Neden sorusunun cevabı da en yalın haliyle işsizlikti (yine). O yalın hali biraz daha açmak gerekirse; istifa etmiştim, biriktirdiğim parayı yurtdışında dil eğitimi almak için kullanmak istiyordum, para harcamadan kendimi oyalayacak şeyler bulmalıydım. Blog o yollardan sadece biri oldu. Kendimi oyalayabilmek konusunda uzman olduğumu da yine o yıl öğrendim.
2012-2013 hayatımın en bunalımlı ama bir o kadar da şükrettiğim dönemi oldu. Zaten farkında olmadan bir süre önce başlamış olan değişim sürecimin farkına vardığım zamandı sanırım. Uzun bir ilişkinin bitimi, parasızlık, arkadaşlıklarda değişim... Hepsi aynı zamanda... O zaman bir hayli yorucu gelmişti ama şimdi bakınca iyi ki..!
Burası bana düşündüklerimin bir çoğunu sağladı. Dokunmazsam olmazdı, dokundum. Kaçacak yer lazımdı, kaçtım.
Bir şekilde bloga ulaşanlar kim olduğumu bilmesin diye değil, kim olduğumu bilenler buraya ulaşamasın diye Saçaklı olarak yazıyorum. Zaten bunu çok da katı şekilde yürütmüyorum zira zaman zaman adım geçti buralarda... ;)
Te geçen sene başlattığım çelıncı alnımın akıyla(!) tamamlamış bulunuyorum. Artık yenilerine hazırım. Şimmmdi onlar düşünsüüüün!* :))
*İşler Güçler
"Bir şekilde bloga ulaşanlar kim olduğumu bilmesin diye değil, kim olduğumu bilenler buraya ulaşamasın diye Saçaklı olarak yazıyorum." ay ben de aynen. buradakilerden gizlenmek değil de diğer türlüsü daha gerekli.
YanıtlaSilöptüm ayrıca çelınc bitti diye bırakma çok riciediciiim.
evde olduğum halde erken kalktığım günler her şeyi yapabilecekmiş gibi bir hisse kapılıyorum. bugün de o günlerden biri... o yüzden bırakmam gibi geliyor bugün. ama kim bilir yarın nasıl gelecek :))
Sil