Filmli Sorular

Sinemasal bir mim dolaşıyor, görmüşsünüzdür. Beni de Oytun'la Hayat davet etmişti. "Yaparım ben bunu" dedikten sonra çoktandır ertelediğim başka işleri hallettim ki bunu da layığıyla erteleyebileyim. :)

Sorular şöyle;

* Sinemada ilk izlediğin film? 
Küçük bir araştırma yaptım. Ailecek mi hafızasızız bilmiyorum. Kimse de diyemedi ki şu film! :) 11 yaşımda Aslan Kral'ı tek başıma izlediğimi hatırlıyorum. Daha önceki kayıtlar arşive gönderilmiş, hipnoz lazım. Çaktırmadan ağlamıştım filmde... Yine bir animasyon, yine bir sulugözlülük.

* Film en güzel ....... de/da izlenir.
Oytun'la Hayat'a kesinlikle katılıyorum. Açıkhava sineması <3 En son Bornova'da vardı. O da kapandı. :( Yazları eski havagazı fabrikasında çimler üzerinde ücretsiz gösterim yapıyorlar ama bunun haricinde İzmir'de kaldı mı hiç bilmiyorum.

* Film izlerken olmazsa olmazın var mı? Varsa neler?
Gözlüğüm. Sadece 0,5 astigmat olmama rağmen tiyatro, sinema ve bunun gibi sanatsal etkinlikleri gözlüksüz takip edemiyorum. 

* Filmi tek başına mı, kalabalık izlemek mi?
Kafama uygun kalabalık alayım...

* Film izlerken mısır mı, cips mi?
Mısır <3

* İki boyutlu mu, üç boyutlu film mi?
İki

* AVM sineması mı, sokak sineması mı?
Şimdiii... Kahraman bakkal süpermarkete karşı, katılıyorum. Destekliyorum. Lakin şöyle de bir durum var; rahatsız koltuklarda, bacaklarım sığmayan bir şekilde oturmak istemiyorum. Mısır yiyeceksem taze olsun istiyorum. Bir takım sokak sinemalarında bunu ne yazık ki sağlayamıyoruz. 
2007'de ablamın yanında, 2 ay Rize'de kaldım. Sadece bir tane sinema vardı. Bacaklarımız kesinlikle o aralığa sığmıyordu ve içi rutubet kokuyordu. Girişte afişi ve seansı açıkça belirtilmesine rağmen kendimiz haricinde iki kişi daha bulmazsak filmi oynatmıyorlardı. Biz başka bir seçeneğimiz olmadığı için bunu bir eğlenceye çevirmiştik. Gidip fuayedeki insanları kendi istediğimiz filme çekmeye çalışıyorduk. :)) Ama böyle bir sokak sinemasını tercih hakkım varsa, seçmem. 
Şimdi de; izleyeceğim filme, biriyle gideceksem onun konumuna ve vakit darlığıma göre karar veriyorum. 

* Filmden önce fragmanını izlemek mi yorumunu okumak mı?
Fragmanını izlemek.

https://tr.pinterest.com/pin/560416747357734088/

Sorulara cevap vermeyen kaldı mı bilmiyorum. :) Ben de Fermina Hanım ve Kanatlı Kedi'yi dürteyim bakalım...

Otur Dinlen* ¨ Yolda 4. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.

Hafta 4 What is the view from your window right now? / Şu anda pencerenizden görünen manzara nasıl?

Ölçüsel anlamda tahmin yeteğinim sanırım yok. Bir süredir karşı apartmana bakıp mesafe aşağı yukarı kaç metredir diye düşünüyorum. Cık, olmadı... Aramızda dapdaracık bir sokak var. Birkaç araba park edili. Direkt karşıya bakıp anlatmak gerekirse, özet olarak klima motorları! :) Akşamüstü güneşi alan odamın penceresini tüm bu betonlara rağmen seviyorum. <3

Fotoğraf bugünden... Güleç suratı dün arkadaşım hediye etti. Şimdilik camı uygun gördüm. Fotoyu çektikten sonra tersini çevirdim ki konukomşu da içerde ne tip bir şey yaşıyor bilsin, hakkı! 

Aşağıdakini 7 Kasım'da çekmişim. Çok seviyorum. Burada da durması için daha iyi bir fırsat bulamam. :P

Elveda Mizah Duygum!

Sabah uyandığımda konuşmakta zorluk çektiğimi fark edince inadımdan vazgeçip doktora gitmeye karar verdim. İyileşmek için gösterdiğim çaba aile hekimimiz tarafından takdir edildi. Ama antibiyotik şart olmuş. Geçmişimde az kullanımı olduğundan hemen işe yarıyor, zaten O da üç tane verdi. Kullanılabilecek adette... Aslan aile hekimi! :)

Neyse efenim bu, bir haftanın ardından sokağa ilk çıkışım oldu. Yaklaşık bir aydır kendimi ruhen ve bedenen çok salmış durumdayım. Bir takım aksilikler arka arkaya geldi, işsizlik zaten malum... Derken bende kendini bir kilitleme süreci gelişti. Spora falan gitmiyorum 18 gündür... Bir ara evde devam ettiriyordum ki sümüklerim akmaya başladı. :)) Bu iş böyle olmaz diyerek halk eğitime gidip bir adım atmaya çalıştım. Doktor ve bu ikisine gidip eve dönmem 2 saat sürdü, ben kafamda 5 tane cinayet işledim! :D

Hayat duruyor ama zaman durmuyor. Bir yerden düzenin içine sızmak lazım... Akşama doğru internetten sohbeti fena olmayan biriyle buluştum. Arkadaşlar bu işlerde esas tehlike böbreğinizi kaybetmeniz değilmiş. Sıkıntıdan bileklerinizi kesmek istemenizmiş!!1!1!11! :)) Böbreği, kalabalık yerde buluşur, en olmadı arka masaya bacını, dostunu oturtur kurtarırsın. Bileklerini kesme isteği geçmiyor. :D Bir ara sıkıntıdan kendimi "ulan ben acaba kadınlardan mı hoşlanıyordum" diye düşünürken buldum. Sonra çapraz masadaki sempatik ovlanı görüp kendime geldim! :P

Şuradan birkaç kişiyle yüzyüze görüşmüşlüğümüz var. Hadi ben abartıyor olayım ama gerçekten anlaşması çok kolay ve çoğu konuyu gerekli hallerde geyikle bağlayabilecek bir insanım. Adam yersiz tespitleriyle yeminle içimdeki mizahı öldürdü. Duruma göre herkes ufak tefek tespitlerde bulunur. Bununkilerden sadece bir tanesini yazayım da görün..! Müzikle uğraşıyormuş kendisi... Yalan söyleyerek insanların vaktini çalmak istemem. "Ben pek müzikten anlayan bir tip değilim" dedim. *klasik avm sever beyaz yaka* tespiti yedim. :@ Ya beni, Zihin Beyciğim, Fermina'anımım ve Sibelynkacığım blogundan sopayla kovalamamış sen kim köpeksin! :))) 

Benzer şekildeki tespitlerin ardından buluşmayı kısa kesip, "şunları şunları bana uygun bulmadım, şöyle insanlardan hoşlanmıyorum, ikinci buluşma olmayacak ama yolda görürsem selam veririm" dedim, gülümseyerek. Biraz itiraz yedim tabii... Normalde bir süre sonra zamandan tasarruf ettirdiğim için bana içinden teşekkür etmesi gerekir. Ama benim haricimde herkes o kadar zeki ve o kadar entelektüel ki kesin ben yanılıyorum ve çok cahilim keşke ölsem..!

:)))

Sosyal deneylerim sürecek... Bizi izlemeye devam edin!

:P

#bizimbuyukchallengeımız 21

Fakat çok şık hasta oldum. Allah belamı verdi düpedüz. Yani abartmadan(!) anlatmam gerekirse ağzımla burnum yer değiştirdi. :) Hastaneye gide-gele mikrobu eve babamın taşıdığına dair güçlü şüphelerim var. Çünkü en son geçen cuma evden çıkmıştım ve o da on beş dakika sürmüştü. Kimsenin de üstüme hapşurduğunu hatırlamıyorum...

Pazartesi ve salı anlamsız bir mide bulantısı çektikten sonra salı akşama doğru hafif boğazım ağrır gibi oldu. Çarşamba ilk uyandığımda da iyi değilidim ama ilerleyen saatlerde sesim komple gitti. Bırak yutkunmayı nefes alırken bile boğazım ağrır oldu. Bir yerden sonra "hayır, her hasta oluşta doktora gidilmez, ilaç içilmez" mantığımı kendi ellerimle öldürdüm zira mantığın çalışacağı kafamın içi su dolu gibiydi. Doktora yine gitmedim. Ne bulduysam içtim. Şaka değil! Gargaralar, bir takım ilaçlar, boğaz spreyi, ballı karışımlar, çorba ve bitki çayları ve hatta viski (buzsuz)! :)) Bu sabah uyandığımda en azından konuşabiliyordum ve şuan nefes alırken boğazım acımıyor. Yutkunurken acıyor. :D E valla buna da şükür... 

Bu esnada ne dizilerimden izleyebildim ne de bir şeyler okuyabildim. Telefonu bile gözüm görmedi. Ya boş gözlerle tv ekranına baktım ya da tavana... Bu şahane iki günden önce Gabriel Garcia Mârquez'den Yüzyıllık Yalnızlık'a başlamıştım. Gelip buralarda "100-35, kaldı 65" gibi iğrençlikler yapmak niyetindeydim. Yukardaki hepinizi seviyormuş, mani oldu... Yine iyisiniz! :)) Siz yine de çok sevinmeyin, evrenden gerekli mesajları almakta başarısız bir insan değilim ama bu işkenceyi size sonra yine yapacağım! :) (Öyle hissediyorum.)

Şimdilik onun yerine 2018'in ilk kitabından bahsedeyim. Bizim Büyük Challenge'ımız için pek yeterli bir okuyucu değilim lakin okuyabildiğim kadarını maddelerin arasına sokuşturmaya çalışacağım.

Arkadaşlarımda yeri olan yazarları merak ediyorum. Onlara ulaşmanın yollarından biri olarak mı görüyorum, nedir... Sezgin Kaymaz'ı da Demir Somyanın Altı sayesinde tanıdım. İlk okuduğum kitabı Bakele de O'nun hediyesiydi bu da öyle, hem de imzalı! <3 

Bakele hikayelerden oluşuyordu. Açık konuşayım, çok beğenmemiştim. Uzunharmanlar ise bir roman. Başından ortasına kadar merak ederek okudum. Ortalara doğru tekrar eden birkaç durum beni bunalttı. Sonra kitap tekrar açıldı ve bitene kadar da öyle devam etti. İçinde bulunmasa daha iyi olurdu dediğim bazı öğeler dışında konu ilginç, işleyiş akıcıydı. Yazarın bir de romanını denediğim için memnunum. Aynı yazarın başka romanını da okur muyum? Okurum. 

Uyduruk okuyucu, öksürerek bildirdi...

:)

Sitelerle de Yaşıyorum

Sibelyka'nın son yazısını okuyunca aklıma geldi. "Şöyle de bi'yer olsa da internetten şuna bakıversem" dediğimiz (en azından benim dediğim) zamanlar oluyor. Ve aslında 'öyle de bir şey' zaten yapılmış ama biz habersiz oluyoruz. Aranızda bilen, duyan mutlak vardır. Buraların kompedanı bir sürü blog görüyorum. Ben yine de kendim gibi duymayanlar için bu sefer uygulamalar yerine filmler üzerine bir kaç web adresini aşağıya bırakıyorum. Belki birilerinin işine yarar...

https://giphy.com/gifs/despicable-me-minions-2-N6OxVHWh414Zi

https://cringemdb.com/
Konusunu bildiğiniz ama içeriğinden çok da emin olmadığınız bir filmi aileyle izlenebilirlik açısından sorgulayabiliyorsunuz. Ben de anamlan Nip/Tuck izleyebilen bir insanım ama gün gelir lazım olur. Ya da ebeveynler için yararlı olabilir.

http://sweetsoundtrack.com/
Benim gibi müzik cahilleri için özellikle faydalı olabilir. Film süresince çalan müzikleri listeliyor. Tek kötü yanı fazla güncel içerikli değil. Belki buna benzer daha güncel siteler vardır. Ben bir yerlerde bunu görmüştüm.

http://whatismymovie.com/
Yine bu da benim gibi unutkanlara birebir... :) "Ya hani bi film vardı hani böle adam..." şeklinde milleti daraltmaya son! Yaz aynı şeyleri siteye, o bulsun. 

https://movieo.me/
Ne izlesem derdine düşünce de buraya başvurulabilir. Birçok filtre seçeneği ile kararsızlığa bir nevi derman... :)

Hayaller vs. Hayatlar ¨ Yolda 3. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu. 

Hafta 3 Five things you would like to do more / Daha çok/sık yapsam dediğiniz 5 şey

http://cdn.yemek.com/uploads/2017/10/hayaller-hayatlar-yemek-fb.jpg

Hayaller

• Daha çok uyusam ama hiç vakit kaybetmesem,
• Daha çok kazansam ama hiç çalışmasam,
• Daha çok abur cubur yesem ama hiç kilo almasam,
• Daha çok içsem ama hiç sağlıksız olmasam,
• Daha çok sevsem ama hiç ciğerim solmasa...

Hayatlar

• Daha sık su içsem hiç fena olmayacak. Spora giderken içmek zorunda kalıyorum da gitmezken bir bardağı bile unuttuğum oluyor. Evet, unutmak... Susamıyor it! 
• Bedenime daha çok önem versem. En azından ellerim kuruluktan kanamadan bir tık önce krem sürsem.
• Daha sık seyahat etsem. - ki bunu şartlar elverişli hale gelince yaparım, sıkıntı yok.
• Daha çok kedi/köpek kucaklasam. Bir hayvana dokunmadan geçirdiğim süre uzayınca stres oranımın arttığını birkaç kez test ettim, onayladım.
• Daha sık denizle haşır neşir olsam. Bu da beni daha stressiz yapıyor. İş bulunca yapılacaklar listeme (en azından) havuz üyeliği ekleyeyim bari. (amin!)

http://650400.static.karar.com/img/650x400/15-08/02/3.jpg

Kafam Olmuş... ¨ Yolda 2. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu.  

*************************************************************
UYARI! Bu aralar tespit sıçasım gelmiş gibi bir yazı...
*************************************************************

Hafta 2 Write about the place you call home / Evim/yuvam dediğiniz yer hakkında yazın.

Nereye yuvam dediğimi bir süre düşündüm. (sanki becerebiiyormuşum gibi sıkıyorum, çaktırmayın.) Kedi gibi olduğuma karar verdim. Herhangi bir yer benim yuvam ama aynı zamanda da hiçbir yer değil. (ouvvv tespitlere gel!) Genel rahat edici bir tipim. Yerimi yadırgamıyorum, evimden başka yerde de tuvalete girebiliyorum, gerekirse köşe yastığı gibi milim oynamayabiliyorum. Rahatlığımla ilgili çekinmelerim yok. Orta sehpanıza ayaklarımı uzatmıyorsam, öğretildiğindendir. Dolayısıyla yaşamam gereken herhangi bir yer yuvam. Öte yandan "yuva", kurulmasında emek harcanan bir yermiş gibi geldiği için de henüz o yere sahip değilmişim gibi geliyor. (He deyin, geçin.)

Nereye evim dediğimi hiç düşünmedim (şükürler olsun). Bütün yayıntımı içinde barındıran, anahtarlığımda anahtarları bulunan yer... Çok derli toplu ve temiz değil. Minimalist değil. Duvarları standart renkte. İçinde yemekler pişen, sehpaya ayak uzatılabilen, kah gülünen kah insanların birbirine çemkirdiği, ısınılabilen, arada misafirleri olan bir apartman dairesi. Şurada bir yerlerde taşınma zamanına ait bir oda fotoğrafı da paylaşmışım.

Kendisini seviyorum. Nüfusu 3 ila 5 arasında değişen ailemiz için uygun büyüklükte. Benim gecenin bir köründe güvenle döneceğim kadar merkezi. Bir şeye ihtiyaç duyduğumda yürüyerek ulaşabileceğim tüm mahalle esnaflarına sahip.

Bundan önce hatırladığım iki evimiz daha olmuştu. (Bir de Muğla var ama onu net hatırlamıyorum.) Onları da seviyordum. Çeşmealtı kışın unutulduğunu zannetse de onu da seviyorum. Aralarda bir takım hastalıklar nedeniyle anneannemde ve ablamda yaşamamız gereken zamanlar olmuştu. O evlerde de aynı şimdikinde olduğu gibi mutlu ve mutsuz zamanlar vardı ve "hadi ben artık eve kaçayım"daki varış noktasıydı. Yani diyorum ki, geçişlerdeki ilk bocalamayı saymazsak, uyuyup uyandığım her yer bir süre sonra evim ve seviliyor. İçinde mutlu olup olmadığım mekanın kendisinde değil içinde bulunduğum değişkenlerde bitiyor. "İçine girince mutlaka rahatlıyorum, kendimi güvende ve huzurlu hissediyorum" dediğim bir yer olmadı. Bir gün olur mu bilmiyorum. Şimdilik olmasın istiyorum. O yer hep kafamın içi kalsın istiyorum...

Eylül'17 - Çeşmealtı

Kardeşlik Müessesesi

Efenim biliyorsunuz Altın Küre Çelınc kapsamında animasyonlara talip olmuştum. Coco'nun sonlarında biraz duygusallaştıktan sonra, sıraya The Boss Baby'i aldım. İyi ki de öyle yapmışım.

Aramızda anlaşalım. Animasyonlar, yetişkinler ve çocuklar için olarak ikiye ayrılıyor. Bu, çocuklar için olanındandı... Ağlamak falan yok. Sıkılma? Daha kötü yetişkin filmleri görmüştüm. Gönül rahatlığıyla yavrunuzu alıp izleyebilirsiniz. Belki dublajlısı daha bile komik çıkar. 

Filmin etrafında döndüğü konu kardeş sevgisi... İkinci çocuğu birinciye nasıl anlatacağız derdi olanalar kaçırmasın. Yapıştırsın hemen! :) 

Filmle ilgili tek sıkıntı çocukları hayvan sevgisinden uzaklaştırma ihtimali... Lakin bu, çocuk psikolojisinden zerre anlamadığımdan tamamen benim hüsn-ü kuruntum olabilir. Bir de siz bakın bakalım.

Ha bu arada... Kardeşlik Müessesesi şahanedir!
:)



* Müessese yazmak çok zor ahhahah :D

Kafamda Deli Sorular > 1

Bir takım konularda ne düşünüyorsunuz merak ediyorum. Bu başlık altında gelip gidip onları sormayı planlıyorum. Pilava kaç bardak su koyduğunuzdan, rahat dikişsiz donu nereden bulduğunuza... Biber ekmek için doğru mevsimden, ne koleksiyonu yapıyor olduğunuza kadar her şeyi sorabilirim. Emin değilim! :)

Bir nevi anket gibi düşünebilirsiniz. Tez yazmıyorum. Sosyal deney yapmıyorum, merak etmeyin! 

Fikir beyan etmek isteyenler, dilerse anonim olarak yazabilir. Üzerime link atıp kaçabilir. 'Bir dost' şeklinde mail atabilir. :) Bana ne demiş olduğunuzda 'çoğu zaman' sorun yok ama başkasına ne demiş olduğunuzda sorun olabilir sadece... O kısımları süzerim. Bir de bu seriye gelen yorumlara cevap vermeyeceğim.

İlk soru şu; flörtleşme / arkadaşlık uygulamaları hakkında ne düşünüyorsunuz?
(ne yapmak, nereye varmak istemektesiniz!!1!1!!) :)))

Icq dönemlerinden beri 'internetlerde' birileriyle tanışıyorum. Herhangi birine cam açmışlığım yok. Buluşmak konusunda da biraz önyargı sahibiydim, hala da biraz öyleyim. 

Fotoğraf hobimi bir takım sitelere üye olup taçlandırdığım zamanlarda da tanışmalara devam ettim. Bu sefer farklı olarak koca otobüslük foto-geziler sayesinde online görüştüğüm bir sürü insanla bir araya gelme fırsatı buldum. Okuldan, mahalleden, kurstan tanıştıklarımla pek de farklı olmayan arkadaşlıklar yakaladım. İş için gittiğim şehirlerde çok yardımlarını gördüm, evlerinde misafir bile oldum.

Sonra nasıl olduğunu hala anlamadığım bir şekilde blog ve instagramdan bir sürü hatun düşürdüm ahhahahah :D Gariptir, hayatımın diğer yıllarına kıyasla kız arkadaş oranım arttı. Gidip buluşmakta, yüzsüzce evlerine gitmek ve hatta kalmakta falan da hiç sakınca görmedim. Aynı sıradan hayatımda olduğu gibi anlaşabildiklerimiz ve anlaşamadıklarımız oldu. 

Tüm bunlara rağmen flört etmek için interneti kullanma fikrine "sana yılbaşı kartı atayım mıııı" girişkenliğim kadar açık değilim. Sebebi güvenlik değil. Kimse sizi zorla buluşturmuyor ya da kimse size gidin tenha yerlerde buluşun demiyor. O kısımlar kişinin kendinde biten bir şey... Aynı yüzdesel tehlike arkadaşımın ofis arkadaşıyla tanıştığımda da geçerli diye düşünüyorum. Adam/kadın işte iyidir de gece karanlığında kimleri doğruyor bilemeyiz! (Rınrın rınrın! :P) Kabul edelim bazen aynı ev içerisinde yaşarken bile bilemiyoruz! 

Herkes aynı süreçlerden geçmiyor tabii, fakat (çoğunlukla) yaş ilerledikçe okul gibi sosyal ortamlardan uzak olmanız, arkadaşlarınızın çoğunun evli ve hatta çocuklu olması, yaşıtlarınızın çoktan yuva kurmuş olması gibi faktörler yeni birileri ile tanışmanızı imkansız hale getiriyor. Bu durumda bir cafede/barda tanışmakla, online tanışmanın farkı bana göre kalmamış oluyor. Hatta adam/kadın, yüzyüze olmamanın getirdiği rahatlıkla niyetini daha açık bile ifade edebiliyor.

Konuya mesafeli bakmamın tek sebebi, amacın direktliğinin flörtün doğasına aykırı olduğunu düşünmem sanırım... "Ay beğendi mi acaba" , "çin yemeği seviyor mudur ki" , "müzik zevki nasıl allah bilir!"  gibi meraklanıp pırpırlanacak zaman yok. Her şey profil sayfasında yazıyor, beğenmezse zaten gelmiyor. Kardeşim biz ne zaman oturduğumuz yerde içlerimizi kemiricez! :))

Bunun dışında ben konuya acizlik, yokluk ya da dejenere olmuşluk şeklinde bakmıyorum. Yalnızlık zor, mutluluk kolay yakalanmıyor... İnsanlar bunları bulma şansını nerede yakalıyorsa yakalasın. Uçak yolculuğu, internet, arkadaş yanı fark etmez.

Benim bebeyim hatunlarım kötü mü oldu yani şimdi!
Hiiiç!
:))

Çokh Diye Okunur ¨ Yolda 1. Hafta

Boredom is Fun paylaşmıştı,
Fermina Türkçe'ye çevirdi,
Nur topu gibi, 52 haftalık bir challenge'mız oldu. :) 

Her hafta için bir soru var. Biraz geç başladığımız için birkaç yazı arka arkaya gelecek. Onu kendi aramızda ş'aaparız artık... 

Bir de Sibelynka bizi Altın Küre Celıncına davet etmiş. Oscar'a kadar adayları tartmaya var mısınız diyor. (Ya da ben öyle iletiyorum.) Benim totom açıkçası yemedi. :D Zaman kısa (ki aslıda, bende ondan bol bir şey yok), filmler çok... Animasyonları üstlenmeyi düşünüyorum euheuhe :D

Gelelim elli iki haftalık yolculuğa...
Hafta 1 What are you thankful for? / Nelere şükrediyorsunuz?

Genel olarak sağlık deyip geçmek hiç bana göre değil. Her gün tuvalete çıkabildiğime şükrediyorum mesela... Hiç bakmayın... Millet ağlıyo be! :)
İstisnalar harici cillop gibi uyuyabildiğime,
Yolculuklarda varabildiğime (çoğunlukla türbülanslı uçak inişlerinde o.O),
Ulaşmam gereken kişi orada olduğunda,
Dışarıdan eve girip bir takım gereksiz iç aksesuarları çıkardığımda :)),
Karşımdaki yüz milyon yıl sonra anladığında(!),
Beddua ettiğim kişi yamulduğunda...
Havasız ve sıcak bir ortamdan feraha çıktığımda... hep şükrediyorum.

http://www.teguh.info

Thankful'un müteşekkirlik kısmında da hayatın karşıma çıkardığı insanlar ön plana çıkıyor.
Duran Abi'ye müteşekkirim mesela... Sadece yardım ettiği için değil, bunu yapış şekli ve yaklaşımı için de.
Postaneye gide-gele Adem Abi'yi tanıdığıma, her gidişimde orada oluşuna,
Benimle ilgili bilgisini kullanabilen insanlara(!),
Speechless'ın yapımcısına [ :) ]... çok müteşekkirim.

www.tenor.com

Bir de hayatla dalga geçmek üzerine "çok şükür"lerim var, ki genellikle 'çokh' diye okunur!  :)
- Bu ay da para suyunu çekti çok şükür!
- Çok şükür gelebildin...
- Oooo çok şükür yea, bu iş de bize kaçtı... gibi :D

Bir gün ofiste, yine işle ilgili bir sıkıntı için hayli içli bir "çok şükür" çekmiştim, ki o anda bir sessizlik olmuş meğersem. Müdür seslenmişti "neye şükrediyorsan söyle de sürekli yapalım" diye. İlk önce "yonca arkadaşlarım süper, ona şükrediyorum" deyip sonra da aynı desibelle kopmuştum. :))

Benzer şekilde bir de "kısmet"im vardır.
Onu da sonra anlatırım.


Kısmet...

:)

Peygamberdevesi

Alacağınız olsun!
Baktım bütün bilok alemi mini mini dizileri bir solukta izleyip bitiriyor. Dedim ki bu kadar vaktim var madem ben neden yapmıyorum. Bir nedeni varmış halbuki...  6 bölümden oluşan diziyi 1-4-1 taktiğiyle [ :) ] izlememe rağmen bu sırtlar tutuldu yine. :) Geriliyorum a dostlar! Araya kısa komediler sokuşturmadan nasıl izliyorsunuz yahu? o.O 

Dexter'ı daha önce altıncı sezona kadar izlemiştim. Geçen haftalarda ona da baştan başladım. Sonunu biliyorum. Yine geriliyorum ahahaha :D Sorun bende sanırım.

Neyse... Ne zamandır bir Avrupa yapımı izlemek istiyordum. Gittim La Mante'yi seçtim. Hikayeyi çok sevdim. Eski bir seri katilimiz taklitçisinin yakalanması için polislere yardım ediyor. Ama olaylar olaylar... Habire "haydi bakalııııım..." dediğimi hatırlıyorum. İki şaşırıp bir şüphelerimde haklı çıkarak dizi akıp gitti.

Genel olarak film ve dizilerde "bildiklerimi anlatmayayım da ölüp gideyim" taktiğine kıl oluyorum. İlk defa bu dizide bir takım anlatmamaları mantıklı buldum, hak verdim. Yalnız, Amerikan suç dizilerine o kadar alışmışım ki adamların cinayetleri çözme yöntemleri beni kudurttu. (Belki de sırtımın müsebbibi budur :P ) Bir ara resmen şüpheliyi feysbuktan stalklayarak cinayet çözmeye çalışıyorlardı. Valla bak! :))

Carole Bouquet ve Fred Testot'un oyunculuğunu beğendim. (Bunlar hep Sibelynka'nın gazına gelmekten oluyor!) Pascal Demolon beni bir uyuz etti. Nedendir anlamadım. Manon Azem'i çok acayipli güzel buldum, sevdiğine bağışlasın kızımızı tütütü... :P

Puanı 7.5 ama 'sıkılmadan izledim' kategorime girdi hınzır!

:)

Yardım Lazım

Kaç zamandır diyeceklerim vardı. Bir türlü bir araya getirememiştim. Müsaadenizle şuraya kısa kısa bırakıp, bir de yardım isteyeceğim.

* İlk olarak; blog komşumuz Boredom 52 haftalık bir çelınc yapacak. Bizlerden katılmak isteyen olursa diye listeyi şu yazısında paylaşmış. Geçen seferki gibi istikrarlı katılabilir miyim bilmiyorum ama ben ucundan kıyısından yakalamaya çalışacağım. Liste ingilizce, gugıl transleyt bence tam da bugünler için var. Belki hoşuna gidenlerden çelınca eklenenler olur. ^_^

** Blogu ilk açtığımda buraların altından girip üstünden çıkıyordum. Nedense sonradan üzerime böyle bir yaşlı kullanıcı ruhu çöktü. Evet, google'a da sorabilirim ama komşular anlatınca daha iyi anlıyorum! :) 
Eskiden şu aşağıdaki listeden bir avatara tıklayınca ilk önce kendi blogu, altında takip ettiği bloglar çıkıyordu. Şimdi direkt takip ettiği bloglar çıkıyor ve ben kişinin bloguna nasıl ulaşacağımı bilmiyorum. Yardım eder misiniz?

(Öneri Makinesi, örnek olarak seni şeettim izninle :)  )

*** Web tasarım uzmanı falan değilim. Fani bir kullanıcıyım. Benim blog cillopmuş gibi gidip başkalarına "şöyle yapsana be hacı" diyecek halim yok lakin açtığım sayfalarda bir takım bilgileri göremeyince ısınmam daha geç oluyor. :/

Bunlardan öncelikli olanı tarih. Yazının başında veya sonunda bir yerlerde tarih göremiyorsam dikkatim dağılıyor. Yorum yazma hevesim kırılıyor. "Ne alaka yea?" diyebilirsiniz. Haklısınızdır da. Hâlk-tan [evet, hâlk :) ] bir kullanıcı olarak bilin istedim. :)

Her ne kadar Kanatlı Kedi ve Fermina kafama vura vura blogları okuma listeme nasıl kaydedeceğimi öğretmiş olsalar da şu aşağıdaki izle butonunun hayat kurtarıcı olduğuna inanıyorum. Gerçekten! Çünkü, kimi zaman telefon fışfışlarken bir bloga denk geliyorum ve linki alıp kendi bloguma gidip listeye eklemek zor olacağı için vazgeçiyorum. Halbuki buton olsa... 

Sonuncusu e-mail adresi. Bu biraz kişiye bağlı. Belki sadece yazıp gitmek istiyorsunuzdur. Öyleyse tamam... Sadece, kimi zaman yorumla bırakamayacağımız birkaç çift kelam, efenime söyliim bir danışma isteği olabiliyor ve insan nasıl ulaşacağını bilemiyor. Üstelik bana ulaşılan birkaç örnek için de minnettar oldum. ^_^ Hani aklınızın bir köşesinde böyle bir durum olabileceği bulunsun. Yine de dediğim gibi, diğer iki bilgiye göre bunsuz yapabilirim. :P

Sizin de bu sayfayla ilgili "neden yok" ya da "neden var" dediğiniz bir şey varsa ses edin. Yeni yılla birlikte gaza gelip temizliğe girişirim belki. :)

Ama bak o ikinci sıradaki konu çok önemli! Biriniz öğretiversin, hadi be hacı!

:)

ABV Pixar!

Değme romantik filmlerde, acıklı haberlerde, dramlı reklamlarda zerre etkilenmezken, animasyonlarda ağlayan tek ayarsız ben değilim, biliyorum!

Golden Globe açıklanınca filmlere bir göz atayım dedim. Malum Oscar abi de yaklaşıyor... Pazartesi akşamı Three Billboards Outside Ebbing, Missouri'yi seyrettim. İnanmazsınız daha önce de Cenk - Erdem'den duyup aynı yönetmenin Seven Psychopaths'ini izleyip beğenmiştim. Bunu da beğendim. Cillop gibi sinema blogları dururken ben oturup anlatmaya kalkmayacağım. 1 saat 55 dakikalık filmi sıkılmadan, sonuna doğru "tabi tabi bırakın yine bizi merakta" diyerek bitirdim. Bundan hoşlanıyorum demek ki...

Dün akşam da Coco'yu izledim. ABV Pixar! Ne güzel merakla izleyip gidiyorduk, neden yine sonlara doğru şordan akıtman lazımdı yaşları, hı? Hadi diyelim bu sefer evde yaşlı büyükanne olması denk geldi. Peki daha önce Wall-E'de, Up'ta, Big Hero 6'te yaptıkların ne olacak!!1!1!!1!! (Walt Disney de onun laciverti, savunmayın bana! :P )

Coco, müziksever blog komşularımın eminim çok hoşuna gidecek. "Onun yerine yetişkin filmi izlerim, hıh!" diyen yoksa Miguel'in hikayesine bir göz atsın derim. :) Ki bence animasyonların bir çoğu veletler yerine bizler için yapılıyor. Fragmanı da şöyle;

Birinci Tekil Şahıs ~ 14

Şu yukarıdakine gülüyorum birkaç haftadır.

Bi de Speechless'a...

Bi de Modern Family'e...

Gülmesi lazım gelen varsa diye buraya da şeedeyim dedim.

:)

17'yle '17

Madem yeni yıla girdik. Neden hemen minnoş bir mim ile günümüzü şenlendirmiyoruz? :)) Sonik Hanımcığımla yazışırken "17 fotoğrafla 2017'yi mi anlatsak" minvalinde bir cümle kurmuştu. Fikir onun, zinciri ben başlatıyorum zira fikri kendisinden de çok beğendim! :P

* Angara

* Ablamla termal havuzlu tatil yapmıştıktı

* İzmir'e KAR yağmıştı

* İstanbul'u Adalar'dan gördüm

* Adana'da ete doydum

* Bahçe mahsulleri <3

* Kos (the dandik ada)

* Uçuğa son!

* Elveda sağlık bozucu iş

* Selam Barcelona!

* Olmaz olası ana, deniz anası!

* Kalp taş <3

* Avrupa'ya benzemeyen Marseille

* Hesap mı? O da ne! o.O

 * Büyük puntolarla sağlık...

* Edeleli olma yollarında

* Köfte ^_^

Blog komşularımın çoğu başına buyruk (asiii!) ya da belirli bir içerik sahibi olduğundan yine kimseyi mimlemiyorum. Onun yerine gidip yorumlarla milleti darlama planlarım var. :)

Ben kolaj halinde paylaştım. İsteyen tek tek ya da göremeyeceğimiz mikro boyutlarla paylaşarak bizi kör etmeye çalışabilir. Her şey selbez! Karar vermek çok zor. Hadi deneyin!

:)

31/12/2017

2014'e girerken bir takım yeni yıl dilekleri içeren şu yazıyı yayımlamıştım. Uzunca süre işsiz kalmamın ardından daha yılın başında işle ilgili dileklerim gerçek olmuştu.

2015 ailem ve benim için sağlık sorunlarıyla başlayıp, bir de bunların arasında evimize bir hırsızlık girişimiyle devam ediyordu ki Mart sonunda gecikmeli de olsa şunu yayımlamayı akıl edebildim. Tabii ki bu bir sihir değil ama yılın devamı başka başka sorunlara rağmen iyi gitmişti.

2016'ya girerken erken davranıp yazıyı hemen yayımlamışım. Daha başında çekilen aşk acılarının yanında bir önceki yıla göre sağlığın iyi gittiği, hayatıma minnoş insanlar eklenen, yırt dışı gezme görme dileğimin gerçekleştiği ve sonunda eve bir kütüphane alabildiğimiz bir sene oldu. 

2017'ye girerken ve sene boyunca yazmak aklıma belli ki gelmemiş. Senenin ortasından sonra gelen işsizlik ve bloga kısmen daha aktif dönüşüm Aralık başında bu yıl için bir şeyler yazmam gerektiğini bana hatırlattı.

Şöyle ki;

> SAĞLIK

2017 giderayak kalleşlik yapmaya çalıştı ama yemedik! Durumlar iyiye gitsin, 2018'in başında iyi haberler alalım ve tüm sene boyunca en fazla nezle olalım, ne bileyim yediklerimiz biraz gaz yapsın falan filan... Mesajım evrenden görünmezse diye büyük puntolarla yazdım. Evet, bunu yapmak zorundaydım! :P

> Konudan çok da uzaklaşmadan, sporlu ve su tüketimli bir yıl olsun. Kaslar yeniden marshmallowa dönmesin, Feriştah Yenge'nin fentezilerindeki gibi diri ve edeleli bir fücutlan yaşlanayım. :D

> Beni huzursuzluk girdaparında dibe çekmeyecek bir iş diliyorum. Nefes almaya yetecek kadar para dileyince (gariptir) sadece o kadar veriyor. O yüzden yeni işim kendi hayatımı kurmaya geçiş için vesile olsun, bunu sağlamama yetecek paralarla gelsin. Şans oyunlarından da bir şey gelecekse hayır demem. Buyursun gelsin bebbeyim!

> Aşk diğer tüm tersliklere daha tahammüllü yaklaşmamı sağlıyor. Hem bir takım duyguları da unutmamak için bildiğimizi pekiştimek lazım değil mi? 2018'de kendime aşk diliyorum. (Bunu da mı büyük puntolarla yazsaydım acaba yaa? :) )

> Kaç yıllık arkadaşlıkların yokluğunu aramadığımı görüp, yeni tanıştıklarımızın bazılarının varlıklarıyla keyiflendiğim bir sene oldu. Yeni yılda fazlalıklar azalmaya devam etsin, var olanlara iyi bakayım, yenileri "özen" kelimesinin anlamını bilerek gelsin. ;)

> 2017 seyahat anlamında beni mutlu eden bir yıl oldu. Bu yıl da göynümce (yurt içi-dışı) gezip görebilmeyi diliyorum. ^_^

> Beni mutlu eden küçük şeylere sahip çıkabileyim, yenilerini keşfedeyim. Aklımdakileri gerçekleştirmek için gerekli cesaret ve enerji hep erişebileceğim uzaklıklarda olsun.

> Eve kütüphane almak gibi nokta atış bir maddesel dileğim yok. Var olanlara zarar gelmesin, ihtiyaç duyacaklarımıza erişebilmecek durumda kalalım ve olmayanlara destek çıkabilelim.

> Yazıyı yine hemen hemen aynı dilekle bitireceğim. Tüm senenin kesintisiz bir ferahlıkla geçeceğine inanmak aptallık olur. : ) Sorunlar hep bildiğimiz yerden çıksın, onları çözme yetimizi hiç kaybetmeyelim ve huzurla yolumuza devam ederken bol kahkaha atmayı unutmayalım. Bir de bolca sarılalım! <3

MUTLU YILLAR

:)