki kişi, sanayi içinden yürüyebilir miyiz?" sorusu o kadar garip gelmiş olmalı ki, ısrarla "yakın ya yürürsünüz" cevabı aldık. En sonunda güvenlik açısından sorduğumuz anlaşıldığında da "hepsi bizim esnaf arkadaş onların" şeklinde gönlümüz ferahlatıldı. Esnaf arkadaş dedikleri kopartacı, egzozcu, yani küçük bir sanayide olması gerekenlerdi. İtiraf edeyim bu sefer yürürken biraz tedirgin olduk ama boşunaymış. :) Dıştan da içten de bakınca tam bir sanayi lokantası... Günün her saati öyle midir bilmiyorum ama içerdeki ruh sanayi lokantasından öte... Yani o kadar beğeniliyor ki her yerden müşterileri var, siz de gönül rahatlığıyla gidin! 

• Gittiğimiz haftasonu Adana'da, Çukurova Rock Festivali ve gıda fuarı tarzı bir etkinlik vardı. Ne hikmetse gittiğimiz restoranda bizim gıda fuarına geldiğimiz tahmininde bulunuldu!!1!1! :))) (Baskül Ailesi! :P )
• Çarşıdan cezerye alırken en ucuz ve en pahalısını pas geçip orta hallisine yönelin, çok güzel... <3
• Bici Bici yedik. Benlik bir şey değil. :)
• Anavatanı değil ama, yine Kalbimizegidenyol tavsiyesiyle Yıldızoğlu Künefe'ye de uğradık. Pişman olmadık.
• Cemalpaşa Mahallesi tarafında çok sevimli kahveci/mağaza karışımı tükkanlar var. Biz Storie Store'a oturduk. Güzeldi.
• Adana, beklediğimden daha yeşil bir kent çıktı. Her yer park/bahçe, her yer çimen... 
• İnsanlar gayet yardımsever ve sıcak...

Sonuç olarak, davullu zurnalı ekilişimize(!) rağmen memnun kaldığım bir seyahat oldu. :) Uçak bileti indirimlerini takip edip, haftasonu kaçamağı olarak gitmenizi size de tavsiye edebilirim. Ama bak söz verin, o Kaburgacı Cabbar'a gidilecek! :))

Versiyon Versiyon Anadolu'dan Mayıs ayını bir kuple de olsa anlatmış oldum. Darısı diğer ayların ve 2016 Eylül'ündeki İtalya'nın başına! Hayır, hiç de tembellikle alakası yok...

:P

Tam Gaz ¨ Yolda 6. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 6 (5 - 11 Şubat) What was the best thing that happened this week? / Bu haftanın en güzel hadisesi neydi?

Yeni odadan wi-fi tam gaz çekiyo olum! :))

Bu eve 2011'de taşındık. Eski oda ne ısındı ne de wi-fi çekti. Resmen bir kara delik. Resmen bir ötekileştirilmişlik! :P Sinyal arttırıcı mı almadık, modemin antenlerine bir şeyler mi yapmadık. Olmadı. Şimdi modem adeta benim için çalışıyor. <3

Bir de ısınma problemi vardı. Diğer odalarla abartısız 3 derece fark ediyordu. Şimdi yumşak yumşak uyuyorum. :)

https://tr.pinterest.com/pin/129971139230341053/

O La laaaa!
:P


* Bi yazıda daha oda dersem kendimce infilak edicem. oda... oda... oda... o....
:)

Sekiz Metrekare ¨ Yolda 5. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 5 (29 Ocak - 4 Şubat) A quote to live by. / Hayatınıza yön veren bir alıntı. 

Geçen senelerde cevapladığımız çelıncta da buna benzer bir soru vardı. Yaklaşık olarak iki sene geçmiş, bende pek bir şey değişmemiş. :)) O zamanki cevabı da buraya bırakıyorum ki, durup durup aynı şeyleri anlatan emekli amca imajım pekişsin. :P

Oruç Aruoba kitapları haricinde okurken satır altı çizme veya kitap üzerine not alma huyum yok. Onun yerine, beğendiğim cümleleri kitap arasında bulundurduğum kağıtlara not alıyorum. Sonra da vakit bulduğum bir ara onları metis defterlerime yazıyorum ki derli toplu durabilsin. (Tertipsiz asla! :P )

Not aldığım cümlelerden hangisi aklımda kaldı, hangisini içimden geçirince dümeni o yöne kırasım geliyor (ouuvv yea!) diye düşündüm, zorladım, çıkmadı. Onun yerine, daha önce de paylaştığım şu aşağıdakini hiç unutmuyorum mesela... İlk bakışta sadece gülümseyip geçmelik gibi duruyor ama cidden böyle yön vermek istiyorum hayatıma. Bence biraz da başarıyorum. 

İstediğim bir takım şeyler var, ulaşmak için mevcut kaynakları kullanıyorum, çabalıyorum. Ama olmuyorsa ya da ulaşmak için daha yol varsa aradaki şeyleri kaçırmak istemiyorum. Denemeye devam ederken elimde tadelleyle dolaşmakta bir sakınca görmüyorum. Hayat parlak ilerlemiyor diye gülünecek fırsatlara sırt çevirmek bana göre değil. Yani bunalımdayken gülersek bunalımımızın bozulmayacağına inanıyorum! :))

https://tr.pinterest.com/pin/434034482815401850/

"Harcıyorken keyif aldığın zaman, boşa harcanmış değildir." gibi bir anlamı var. Aşağı yukarı üsttekiyle aynı yere bağlıyorum. Bazen öyle bir denk geliyor ki o kıymetli zamanımızı; atomu parçalayarak, çaresiz hastalıklara deva bularak veya evsizlere yardım ederek geçiremiyoruz. İşte o zamanlarda "getti minnoş ömrümün gül gibi dakikaları" demek keyif veriyorsa o da tamam. Ama vermiyorsa bir yerden sonra, yapmak isteyip yapamadığına değil de eldekiyle keyif alarak yapabildiğine odaklanmak, o gül dakikaları biraz da olsa kurtarıyor. Her zaman uygulayabiliyor muyum? HAYIR. E bu da insan yani!!1!!1! :)) Ki en unutmadığım alıntı... :P

Bir de normal zamanda karşıma çıktığında üzerinde durmayacağım, ancak içinde bulunduğum duruma cuk diye oturunca "işte bu" dediklerim oluyor. O anda ihtiyacım olan şeyi bir yerlerde okuyunca kelimelerin kendisi bir yana, yalnız olmadığımı görmek bile iyi geliyor. Adam aynı/benzer şeyleri artık nasıl güçlü yaşadıysa kelimelere dökmek zorunda kalmış ulan, daha ne! :)

Yine tam bir alıntı sayılmaz lakin önceki yazıda bahsi geçen oda değişikliği esnasında şu videoya denk geldim ve bana gayet de yön verdi. Hanım kızımız çalışmak için Japonya'ya gelmiş. Vizesini altı aylık aralıklarla alabildiği için bulabildiği en uygun ev SEKİZ METREKARElik şu aşağıdaki olmuş. Videoda bir sürü şey gösterip anlatıyor. Onca şeyin arasında dikkatimi çeken bitkiler ve memnunca anlatışı oldu. Benim bahçede canlı tutamadığımı kadın, "g.t kadar yerde yaşıyorum zaten ne bitkisi yea" dememiş, almış bakıyor. O kadar iyi geldi ki... Belki 100 sayfa okusam çıkartamayacağım, moral vermek isteseniz işe yaramayacak şeyleri bu video ile bağrıma bastım.

Daha tüm videolarını izleme fırsatım olmadı fakat gördüğüm kadarıyla hanım kızımızın hayatında bir takım şeyler değişmiş ve daha büyük bir yere taşınmış. Bitkiler yine var. :) Bir de kapsül otel deneyimlediği bir videosu var ki klostrofobikler kesinlikle izlemesin. :P

Anlayacağınız durum neye ihtiyacım olduğundan ibaret. Belki de yukarıya bıraktıklarım kesinlikle benim dediklerimi söylemiyor. Olabilir! :)) Bana lazımlı kısmını alıyor, gerisini boş veriyorum.