https://tr.pinterest.com/pin/129971139225343349/
Deniz sezonunu açtım bugün.
Dümdüz, berrak ama soğuktu, buzdan hallice.
Her zamanki gibi tuzlu kaldım sonra, mis gibi deniz koktum kendime akşama kadar.
Mutluluk sebebi aslında...
29 Mayıs 2016 Pazar
16 Mayıs 2016 Pazartesi
Elmyra ~ Çelınc Gün 25
Animasyonlara bayılıyorum. Adı animasyon olmadan önce çizgifilmdi, o zaman da bayılıyordum. Küçükken falan değil. Bildiğin eşşek kadar olduğum zamanlardan bahsediyorum, yani şimdiden...
Mesela Taş Devri olsa yine izlerim. Ya da ne bileyim Varyemez Amca. Veya Dark Wing Duck! :) Şimdiki animasyon kanallarını açıyorsun, hepsi tırt!! :/ Neyse ki endüstri gelişti. Kesin ağlatır denilen duygusal filmlerin yerine UP ağlatıyor mesela beni, big Hero Six ağlatıyor. Monsters güldürüyor sonra, Inside Out hem güldürüp hem göz sulandırıyor.
İş Favori Disney karakteriniz hangisi? Neden? sorusuna gelince cevap yukarıda saydıklarımın hiç birinde değil. Disney Pixar'la birleşti, beriki ötekiyle kayınço oldu kargaşasından yararlanarak sizlere bir Warner Bros. karakterini cevap olarak kaktırmak istiyorum. :))
Efendim bilmeyenler için kendisinin adı Elmyra. Saçlarım küt değil, tepemde de kurukafalı bir fiyonk yok ama bu bildiğin ben ayol! Ne onun ne kendimin kök nedenini bilmiyorum bu sarılma mevzusuyla ilgili. Aramızda analiz edebilecekler varsa söylesin ilk önce duymak için kendimi hazırlayayım. Bildiğim şu ki insanlardan çıkaramadığım sevgimi hayvanlardan çıkarıyorum. :)) Valla bak! İnsanları daha sakin, yumşak yumşak (dunkof!) seviyorum (tamam arada bir şaşıyor ^_^ ). Ya saygıdan ya korkudan, tam emin değilim. Ama konu hayvanlar olunca onlar iste de istemese de tüm sevgimi akıtıyorum. (Bence genelde istiyorlar! o.O)
Gönül isterdi ki Bastet'in gözünü pörtlettiğim bir iki fotoğrafı şuracığa bırakayım. :)) Şimdilik değil ama belki sonra. Toplum henüz buna hazır değil! :P Benimle dursun diye bir şu aşağıdakini yapmadığım kaldı. Onu da uygun ipi bulduğumda denerim gibi geliyor.
Vakti olan varsa bir şeyler isteyeceğim. Yarın ve haftanın devamı için gofret! Beni güldürecek şeylere daha çok ihtiyacım var bir süre. Ne bileyim yazı yazarken araya bi karikatür de benim için sıkıştırıverin. Olmadı gelip salça olduğum yorumlarda cevap falan verin. Oyalayın şu çocuğu accık!
Mesela Taş Devri olsa yine izlerim. Ya da ne bileyim Varyemez Amca. Veya Dark Wing Duck! :) Şimdiki animasyon kanallarını açıyorsun, hepsi tırt!! :/ Neyse ki endüstri gelişti. Kesin ağlatır denilen duygusal filmlerin yerine UP ağlatıyor mesela beni, big Hero Six ağlatıyor. Monsters güldürüyor sonra, Inside Out hem güldürüp hem göz sulandırıyor.
İş Favori Disney karakteriniz hangisi? Neden? sorusuna gelince cevap yukarıda saydıklarımın hiç birinde değil. Disney Pixar'la birleşti, beriki ötekiyle kayınço oldu kargaşasından yararlanarak sizlere bir Warner Bros. karakterini cevap olarak kaktırmak istiyorum. :))
Efendim bilmeyenler için kendisinin adı Elmyra. Saçlarım küt değil, tepemde de kurukafalı bir fiyonk yok ama bu bildiğin ben ayol! Ne onun ne kendimin kök nedenini bilmiyorum bu sarılma mevzusuyla ilgili. Aramızda analiz edebilecekler varsa söylesin ilk önce duymak için kendimi hazırlayayım. Bildiğim şu ki insanlardan çıkaramadığım sevgimi hayvanlardan çıkarıyorum. :)) Valla bak! İnsanları daha sakin, yumşak yumşak (dunkof!) seviyorum (tamam arada bir şaşıyor ^_^ ). Ya saygıdan ya korkudan, tam emin değilim. Ama konu hayvanlar olunca onlar iste de istemese de tüm sevgimi akıtıyorum. (Bence genelde istiyorlar! o.O)
Gönül isterdi ki Bastet'in gözünü pörtlettiğim bir iki fotoğrafı şuracığa bırakayım. :)) Şimdilik değil ama belki sonra. Toplum henüz buna hazır değil! :P Benimle dursun diye bir şu aşağıdakini yapmadığım kaldı. Onu da uygun ipi bulduğumda denerim gibi geliyor.
Vakti olan varsa bir şeyler isteyeceğim. Yarın ve haftanın devamı için gofret! Beni güldürecek şeylere daha çok ihtiyacım var bir süre. Ne bileyim yazı yazarken araya bi karikatür de benim için sıkıştırıverin. Olmadı gelip salça olduğum yorumlarda cevap falan verin. Oyalayın şu çocuğu accık!
-_-
15 Mayıs 2016 Pazar
Bitircem Ki! ~ Çelınc Gün 24
Şuan okumakta olduğunuz ya da son okuduğunuz kitap nedir?
İyi bir okuyucu değilim. Hiçbir şey yapmadığım vakit bir kitabı bir günde de bitirdiğim oldu ama bu bir ölçü değil. Genelde haftalarca elimde sürünüyor. Buna rağmen almaktan geri durmuyorum. Kitap fuarına gidiyorum, internette kurcalıyorum. Dokunarak okumayı seviyorum yani... Daha önce gösterdiğim defterlere satırlardan notlar almayı...
Önyargılı olmamak adına ve toplu taşımada telefondan bir şeyler okumak daha kolay olduğu için ilk defa e-kitap deniyorum. George Orwell - 1984. Beklediğim kadar yadırgamadım. Gerçekten işimi kolaylaştırıyor. Yine de bir tercih yapmak zorunda olsam tabii ki kanlı canlı bir kitap seçerim!
Kitabı değerlendirmeye kalkmak saçma olur. En az Persopolis izlerken olduğu kadar dehşete kapılıyorum aralarda. Yok canım! Olmaz... o.O
Bir de bu bitmeden Otostopçu'nun Galaksi Rehberi'ne başladım. Haftasonları okunmak üzere Bastet'in yanına Çeşmealtı'na bıraktım. Bir yaz sezonu boyunca da okurum artık... Okurum heralde... Yani okusam iyi olur sanki...
:)
İyi bir okuyucu değilim. Hiçbir şey yapmadığım vakit bir kitabı bir günde de bitirdiğim oldu ama bu bir ölçü değil. Genelde haftalarca elimde sürünüyor. Buna rağmen almaktan geri durmuyorum. Kitap fuarına gidiyorum, internette kurcalıyorum. Dokunarak okumayı seviyorum yani... Daha önce gösterdiğim defterlere satırlardan notlar almayı...
Önyargılı olmamak adına ve toplu taşımada telefondan bir şeyler okumak daha kolay olduğu için ilk defa e-kitap deniyorum. George Orwell - 1984. Beklediğim kadar yadırgamadım. Gerçekten işimi kolaylaştırıyor. Yine de bir tercih yapmak zorunda olsam tabii ki kanlı canlı bir kitap seçerim!
Kitabı değerlendirmeye kalkmak saçma olur. En az Persopolis izlerken olduğu kadar dehşete kapılıyorum aralarda. Yok canım! Olmaz... o.O
Bir de bu bitmeden Otostopçu'nun Galaksi Rehberi'ne başladım. Haftasonları okunmak üzere Bastet'in yanına Çeşmealtı'na bıraktım. Bir yaz sezonu boyunca da okurum artık... Okurum heralde... Yani okusam iyi olur sanki...
:)
9 Mayıs 2016 Pazartesi
Bir Püskevit Adı Olarak; Tutku ~ Çelınc Gün 23
Hiiç sıkıldığım falan yok, bildiğin teknik aksaklıklardan dolayı devam edemedim meydan okumaya. Şuan bitiyor diye de bir miktar hüzünlüyüm... :/
Cumartesi doktora gittim. Omurlarımın arasına yüzkırk teelee sıkışmış cımbızla çekip alıverdiler! :)) Neyse işte, ilaç jel falan derken şuan salonun zemininde değil bildiğin odamda sandalyemde oturuyorum. Rahatça yazıyorum. Size yetişeyim mi kendim için olayı bir miktar daha uzatayım mı bilemedim. Hangisi makbul? :)
En son, Yaparken heyecan duyduğunuz bir şeyden bahseder misiniz? 'de kalmıştım. Göz ucuyla verdiğiniz cevapları gördüm. Ne desem bilmiyorum. Bir miktar düşündüm yaparken heyecan duyduğum bir şey bulamadım. Bir miktar içerledim kendime. Tutkuyla yaptığım hiçbir şey yok yahu! Biri 2007'de diğeri 2015'te olmak üzere iki kere yamaç paraşütü yapmışlığım var. Bir ara da rafting yapmıştım Köprülü Kanyon'da. Onlar heyecanlıydı bak.
Yukarıdakileri saymazsak eğer beni en çok heyecanlandıran şey gece yarısı buzdolabından gelen buz kırma sesleri! :)) Onda da yapmak eylemi geçmiyor, o ayrı... Bir yaz mutfaktaki televizyon kendi kendine açılıyordu bak o da feci heyecanlıydı. Gecenin bir yarısı artık Arka Sokak'ların tekrarına mı denk gelir, tartışma programına mı şansıma. Pat diye açılıp, balkon kapısından şüpheyle mutfağa girmeme (salon ve mutfak aynı balkona bakıyor) sebep olmuştu gecenin dördünde. Sonra da bütün evi dolaşmıştım "ulan şaşırtmaca olmasın" diye. Bu olaydaki heyecanı sonra hiçbir şeyde bulamadım! :))
Bir an soruya cevap bulamayınca Fermina'ya seslendim "ben naaparken heyecan duyuyorum ya" diye. Oynanmamış tam metni direkt koyuyorum;
Sürekli surette resmi giyimden uzak durmaya çalıştığım için bot çilem hiç bitmedi. Bir ara çok az topuklu, rahat bir botun hem siyahını hem de kahverengisini alarak rahatladım. Bu sefer de gündelik botlarımın altı yırtılıp durmaya başladı. Zaten güçlükle alışveriş yapabiliyorum neden sürekli bir şeyler almam gerekiyor diye iki kere streslendim. En sonunda bu kışın başında şu aşağıdaki güzelleri aldım. Gel gör ki o heyecanlı arayıştan olmuş oldum! :))
Dogo ♥
Neyse, geriye kaldı beş heyecanlı aktivite daha... :D
***Sanırım hepsini bir akşamda yazmayıp zamana yayacağım. <3 ***
4 Mayıs 2016 Çarşamba
Ozonosfer ~ Çelınc Gün 22
Blog komşumuz Zihin Bey, Sahip olduğunuz en kıymetli şey nedir? Neden kıymetli? sorusunda çıtayı ozonosfere çıkardığı için artık ne desek yalan... :))
İki gündür işten eve gelip bir dakika daha fazla oturamadığım, uzanmak zorunda kaldığım için sağlık diyeceğim ama o da çok tırt bir cevap olacak.
Sahip olduğum en değerli şey bir türlü veremediğim o son 3 (!) kilo bence... Bir türlü veremediğime göre benim için çok değerli olmalı!
İki gündür işten eve gelip bir dakika daha fazla oturamadığım, uzanmak zorunda kaldığım için sağlık diyeceğim ama o da çok tırt bir cevap olacak.
Sahip olduğum en değerli şey bir türlü veremediğim o son 3 (!) kilo bence... Bir türlü veremediğime göre benim için çok değerli olmalı!
Bu işin şakası tabii.. Herhangi bir kilo problemim yok. Normal insan evladı vücudu işte. Zayıf değil sadece... Geçen sene bu zamanlara göre yaşam kalitem bir miktar düşmüş durumda. İki fark var; geçen sene şuanki kilomdan 3-3,5 kilo daha zayıftım ve bir de aşıktım. Sabahları çok zor çıkıyorum yataktan, geçen sene şuankinden 1,5 saat önce uyanmama rağmen daha kolay kalkıyordum. Eve geldiğimde ek bir şeyler yapacak enerjiyi kendimde buluyordum... Şimdi siz "e aşktan" diyeceksiniz de siyatik de mi aşktan bre insafsızlar! :))
***tabletten yatarak yazmayı beceremediğimden bir türlü düzgün yayınlayamadım :/ ***
3 Mayıs 2016 Salı
Nereye Sıçacaklar!* ~ Çelınc Gün 21
Yirmi bir gün nasıl geçti anlamadım. Tamam her gün yazamadım belki ama bak, Sizi güldüren 5 kelime ya da söz öbeğini listeler misiniz?'le yetiştim meydan okumaya. Abartıyor gibi görünmeyeyim ama bitince ne pok yiyeceğiz hiç bilmiyorum. Enseyi karartmayıp anlatıyorum...
Denizli'de kahvaltıcı arıyoruz. Çok güzel bir yer buluyoruz ama nasıl dolu. Zar zor bir masa ediniyoruz. İyi güzel de neredeyse bir saat geçiyor kimse ilgilenmiyor. Kızıyoruz, kalkıyoruz. Başka bir yer arayışına geçiyoruz. Burası da güzel zaten karınlar artık çok aç, bir yer daha bulmaya kalkarsak birbirimizi yiyeceğiz. Yine zor da olsa bir yer bulup yerleşiyoruz. Denizli'li arkadaşlarımızdan bir tanesi "Kahvaltının hepsini yığmadan önce bir şeyler getir de *gabalayalım usta" diyor. Hönk! :) Meğer biraz da olsa açlık bastırmak, açlığın kabasını almak anlamına geliyormuş. O günden beri dilime dolandı. Bir ara whatsapp grubumuz bile vardı bu isimde. :))
Parodi olduğunu çok sonradan ilgili oyuncuyu bir filmde tanımamla ancak anladığım, o güne kadar memleketim insanı olmasına içtenlikle gülümsediğim, o günden sonra hayal kırıklığına uğramak yerine adamın oyunculuğuna hayran kaldığım büyük ihtimalle çoğunuzun bildiği şu aşağıdaki videoda geçen *caydım diyebilirim. O kadar komik yerin arasından en çok buna gülüyorum. Gün içinde kullandığım oluyor lakin Saçaklı'ya yine kendi kendine gülmeler... :))
Denizli'de kahvaltıcı arıyoruz. Çok güzel bir yer buluyoruz ama nasıl dolu. Zar zor bir masa ediniyoruz. İyi güzel de neredeyse bir saat geçiyor kimse ilgilenmiyor. Kızıyoruz, kalkıyoruz. Başka bir yer arayışına geçiyoruz. Burası da güzel zaten karınlar artık çok aç, bir yer daha bulmaya kalkarsak birbirimizi yiyeceğiz. Yine zor da olsa bir yer bulup yerleşiyoruz. Denizli'li arkadaşlarımızdan bir tanesi "Kahvaltının hepsini yığmadan önce bir şeyler getir de *gabalayalım usta" diyor. Hönk! :) Meğer biraz da olsa açlık bastırmak, açlığın kabasını almak anlamına geliyormuş. O günden beri dilime dolandı. Bir ara whatsapp grubumuz bile vardı bu isimde. :))
Parodi olduğunu çok sonradan ilgili oyuncuyu bir filmde tanımamla ancak anladığım, o güne kadar memleketim insanı olmasına içtenlikle gülümsediğim, o günden sonra hayal kırıklığına uğramak yerine adamın oyunculuğuna hayran kaldığım büyük ihtimalle çoğunuzun bildiği şu aşağıdaki videoda geçen *caydım diyebilirim. O kadar komik yerin arasından en çok buna gülüyorum. Gün içinde kullandığım oluyor lakin Saçaklı'ya yine kendi kendine gülmeler... :))
Rahmetli babaannemin *ye beni kurt lafı! :)) Efenim kullanımını veriyorum hazırsak; korku filminde misal hanımkızımız polisi arayacağına karanlıkların içine doğru yürüyor ya... hah işte tam orası için "al işte, ye beni kurt" şeklinde kullanabilirsiniz. Bak bu aile sırrımızı da verdim, değerinizi bilin! ^_^
Her türlü şey için son anda hazırlanmaların ustası olan Saçaklı'ya babası tarafından en çok kullanılan moral öbeği *koşarken belli olmaz! Çünkü çorabı kaçmıştır yedeği yoktur... çünkü en sevdiği pespaye kotunun üstünde aslında leke vardır... çünkü yakası dar diye kestiği tshirtü yamuk kesmiştir... ya da birbiriyle çok alakasız şeyler giymiştir... ama olsundur çünkü koşarken belli olmazdır... <3
Bi de demeyim dedim ama *bıçak kemiğe dayandı beyler!! o.O
***hile yapıp başlıkla birlikte altıladım, ıhııı..***
2 Mayıs 2016 Pazartesi
Siyatik ~ Çelınc Gün 20
Sevgili blog,
Bu satırları sana salonun yerinde yüz üstü uzanmış olarak yazıyorum. Çünkü şartlar itibariyle durabildiğim pozisyon bu! :/ Sırtım gonşular... Daha doğrusu belim, kuyruk sokumum ve sağ bacağım... Siyatik oldum bu yaşlarımdan sonra. 2014de Dragon yarışlarına katıldığımda yamulmuştum ilk. Bir ara hatırlatın da yarışta nası kürek çekemediğimden bahsedeyim... :))
Sonra tansiyonuma geçeyim... :P yok be çıtırım ben! ne biçim hayallerim var uuu, acayip...
Ferhan Şensoy'un Hacıkomünist'ini okumamla Küba bileti bakmaya başlamam aynı zamana denk geliyor. Hiç bir zaman o biletleri alıp gidemeyeceğime inanmam da yine hemen hemen aynı tarih... :) olsun yine de içimde sürekli bir gitme isteği var oraya doğru... Mevsimlerden yazı seviyorum demiştim. Fotoğraf açısından da beni çokça tatmin edeceğine eminim. Bir de ruhu var tabii en önemlisi. Küba Günün birinde nereyi ziyaret etmek ya da nerede yaşamak isterdiniz? sorusunun ziyaret kısmının cevabı. Zira kendimi biliyorum ki o imkanlarla da bi yere kadar. Mesela 60 :P
Yaşamak için göynümde yatan aslan Yeni Zelanda sanırım. Evet, hala kararsızım. Yaşamak istediğim yerden çok şartlar ön planda. Ne bileyim duruma göre 1 odada kaosun ortasında da yaşayabilirim (ki böyle bir şeye doğru gitmeye niyetliydim, nese...) diğer bir durumda sarayda da şaapabilirim yani ööle çerçeveler koymuyorum ahhahah :D
Maksat karmaya, evrene, carta curta mesaj vermekse eğer;
Bu satırları sana salonun yerinde yüz üstü uzanmış olarak yazıyorum. Çünkü şartlar itibariyle durabildiğim pozisyon bu! :/ Sırtım gonşular... Daha doğrusu belim, kuyruk sokumum ve sağ bacağım... Siyatik oldum bu yaşlarımdan sonra. 2014de Dragon yarışlarına katıldığımda yamulmuştum ilk. Bir ara hatırlatın da yarışta nası kürek çekemediğimden bahsedeyim... :))
Sonra tansiyonuma geçeyim... :P yok be çıtırım ben! ne biçim hayallerim var uuu, acayip...
Ferhan Şensoy'un Hacıkomünist'ini okumamla Küba bileti bakmaya başlamam aynı zamana denk geliyor. Hiç bir zaman o biletleri alıp gidemeyeceğime inanmam da yine hemen hemen aynı tarih... :) olsun yine de içimde sürekli bir gitme isteği var oraya doğru... Mevsimlerden yazı seviyorum demiştim. Fotoğraf açısından da beni çokça tatmin edeceğine eminim. Bir de ruhu var tabii en önemlisi. Küba Günün birinde nereyi ziyaret etmek ya da nerede yaşamak isterdiniz? sorusunun ziyaret kısmının cevabı. Zira kendimi biliyorum ki o imkanlarla da bi yere kadar. Mesela 60 :P
Yaşamak için göynümde yatan aslan Yeni Zelanda sanırım. Evet, hala kararsızım. Yaşamak istediğim yerden çok şartlar ön planda. Ne bileyim duruma göre 1 odada kaosun ortasında da yaşayabilirim (ki böyle bir şeye doğru gitmeye niyetliydim, nese...) diğer bir durumda sarayda da şaapabilirim yani ööle çerçeveler koymuyorum ahhahah :D
Maksat karmaya, evrene, carta curta mesaj vermekse eğer;
1 Mayıs 2016 Pazar
Blush Ne Yea! ~ Çelınc Gün 19
Geçen cuma öğlen vaktinde ofisten ayrılıp havaalanına doğru yol aldık. Uçağımızı bekledik ve İstanbul'a indik. Buraya kadar olan her şey benim için neredeyse her yıl, yılda ortalama iki kere olan bir durum. Alışık olmadığım kısım havaalanından çıktığımızda özel araç ve şoförümüzün bizi alması oldu. Ritüelim Havataş'tır. Oradan otelimize geçip sırt çantamızı bıraktık. Ritüelim arkadaş evidir! :)) Alışveriş merkezine geçtik. Bugüne kadar herhangi bir İstanbul seyahatimde alışveriş merkezine gittiğimi hatırlamıyorum. Bunu söylediğimde yanımdakilerden "köyden indim şehere!" muamelesi gördüm ahhahah :D
Yeter miktardaki zamanı burada öldürdükten sonra benim hikaye başladı. İlk önce bir kanatçıda (offf bayılırımmm) rakı ile kaç kilo tükettiğimi hatırlamadığım miktarda kanat yedim. Sonra Nişantaşı'nda bir gece kulübünde blush içerek Yonca Lodi dinledim ki sanırım hayatımda ilk defa dinledim. Çıkmadan iki shot tekilayı yolluk yaptım. Her yerden her yere giderken olduğu gibi özel aracımız ve şoförümüz bizi aldı. Otele dönüp dinleneceğim sanarken bir anda geceye devam etme kararı alındı. Daha salaş ve içkisiz bir organizasyon olacağı konuşulduğundan otele girip üstümü değiştirdim. Arabaya geri döndükten sonra "abi Reina'ya çek" dendiğini hatırlıyorum! o.O Şoför abinin "yalnız ablayı böyle içeri almayabilirler" dediği hala kulaklarımda çınlıyor. :)) Tam olarak şu aşağıdakiler vardı üzerimde, bir de spor ayakkabım.
Yeter miktardaki zamanı burada öldürdükten sonra benim hikaye başladı. İlk önce bir kanatçıda (offf bayılırımmm) rakı ile kaç kilo tükettiğimi hatırlamadığım miktarda kanat yedim. Sonra Nişantaşı'nda bir gece kulübünde blush içerek Yonca Lodi dinledim ki sanırım hayatımda ilk defa dinledim. Çıkmadan iki shot tekilayı yolluk yaptım. Her yerden her yere giderken olduğu gibi özel aracımız ve şoförümüz bizi aldı. Otele dönüp dinleneceğim sanarken bir anda geceye devam etme kararı alındı. Daha salaş ve içkisiz bir organizasyon olacağı konuşulduğundan otele girip üstümü değiştirdim. Arabaya geri döndükten sonra "abi Reina'ya çek" dendiğini hatırlıyorum! o.O Şoför abinin "yalnız ablayı böyle içeri almayabilirler" dediği hala kulaklarımda çınlıyor. :)) Tam olarak şu aşağıdakiler vardı üzerimde, bir de spor ayakkabım.
Sadece yatarken olmasa bile kendi tarzım yerlere giderken giyiyorum bu tshirtü. Ama bana Reina demediniz ki! Neyse herhalde özel araç ve şoförün bir havası mı var nedir ben bodyguardların arasından rüzgar gibi geçerek girdim. Hatırladığım kadarıyla kimse de "bacım nereye gidiyon" demedi. :) Zaten içeride kırkbeş dakika kadar sabredebildim. Söylenen vodka-enerjinin çoğunu bırakıp çıktım.
Sabah dönüş uçağımız 11deydi. Uyanmamla birlikte başıma yapışan ağrı eve girip uyuyana kadar geçmedi. Bütün yolu başım elime yapışık şekilde geçirdim. Alnıma bastırmak iyi geliyordu.
İmza günü vesilisiyle İzmir'e gelmekte olan Penguen ekibi de bizim uçaktaydı. Bir tek o kısımda bir süre "oha neden bu kadar içtim ki" dediysem de pişman değilim. Çok da güzel içtim çok da iyi içtim! Hiç benlik olmayan kısa bir tur yaşayıp döndüm. Aslına bakarsanız böyle bir şeye bir süredir ihtiyacım vardı. Nese...
Bütün bunları niye anlattım? :)) Ondokuzuncu gün Satın aldığınız son giyisilerle birlikte bir fotoğrafınızı paylaşır mısınız? diye sorduğu için. :)) Şu üstteki renkli hırkamsı şeyi aldım en son. Soru aslında üzerimizde olmasını gerektiriyor. O akşamdan kalma şu fotoğrafı bırakıyorum öyleyse aşağıya... (göremediğiniz o surat ama ne sarhoş! :D )
"Dünya Tuttu" ~ Çelınc Gün 18
Katıldığınız ilk konser hangisiydi? diyor çelınc onsekizinci günde...
Katıldığım son konser hangisiydi ki ilk konseri hatırlayayım! Hafıza gerektiren meydan okuma soruları beni biraz tedirgin ediyor. Hatırlayamıyorum. Belli ki özel bir şey olmamış, özel biriyle de gidilmemiş...
Yine de Teoman konseri olduğunu tahmin ediyorum. Fuar'da, ben de liseye gidiyor olmalıyım. Kuru kuruya, çaylı herhalde... :))
Saat itibariyle biraz huzursuzum. Ya yediklerimden ya da huzursuzluktan. En zayıf yerim midem. İlkokuldayken mide kanaması geçirmiş bir çocuk olmamdan mı yoksa böyle biri olduğum için mi ilkokulda mide kanaması geçirdim net değil. Bildiğim şey sevinç, korku, mutsuzluk .. hepsi mideme vurur benim...
Ergenim ben... :))
Katıldığım son konser hangisiydi ki ilk konseri hatırlayayım! Hafıza gerektiren meydan okuma soruları beni biraz tedirgin ediyor. Hatırlayamıyorum. Belli ki özel bir şey olmamış, özel biriyle de gidilmemiş...
Yine de Teoman konseri olduğunu tahmin ediyorum. Fuar'da, ben de liseye gidiyor olmalıyım. Kuru kuruya, çaylı herhalde... :))
Saat itibariyle biraz huzursuzum. Ya yediklerimden ya da huzursuzluktan. En zayıf yerim midem. İlkokuldayken mide kanaması geçirmiş bir çocuk olmamdan mı yoksa böyle biri olduğum için mi ilkokulda mide kanaması geçirdim net değil. Bildiğim şey sevinç, korku, mutsuzluk .. hepsi mideme vurur benim...
Ergenim ben... :))
30 Nisan 2016 Cumartesi
Sıralı Tam Listem Var
Efenim kendimce teknolociden anlar, bir şekilde altından girer üstünden çıkarım lakin meydan okuma ile birlikte bulduğum ama takip et butonuna tıklayamadığım bloglar oldu. Kesin çözümü bulana kadar kendime bir liste yapmaya karar verdim. Belki sizin de işinize yarar. Meydan okumaya katıldığını bildiğim blogları linkleriyle şuracığa bırakacağım. Arada öküzlüğümden atladıklarım, haberim olmadığı için ekleyemediklerim varsa lütfen yorum kısmına "huoop hişş ben de varım" desinler. Bu yazıyı durmadan yenileyeceğim. Ben bir hayli uzun süre daha okumaya devam edeceğim gibi geliyor çünkü... :)
Herkese güzel haftasonları!
:)
01.05.2016 güncelleme 1
28 Nisan 2016 Perşembe
Deve ~ Çelınc Gün 17
Ne biçim burcum varmış. Fermina'dan özendim ecnebi sitelerden bakayım dedim. Cancer yazıyorum evlerden ırak şeyler çıkıyor. Crab yazıyorum yemek tarifleri çıkıyor. Bu ne be! :)) (Burcumun özelliklerinde isyankarlık var mı ki?)
Düzgün bir girizgah yapmak gerekirse (ki aslında gerekmez...) bugün Burcunuz nedir? Sizinle uyumlu olan özellikler hangileri? sorusuyla kıvranıyoruz.
Bir takım sayfalarda çarşaf çarşaf özellikler gördüm. İtiraf etmek gerekirse okumaya üşendim. Öyleyse yengeç burcu tembel, elde var bir. :P
Ablamla aynı burcun insanlarıyız. Ne kadar farklı olduğumuzu bile bile nasıl inanayım ben bu burcumun özelliklerine? Onun yerine bizi 11 gün arayla dünyaya getirmeyi başaran ailem hakkında çıkarımlar yapmak istiyorum!!! ahhahahah :D şaka be şaka... şimdi girmiyorum öyle bir konuya, başka zaman! o.O
Hızlı hızlı geçerken bir yerlerde evcimen gördüm. Külliyen yalan! Evdeysem ya param ya arkadaşım yoktur. Ki ikisi de yoktur... <3
Başka bir satırda hayalperest gördüm. Bu da külliyen yalan. Hiç hayal kuramam. Beceremiyorum. Daha çok gerçekçiyim. Üzülürken bile gerçekçi...
Duygusal... Kendime göre duygusalım diyelim. Benim için tüm salona papatyalar serip oraya buraya mum yakmış adama ilk tepki olarak "bir yerler yanmasın" deyip, başka biriyle yıl dönümümde kaburgacıyı tercih eden bir insanım. Ama duygusalım yani o kadar da şaapmayın, mihii! :)
"İntikam alma arzuları vardır" yazıyordu bir yerde. Bunu uygun buldum. Kinciyimdir birazcık! O aşamaya getirene çılgınca beddua ediyorum. Hiiç öyle "yapma, etme" demeyin. Daha önce de defalarca dediler. Ben yine de ediyorum. Yalnız son bir süredir biraz insafa geldim. Sonucu karşıdakine bırakan dualar ediyorum. "İnşallah senin çocuğunun da senin gibi bir çalışma arkadaşı-müdürü olur" , "inşallah senin çocuğun da her seferinde tam olarak senin gibi birine aşık olur" vb... Yani sonuçta ben iyi/kötü bir temennide bulunmuyorum. Herkes nasıl biri olacağına kendi karar versin. Çocuk yapmanın en büyük sorumluluğu bu bence. Herkesin, birilerinden olma bir çocuk olduğunu unutmamak! (Bu konuda çok ısrarcı ve net'im - ay bakayım, sabit fikirli mi yazıyo o özelliklerde abovv :P )
Özenti olma sonucum en azından bir meyve verdi, şunu buldum;
Ama en çok Zaytung'u uygun buldum;
YENGEÇ (22 Haziran - 23 Temmuz)
Geçen haftasonu en daha öncekilere benzemeyen İstanbul ziyaretimi yaşadım. :)) Gerçekten de Nişantaşı, Şişli taraflarında geze-içe ertesi gün kendimi dövülerek uyanmış hale getirmeyi başardım. Ve daha nicesi... :) (yaa bak bunlar hiç anlatılmıyor Saçaklı! ^_^ )
Hafızama kuvvet, yarın ilk gittiğim konseri hatırlayacağım. (amin.)
Düzgün bir girizgah yapmak gerekirse (ki aslında gerekmez...) bugün Burcunuz nedir? Sizinle uyumlu olan özellikler hangileri? sorusuyla kıvranıyoruz.
https://tr.pinterest.com/pin/237564949070745220/
Bir takım sayfalarda çarşaf çarşaf özellikler gördüm. İtiraf etmek gerekirse okumaya üşendim. Öyleyse yengeç burcu tembel, elde var bir. :P
Ablamla aynı burcun insanlarıyız. Ne kadar farklı olduğumuzu bile bile nasıl inanayım ben bu burcumun özelliklerine? Onun yerine bizi 11 gün arayla dünyaya getirmeyi başaran ailem hakkında çıkarımlar yapmak istiyorum!!! ahhahahah :D şaka be şaka... şimdi girmiyorum öyle bir konuya, başka zaman! o.O
Hızlı hızlı geçerken bir yerlerde evcimen gördüm. Külliyen yalan! Evdeysem ya param ya arkadaşım yoktur. Ki ikisi de yoktur... <3
Başka bir satırda hayalperest gördüm. Bu da külliyen yalan. Hiç hayal kuramam. Beceremiyorum. Daha çok gerçekçiyim. Üzülürken bile gerçekçi...
Duygusal... Kendime göre duygusalım diyelim. Benim için tüm salona papatyalar serip oraya buraya mum yakmış adama ilk tepki olarak "bir yerler yanmasın" deyip, başka biriyle yıl dönümümde kaburgacıyı tercih eden bir insanım. Ama duygusalım yani o kadar da şaapmayın, mihii! :)
"İntikam alma arzuları vardır" yazıyordu bir yerde. Bunu uygun buldum. Kinciyimdir birazcık! O aşamaya getirene çılgınca beddua ediyorum. Hiiç öyle "yapma, etme" demeyin. Daha önce de defalarca dediler. Ben yine de ediyorum. Yalnız son bir süredir biraz insafa geldim. Sonucu karşıdakine bırakan dualar ediyorum. "İnşallah senin çocuğunun da senin gibi bir çalışma arkadaşı-müdürü olur" , "inşallah senin çocuğun da her seferinde tam olarak senin gibi birine aşık olur" vb... Yani sonuçta ben iyi/kötü bir temennide bulunmuyorum. Herkes nasıl biri olacağına kendi karar versin. Çocuk yapmanın en büyük sorumluluğu bu bence. Herkesin, birilerinden olma bir çocuk olduğunu unutmamak! (Bu konuda çok ısrarcı ve net'im - ay bakayım, sabit fikirli mi yazıyo o özelliklerde abovv :P )
Özenti olma sonucum en azından bir meyve verdi, şunu buldum;
https://tr.pinterest.com/pin/460844974349317968/
Bu kadan basit şeyi söylediğin halde anlamayan insan var ya... gebermeyesiciler! Olay çikolata falan değil tabii, sevmiyorum zaten o kadar... Geleceğim yer yine gofretli o karikatür.
Ama en çok Zaytung'u uygun buldum;
YENGEÇ (22 Haziran - 23 Temmuz)
Bu hafta sizi Nişantaşı, Şişli ve Sarıyer civarında gezdire gezdire dövecekler. Yalnız bu nasıl bir fantezidir? Kimlere bulaştınız siz?
Geçen haftasonu en daha öncekilere benzemeyen İstanbul ziyaretimi yaşadım. :)) Gerçekten de Nişantaşı, Şişli taraflarında geze-içe ertesi gün kendimi dövülerek uyanmış hale getirmeyi başardım. Ve daha nicesi... :) (yaa bak bunlar hiç anlatılmıyor Saçaklı! ^_^ )
Hafızama kuvvet, yarın ilk gittiğim konseri hatırlayacağım. (amin.)
Gönül Verememeler ~ Çelınc Gün 16
Bugün aslında iyi bir şey oldu... Yani öyle pek mattah değil de... Ben de çok "vuuu" olmadım... Olamıyorum da zaten. Tepkisizim biraz üzerinize afiyet! Yine de iyi bir şeyler oldu. Yani bakalım, bir şey farkedecek mi... Öyle karar verelim. Neyse...
Sevgili Karma, bana daha iyi gelecek şeyler de var. Uygun görürsen bir ara oturmaya bekliyorum, amin! :)
Yazmalı, çizmeli, boyamalı şeyler yapmaya izin veren günler de geldi çelıncta dünya gözüyle... O, El yazını göster diyor, ben bokunu çıkartmak serbest olarak anlıyorum;
Yukarıda görünen siyah defterimi bayılarak aldım. (Bir tane daha var, onu da bayılarak aldım seni inandırsın...) Yazım sanatına (kaligrafi demeye dilim varmaz) gönlümü verecektim lakin göynümün bir tarafına koydukları için hiçbir yerlere veremiyorum şuan. Zaten ilk denememde de "minutes" yazacağıma "munites" yazarak hevesimi kırdım. Bir köşede havalı cümleler biriktiriyorum, hakemler "yürü ya kulum" çizgisini gösterdiği an sayfalarca çızıktırıp ortalıkta yayınlayacağım.
Yazımı beğeniyorum. Özellikle tontik uçlu kalemlerle yazmak çok zevkli. Gün içerisinde mutlaka kalem kağıt kullanıyorum ama çoğunlukla bilgisayar üzerinde yazı yazıyorum. Buna rağmen işte bir ajanda, bir defter ve bir de müsfette kağıt kullanıyorum. :) Hafızam zayıf, yazmam lazım! Öyle tek çeşit kalem de yetmiyor tabii ki... Renkler, çeşitler... :)) Evde 3 kova kalemim var, işte başlarına bir şey gelirse diye bir tane bile götürmeye kıyamıyorum. Evet, mezara götürücem! o.O
Yarın çelınc bizle flört etmek istiyor, ben diim! Bir tek "okuyo musun, kaça gidiyosun" demediği kaldı.
:)
Sevgili Karma, bana daha iyi gelecek şeyler de var. Uygun görürsen bir ara oturmaya bekliyorum, amin! :)
Yazmalı, çizmeli, boyamalı şeyler yapmaya izin veren günler de geldi çelıncta dünya gözüyle... O, El yazını göster diyor, ben bokunu çıkartmak serbest olarak anlıyorum;
Yukarıda görünen siyah defterimi bayılarak aldım. (Bir tane daha var, onu da bayılarak aldım seni inandırsın...) Yazım sanatına (kaligrafi demeye dilim varmaz) gönlümü verecektim lakin göynümün bir tarafına koydukları için hiçbir yerlere veremiyorum şuan. Zaten ilk denememde de "minutes" yazacağıma "munites" yazarak hevesimi kırdım. Bir köşede havalı cümleler biriktiriyorum, hakemler "yürü ya kulum" çizgisini gösterdiği an sayfalarca çızıktırıp ortalıkta yayınlayacağım.
Yazımı beğeniyorum. Özellikle tontik uçlu kalemlerle yazmak çok zevkli. Gün içerisinde mutlaka kalem kağıt kullanıyorum ama çoğunlukla bilgisayar üzerinde yazı yazıyorum. Buna rağmen işte bir ajanda, bir defter ve bir de müsfette kağıt kullanıyorum. :) Hafızam zayıf, yazmam lazım! Öyle tek çeşit kalem de yetmiyor tabii ki... Renkler, çeşitler... :)) Evde 3 kova kalemim var, işte başlarına bir şey gelirse diye bir tane bile götürmeye kıyamıyorum. Evet, mezara götürücem! o.O
Yarın çelınc bizle flört etmek istiyor, ben diim! Bir tek "okuyo musun, kaça gidiyosun" demediği kaldı.
:)
27 Nisan 2016 Çarşamba
Alt + 15 ~ Çelınc Gün 15
Odamla salon arasında bariz 3 derece fark var. Benim oda belli ki kutuplara daha yakın! :/
Abartma diyeceksiniz de an itibariyle salonda tshirtle, odada +uzun kolluyla oturulabiliyor. Bu durum sadece bu evimiz için geçerli değil. Tüm oturduğumuz evlerde odam evin hep en soğuk odası oldu. Oturup ailemin sevgisini sorgulamak istiyorum ama geride kaldığım çelınca Favori mevsiminiz hangisi? Neden? sorusunu yanıtlayarak artık yetişmem lazım.
Tüm yapış yapışlığına ve bunaltıcılığına rağmen ben yaz'ı seviyorum sanırım. Canını yediğimin şehrinde bahar denen bir şey olsa onu mu seviyor olurdum diye bir düşündüm. Yok... I ıh! Ben bildiğin yaz seviyorum.
☼ hava erkenden kararmamalı - uyandığımda karanlık olmamalı,
☼ denize girebilmeliyim, tuzlu saçlarımla ertesi güne kadar durup tekrar denize girmeliyim. yok tatil günü değilse tuzlu saçlarla işe gitmeliyim <3 (hayır, hiç kaşınmıyorum!)
☼ temmuz - ağustos gibi insan hiçbir şey giymese bile kar etmiyor, biliyorum. yine de kışın o kat kat olma hali beni daha çok yoruyor. giyisilerimden yorulmamalıyım (uu beybi!),
☼ mangal başında duran için eziyet olsa da yaz gelince daha çok daha çok çomçok mangal yakılabiliyor! :)
☼ meyveleri kışa göre daha güzel (ya da ben daha çok seviyorum),
☼ daha çok taş toplanabiliyor allah sizi inandırsın! :)
☼ bi de bu bahaneyle klavyede güneş yapmayı öğrendim :)))) (alt+15)
Challenge bizimle mülakat yapmaktan vazgeçip içimizi daha ferah tutabileceğimiz sorularına döndü!
Teşekkürler challenge!
:)
Abartma diyeceksiniz de an itibariyle salonda tshirtle, odada +uzun kolluyla oturulabiliyor. Bu durum sadece bu evimiz için geçerli değil. Tüm oturduğumuz evlerde odam evin hep en soğuk odası oldu. Oturup ailemin sevgisini sorgulamak istiyorum ama geride kaldığım çelınca Favori mevsiminiz hangisi? Neden? sorusunu yanıtlayarak artık yetişmem lazım.
http://www.buzzfeed.com/kevintang/20-insanely-talented-gif-illustrators-you-should-follow?utm_term=.dsbyMoqgJ
Tüm yapış yapışlığına ve bunaltıcılığına rağmen ben yaz'ı seviyorum sanırım. Canını yediğimin şehrinde bahar denen bir şey olsa onu mu seviyor olurdum diye bir düşündüm. Yok... I ıh! Ben bildiğin yaz seviyorum.
☼ hava erkenden kararmamalı - uyandığımda karanlık olmamalı,
☼ denize girebilmeliyim, tuzlu saçlarımla ertesi güne kadar durup tekrar denize girmeliyim. yok tatil günü değilse tuzlu saçlarla işe gitmeliyim <3 (hayır, hiç kaşınmıyorum!)
☼ temmuz - ağustos gibi insan hiçbir şey giymese bile kar etmiyor, biliyorum. yine de kışın o kat kat olma hali beni daha çok yoruyor. giyisilerimden yorulmamalıyım (uu beybi!),
☼ mangal başında duran için eziyet olsa da yaz gelince daha çok daha çok çomçok mangal yakılabiliyor! :)
☼ meyveleri kışa göre daha güzel (ya da ben daha çok seviyorum),
☼ daha çok taş toplanabiliyor allah sizi inandırsın! :)
☼ bi de bu bahaneyle klavyede güneş yapmayı öğrendim :)))) (alt+15)
http://giphy.com/gifs/love-cute-water-Fm9dmbx8PzjVe
Challenge bizimle mülakat yapmaktan vazgeçip içimizi daha ferah tutabileceğimiz sorularına döndü!
Teşekkürler challenge!
:)
25 Nisan 2016 Pazartesi
Leblebi Çıkmasa Bari ~ Çelınc Gün 14
Meydan okumanın bundan sonrasında yollar kısmen daha açık. Yolu yarılamışız, ondördüncü güne gelmişiz. Bugün herhangi özel bir yeteneğimizin olup olmadığı merak konusu.
Yok(nokta).
Özel yetenek dendiğinde şunun gibiyim;
Soruyu okuduğumdan beri beş basamaklı sayıları akıldan çarpabilenler, gözleri bağlı küp oyununu çözebilenler, burnundan leblebi sokup başka tarafından çıkaranlar falan canlanıyor. :))
Youtube'u da biraz karıştırdım. Orada da havada duranlar, cam yiyenler, keman çalabilen beş yaşındaki veletler var.
Ben en fazla bunu yapabiliyorum;
Yok(nokta).
Özel yetenek dendiğinde şunun gibiyim;
Soruyu okuduğumdan beri beş basamaklı sayıları akıldan çarpabilenler, gözleri bağlı küp oyununu çözebilenler, burnundan leblebi sokup başka tarafından çıkaranlar falan canlanıyor. :))
Youtube'u da biraz karıştırdım. Orada da havada duranlar, cam yiyenler, keman çalabilen beş yaşındaki veletler var.
Ben en fazla bunu yapabiliyorum;
:)
Favori mevsimlerimizde görüşürüz. Ben azcık sizin blogları kurcalamaya gidiyorum.
"Hepsi Öpüşüyo Şimdi" ~ Çelınc Gün 13
Dün akşam salonda uyuyup kalmışım. Uyanıp yatağa geldiğimde saat 06:30'du. Zaten 07:00'de kalkıyorum. :/
İş günü biraz yoğun geçti saate baktığımda 16:00'dıydı. O zamana kadar anlamamışım...
Eve geldim ve son enerjimi de annem ve babama internetten alışveriş yapmasını öğreterek harcadım.
Tam kendimi yatağa doğru bırakıp telefon fışfışlamaya başlamıştım ki şu karikatürle karşılaştım;
İş günü biraz yoğun geçti saate baktığımda 16:00'dıydı. O zamana kadar anlamamışım...
Eve geldim ve son enerjimi de annem ve babama internetten alışveriş yapmasını öğreterek harcadım.
Tam kendimi yatağa doğru bırakıp telefon fışfışlamaya başlamıştım ki şu karikatürle karşılaştım;
buraya; yıkılmadım ayaktayım şarkısı gelecek!
Engellenemez bir şekilde karikatüre gülüyorum son yarım saattir. Yataktan kalkmamı sağladığı için kendisine teşekkürü bir borç bilirim! :)
Kelimelik oyunundaki rakiplerim bile benimle oynamadan kıçlarını dönüp gittiklerine göre meydan okumanın sorularına kendimi salma vaktim gelmiş demektir!!! :)))
Favori ya da sizin için anlam ifade eden bir alıntıyı diyor, paylaşır mısınız diyor... Saçaklı bunu favori şiiriniz olarak meydan okumak istemiş olabilir tabii, ıhıı, pardon! :)
Zerre şiir bilmiyorum. Evet, bir tane bile... Düz yazıya kafam daha çok basıyor. Fotoğrafa daha da çok... Görerek daha iyi anlayabiliyorum, daha fazla hissediyorum. Yine de okuduğum kitaplardan not aldığım cümleler var. Ama onlar yerine bu iş için seri olarak aldığım Metis defterlerini göstericem mesela şimdi size. Kendiliğinden de sayfa altlarında alıntılarla dolu.
Son olarak favori alıntımı da bırakıyorum;
Şaka yapıyorum sanıyorsunuz. Ama yapmıyorum!
Sarılın!
Anadol ~ Çelınc Gün 12
Meydan okumanın bir kısım soruları zorlayıcı olmaya başladı. Niye eziyor ki şimdi bizi İlk arabanız neydi? Peki ya şuan kullandığınız araç? sorusuyla. Hiç arabam olmuş mu ki bir de ilki olsun, te allaam!
Ailemin ilk aracı 74 model bir Anadol'du, tek kapılı. Ne çok yere gittik o arabayla arka koltukta haşlanmış patatesler, yumurtalar ve domates salatalık kırtlayarak. Bir güzel de uyunuyordu. Arabanın arkası mı çok büyüktü ben mi çok küçüktüm emin değilim. Yazım sanatı olsun diye değil, gerçekten emin değilim. :) Çünkü tee üniversitede satılıp yenisi alındı ve çok da ufak tefek bir tip değilim. O zamana kadar da hep rahatça sığdık çekirdek ailemiz ve tüm bavullarımızla.
Sadece gezi görmedi tabii ki. Bir iki çalmaya çalıştıklarını hatırlıyorum. Kapısını açmak kolay ama içinde baston kilit vardı, hehee yer mi Anadol'u çocuğu! :P Bir takım zamanlarda bozulup bizi yolda bıraktı. Son olarak bütün araçlar sele kapılıp yer değiştirirken bizimki suyu çekip gömüldü. İnanmazsınız ondan sonra dahi çalıştı. :) Astarı yüzünden pahalı olmaya başlayınca da satılıp Clio alındı. Tek avuntum satılmadan önce bir kere de olsa kısa mesafe kullanmayı denemiş olmak. ^_^
Evde araç kullanmayı becerebilen tek kişi babam. Onun da ne kadar becerebildiği soru işareti. :) Annemin ehliyeti yok. Benim ve ablamın var da ne oluyor gerçi! İkimiz de kullanamıyoruz. Bende trafiğe karşı bir korku var. Başkası kullanırken tedirgin olmuyorum lakin kendim kullanmaya çekiniyorum. Bir yerde bunu aşmam lazım, biliyorum. Henüz yolunu bulabilmiş değilim. Lütfen sihirli değneği olan varsa değdirsin! (Tövbeee o.O )
:)
Şimdi kullandığım bir araç da yok. Sadece yazlıkta ortak bir bisikletimiz var. Sepetine Bastet'i koyup dolaşabildiğimiz gün bayram ilan edicez! :))
(anadol'un bir fotoğrafını aradım, bulamadım. sonradan bulursam bu yazıya eklenecek)
Ailemin ilk aracı 74 model bir Anadol'du, tek kapılı. Ne çok yere gittik o arabayla arka koltukta haşlanmış patatesler, yumurtalar ve domates salatalık kırtlayarak. Bir güzel de uyunuyordu. Arabanın arkası mı çok büyüktü ben mi çok küçüktüm emin değilim. Yazım sanatı olsun diye değil, gerçekten emin değilim. :) Çünkü tee üniversitede satılıp yenisi alındı ve çok da ufak tefek bir tip değilim. O zamana kadar da hep rahatça sığdık çekirdek ailemiz ve tüm bavullarımızla.
Sadece gezi görmedi tabii ki. Bir iki çalmaya çalıştıklarını hatırlıyorum. Kapısını açmak kolay ama içinde baston kilit vardı, hehee yer mi Anadol'u çocuğu! :P Bir takım zamanlarda bozulup bizi yolda bıraktı. Son olarak bütün araçlar sele kapılıp yer değiştirirken bizimki suyu çekip gömüldü. İnanmazsınız ondan sonra dahi çalıştı. :) Astarı yüzünden pahalı olmaya başlayınca da satılıp Clio alındı. Tek avuntum satılmadan önce bir kere de olsa kısa mesafe kullanmayı denemiş olmak. ^_^
Evde araç kullanmayı becerebilen tek kişi babam. Onun da ne kadar becerebildiği soru işareti. :) Annemin ehliyeti yok. Benim ve ablamın var da ne oluyor gerçi! İkimiz de kullanamıyoruz. Bende trafiğe karşı bir korku var. Başkası kullanırken tedirgin olmuyorum lakin kendim kullanmaya çekiniyorum. Bir yerde bunu aşmam lazım, biliyorum. Henüz yolunu bulabilmiş değilim. Lütfen sihirli değneği olan varsa değdirsin! (Tövbeee o.O )
:)
Şimdi kullandığım bir araç da yok. Sadece yazlıkta ortak bir bisikletimiz var. Sepetine Bastet'i koyup dolaşabildiğimiz gün bayram ilan edicez! :))
(anadol'un bir fotoğrafını aradım, bulamadım. sonradan bulursam bu yazıya eklenecek)
24 Nisan 2016 Pazar
Çorba ~ Çelınc Gün 11
Güçlü yönümüzden bahsetmişiz çelınc da durur mu yapıştırmış cevabı Biraz da zayıf yönlerinizden? bahsedin demiş hemen ertesinde.
Çorbamdan sinek çıkıyor ben yine çorba içmeye devam... En zayıf yönüm bu sanırım. Aynı yerden çorba içmiyorum belki ama başka yerde de kaşığı bir daldır bir bak demi, yok! Lüplüp içiyorum. Halbuki bir baksam, yoklasam da bir şey varsa görsem. Hevesli hevesli içmeye başlamışken kursağımda kalmayacak demi? Evet. Cevabı da biliyorum bak... Kafam kalınsa demek, almıyor.
Korkağım bir miktar. Normal düzenimi bozmasına engel olmuyorum ama korkmasam daha iyi daha rahat yaşarım sanki...
Zaman yönetimim yok mesela. Bütün sabrımı, düzenliliğimi ve planlama yeteneğimi işime harcamama bağlıyorum bunu. Özel hayatta sıfır plan. Hep yumurta kapı. E ne zararı oluyor derseniz yoruluyorum. Kah akılsız başın cezasını ayaklar çekiyor kah ruhum.
Sonuna kadar dayanıp eninde sonunda ümit etmemi sağlamalarına izin veriyorum bir de. Bildiğin zayıflık. Bile bile lades. Büyük kemik hiç benim elimde kalmıyor. İşimi yapıp maaşımı almaktan başka bir beklentim yokken neden vaat veriyorsun. Öyle büyük bir rol beklemezken neden iki lafından biri bensiz olmamak üzerine. İşte yapamıyorum ama özel hayatımda uyarıyorum bir de (sadece sevgili olarak algılanmasın), bana söylenenlere inanıyorum, bir şey de beklemiyorum bana büyük laflar etmeyin diye. Bunun nesi anlaşılmaz bilmiyorum.
Bir boşver diyorum iki abartıyor salla diyorum üç he he tamam diyorum sonra kanıyorum. Ufak bir terfi belki maaşa az bir zam olacak sanıyorum... İhtiyacım olduğunda bana beş dakika ayrılır sanıyorum. Bunların hiç biri olmuyor. Saf salak bi kadın da değilim ama kanıyorum her seferinde. Sonra yeni porsiyon çorbayı içmeye devam...
***söylenesi gelmiş***
Çorbamdan sinek çıkıyor ben yine çorba içmeye devam... En zayıf yönüm bu sanırım. Aynı yerden çorba içmiyorum belki ama başka yerde de kaşığı bir daldır bir bak demi, yok! Lüplüp içiyorum. Halbuki bir baksam, yoklasam da bir şey varsa görsem. Hevesli hevesli içmeye başlamışken kursağımda kalmayacak demi? Evet. Cevabı da biliyorum bak... Kafam kalınsa demek, almıyor.
Korkağım bir miktar. Normal düzenimi bozmasına engel olmuyorum ama korkmasam daha iyi daha rahat yaşarım sanki...
Zaman yönetimim yok mesela. Bütün sabrımı, düzenliliğimi ve planlama yeteneğimi işime harcamama bağlıyorum bunu. Özel hayatta sıfır plan. Hep yumurta kapı. E ne zararı oluyor derseniz yoruluyorum. Kah akılsız başın cezasını ayaklar çekiyor kah ruhum.
Sonuna kadar dayanıp eninde sonunda ümit etmemi sağlamalarına izin veriyorum bir de. Bildiğin zayıflık. Bile bile lades. Büyük kemik hiç benim elimde kalmıyor. İşimi yapıp maaşımı almaktan başka bir beklentim yokken neden vaat veriyorsun. Öyle büyük bir rol beklemezken neden iki lafından biri bensiz olmamak üzerine. İşte yapamıyorum ama özel hayatımda uyarıyorum bir de (sadece sevgili olarak algılanmasın), bana söylenenlere inanıyorum, bir şey de beklemiyorum bana büyük laflar etmeyin diye. Bunun nesi anlaşılmaz bilmiyorum.
Bir boşver diyorum iki abartıyor salla diyorum üç he he tamam diyorum sonra kanıyorum. Ufak bir terfi belki maaşa az bir zam olacak sanıyorum... İhtiyacım olduğunda bana beş dakika ayrılır sanıyorum. Bunların hiç biri olmuyor. Saf salak bi kadın da değilim ama kanıyorum her seferinde. Sonra yeni porsiyon çorbayı içmeye devam...
***söylenesi gelmiş***
22 Nisan 2016 Cuma
Yastığa Beş Kala ~ Çelınc Gün 10
Tam hızımızı almışız onunca güne gelmişiz paaat diye Bize biraz güçlü yönlerinizden bahseder misiniz? sorusu geliyor. (çevirimi sevdiğim!) Bir değil yani... Yönleriniz bir de!
En güçlü yanım uyku bence... Çok da ciddiyim, hiç de şaka yapmıyorum!
Yastığa beş kala uyuyup herkesi sinir ediyorum. Çok nadir yatakta saatlerce dönüp uykusuz kalıyorum, baya nadir... Yerimi yadırgamam... Hatta uykum varsa yatağa dahi ihtiyacım yok. Sesmiş, ışıkmış pfff! Uykuda hem yemek yiyemediğimizi hem de düşünemediğimizi hesaba katarsak bence çok karlıyım! o.O Yeri gelince 3er saatlik uykularla da idare edebiliyorum. Müsait bir zamanda tekrar depolama yapıyorum. :))
Aslına bakarsanız pek güçlü bir yanım yok. Hafif korkak, biraz tembel çokça da gaza gelemeyen biriyim. Tüm bunlar bir araya gelince gümbür gümbür ilan edilecek güçlü yanı bulamıyorum. Sormak istesem kime sorardım onu da bilemedim. Şuracıktan (ya da esasen) tanıyanlardan yazmak isteyen varsa şıftırsın yorum kısmına, düşüncelere zerk ettirsin beni. :)
Bir yön var aslında benim sevdiğim ama güçlü sayılır mı bilmiyorum. İşime yarıyor sadece...
Kendimi oyalamayı biliyorum yaklaşık 2012'den beri. İtiraf etmek gerekirse bu çelınc da onun sonucu. Şuan gece saat 1, öküz gibi yorgunum, yarın hem işe oradan da yola gideceğim ama buraya bir şeyler yazmaya çalışıyorum. Çünkü yazmam lazım... Çünkü çaba sarf etmeden olmuyor. Uykusuz kalayım, nelersiz kaldım, bu ne ki... (burada Müslüm Gürses şarkısı çalacak :P )
Gerçekten çabalıyorum. Bu çaba sayesinde buradan hayatıma giren çok acayip insanlar oldu mesela... 15-16 yıllık arkadaşıma anlatamadığım şeyleri döküldüğüm, kalkıp yanlarına gittiğim, gelsinler diye diller döktüğüm... Yine bir takım çabalarla kendimi çalışana ihtiyacı olmayan bir yere tanışmaya davet ettirdim ki öyle dökülmeye müsait bir gündü ki... Bir de hayranı olduğum birine "sen Saçaklı'sın demi" dedirttiğim bir hikayem var ki piuu... :) Öyle yani...
Her zaman başarı getirmiyor tabii ki. Halılarda ağlayarak yuvarlandığım, üç gün yataktan çıkmayıp yemek yemeden suyla beslendiğim hikayeler falan da var... Sadece o zaman bile "şimdi bunu yaşayayım sonra geçer" dediğimi biliyorum. Sonra onlar geçti, yenileri geldi. :)))
Ama her zaman bir şekilde oyalıyorum kendimi. Bak, ne güzel şenlendi buralar, bilmediğim bloglar öğrendim. Bütün gün bilgisayar başında çalıştığım yetmiyor gibi gelip manyak gibi herkes ne yazmış diye tek tek okuyorum. Yaptığım yorumlara cevap geldiyse diye onları da kontrol ediyorum. Kafamı dağıtmak için başladığım şey sonra kendiliğinden beni içine çekiyor. Ya da ben çabuk kanıyorum! :)) O da ayrı bir mevzu...
Çantamı hazırlamam lazım köftehorlar, yine kaptınız onuncu günü! :Pp
İyi ki yalnız bırakmadınız lan! Çok acayip yuvarlanırdım!
;)
En güçlü yanım uyku bence... Çok da ciddiyim, hiç de şaka yapmıyorum!
Yastığa beş kala uyuyup herkesi sinir ediyorum. Çok nadir yatakta saatlerce dönüp uykusuz kalıyorum, baya nadir... Yerimi yadırgamam... Hatta uykum varsa yatağa dahi ihtiyacım yok. Sesmiş, ışıkmış pfff! Uykuda hem yemek yiyemediğimizi hem de düşünemediğimizi hesaba katarsak bence çok karlıyım! o.O Yeri gelince 3er saatlik uykularla da idare edebiliyorum. Müsait bir zamanda tekrar depolama yapıyorum. :))
Aslına bakarsanız pek güçlü bir yanım yok. Hafif korkak, biraz tembel çokça da gaza gelemeyen biriyim. Tüm bunlar bir araya gelince gümbür gümbür ilan edilecek güçlü yanı bulamıyorum. Sormak istesem kime sorardım onu da bilemedim. Şuracıktan (ya da esasen) tanıyanlardan yazmak isteyen varsa şıftırsın yorum kısmına, düşüncelere zerk ettirsin beni. :)
Bir yön var aslında benim sevdiğim ama güçlü sayılır mı bilmiyorum. İşime yarıyor sadece...
Kendimi oyalamayı biliyorum yaklaşık 2012'den beri. İtiraf etmek gerekirse bu çelınc da onun sonucu. Şuan gece saat 1, öküz gibi yorgunum, yarın hem işe oradan da yola gideceğim ama buraya bir şeyler yazmaya çalışıyorum. Çünkü yazmam lazım... Çünkü çaba sarf etmeden olmuyor. Uykusuz kalayım, nelersiz kaldım, bu ne ki... (burada Müslüm Gürses şarkısı çalacak :P )
Gerçekten çabalıyorum. Bu çaba sayesinde buradan hayatıma giren çok acayip insanlar oldu mesela... 15-16 yıllık arkadaşıma anlatamadığım şeyleri döküldüğüm, kalkıp yanlarına gittiğim, gelsinler diye diller döktüğüm... Yine bir takım çabalarla kendimi çalışana ihtiyacı olmayan bir yere tanışmaya davet ettirdim ki öyle dökülmeye müsait bir gündü ki... Bir de hayranı olduğum birine "sen Saçaklı'sın demi" dedirttiğim bir hikayem var ki piuu... :) Öyle yani...
Her zaman başarı getirmiyor tabii ki. Halılarda ağlayarak yuvarlandığım, üç gün yataktan çıkmayıp yemek yemeden suyla beslendiğim hikayeler falan da var... Sadece o zaman bile "şimdi bunu yaşayayım sonra geçer" dediğimi biliyorum. Sonra onlar geçti, yenileri geldi. :)))
Ama her zaman bir şekilde oyalıyorum kendimi. Bak, ne güzel şenlendi buralar, bilmediğim bloglar öğrendim. Bütün gün bilgisayar başında çalıştığım yetmiyor gibi gelip manyak gibi herkes ne yazmış diye tek tek okuyorum. Yaptığım yorumlara cevap geldiyse diye onları da kontrol ediyorum. Kafamı dağıtmak için başladığım şey sonra kendiliğinden beni içine çekiyor. Ya da ben çabuk kanıyorum! :)) O da ayrı bir mevzu...
Çantamı hazırlamam lazım köftehorlar, yine kaptınız onuncu günü! :Pp
İyi ki yalnız bırakmadınız lan! Çok acayip yuvarlanırdım!
;)
21 Nisan 2016 Perşembe
O Yetenek Buraya Gelecek! ~ Çelınc Gün 9
Sürekli yakındığım şeydir; "yıl olmuş 2016, hala yetenek yüklenemiyor"! Kesinlikle rezalet...
Çelıncımız dokuzuncu gününde Hangi alanda iyi olmak isterdiniz? buyuruyorlar...
Düşünce okuyabilme alanında asdfghgfdh... :)) Yok be yok. Ben oldum olası çizim yeteneğim olsun isterdim.
Aslında bu soru bir enteresan... Alanında iyi doktor, alanında iyi fizik öğretmeni kavramları da var. Herhangi bir alanda uzmanlaşacak kadar çalışamadığı, o "iyi" olma mertebesine erişemediği için her seferinde iş bulmakta zorlanan biri var klavyenin önünde. Her defasında yeniden başladığı için "iş bulunca teyzeme söğüş ısmarlıycam" hayaline yetecek kadar kazanabilen biri... O yüzden size bahsettiğim tarzda örneklerle gelemiyciim... Tüm bunları boş verip çizime geri döniciim tabii ki! :)
Bakın resim demiyorum, çizmek diyorum. Yükseklerde gözüm yok. Ne bileyim bir at çizmek isteyince çizebileyim mesela ya da atıyorum bir karga... Olmuyor, olamıyor... Enseyi karartıyor muyuz? Hayır! Kendimize, zaten çizebildiklerimizi çizmek istiyormuş gibi davranıyoruz, oluyor bitiyor. :) Misal ben sürekli bulut, güneş, balık ve kedi kafası çizmek istiyormuşsam demek... (Posca :kalpkalpkalp: )
Daha önce şu yazımsıda çok beğendiğim iki kadının sosyal medya hesaplarından bahsetmiştim. Tam olarak aradığım şeye sahipler, basit çizgilerle her istediklerini anlatabiliyorlar. Yükseklerde gözüm yok demiştim!
Ama madem sorumuz "iş bu ya..." şeklinde burnu havadalık yapıyor, buyrun o zaman alanımda en son gelmek istediğim noktaya... o.O
Çelıncımız dokuzuncu gününde Hangi alanda iyi olmak isterdiniz? buyuruyorlar...
Düşünce okuyabilme alanında asdfghgfdh... :)) Yok be yok. Ben oldum olası çizim yeteneğim olsun isterdim.
Aslında bu soru bir enteresan... Alanında iyi doktor, alanında iyi fizik öğretmeni kavramları da var. Herhangi bir alanda uzmanlaşacak kadar çalışamadığı, o "iyi" olma mertebesine erişemediği için her seferinde iş bulmakta zorlanan biri var klavyenin önünde. Her defasında yeniden başladığı için "iş bulunca teyzeme söğüş ısmarlıycam" hayaline yetecek kadar kazanabilen biri... O yüzden size bahsettiğim tarzda örneklerle gelemiyciim... Tüm bunları boş verip çizime geri döniciim tabii ki! :)
Bakın resim demiyorum, çizmek diyorum. Yükseklerde gözüm yok. Ne bileyim bir at çizmek isteyince çizebileyim mesela ya da atıyorum bir karga... Olmuyor, olamıyor... Enseyi karartıyor muyuz? Hayır! Kendimize, zaten çizebildiklerimizi çizmek istiyormuş gibi davranıyoruz, oluyor bitiyor. :) Misal ben sürekli bulut, güneş, balık ve kedi kafası çizmek istiyormuşsam demek... (Posca :kalpkalpkalp: )
cüzdanın ilk hali
Daha önce şu yazımsıda çok beğendiğim iki kadının sosyal medya hesaplarından bahsetmiştim. Tam olarak aradığım şeye sahipler, basit çizgilerle her istediklerini anlatabiliyorlar. Yükseklerde gözüm yok demiştim!
Ama madem sorumuz "iş bu ya..." şeklinde burnu havadalık yapıyor, buyrun o zaman alanımda en son gelmek istediğim noktaya... o.O
Marek Brzozowski
Marek Brzozowski
***görsel paylaşmazsa ölecek hastalığım var çocuum benim...***
:)
19 Nisan 2016 Salı
Tadelle Varsa Versenize ~ Çelınc Gün 8
Bugün Sizi gülümseten bir şeyleri bizimle paylaşır mısınız? 'a cevap verme sırası, hiç de komiklikli günümde değilim aksi gibi. Yok hayır, öyle kötü bir şey olmadı. Ama bıraksam üzülmeli müzikler açıp uzaklar pozuyla içlenip durucam. Bırakmıyorum! Zaten ben hiç bırakmıyorum. Hep o bırakıyor! "Ben yapmadım, Miki yaptı." (Şair burada koyveren tarafına seslendi, ama mesanesine değil!) Neyse...
Yukarıda bahsi geçen ruh halinin bende arada baş verdiğini çok iyi bildiğimden ben de önlem alıyorum. Çünkü tam olarak şu'yum;
Yukarıda bahsi geçen ruh halinin bende arada baş verdiğini çok iyi bildiğimden ben de önlem alıyorum. Çünkü tam olarak şu'yum;
buradaki bakkal Fermina, kendisine de daha önce belirttim.
cümle bilok alemi de bilsin! :))
Bu karikatür niye ben'im bir ara açıklarım. Şimdi konu o değil. Karikatür seviyorum efenim. Karikatüre gülümsüyorum yer yer gülüp kimi zamanlar da ağzımı yarıyorum. Telefonumda aile albümü gibi açtığım bir klasörüm var, içini doldurdum da doldurdum. Bakıyorum kafamın içinde bir hareketlenmeler var hemen açıyorum klasörü. Geçmiyor... yoğunluğu azalıyor... daha akışkan hale geliyor.
Potpori yapmak gerekirse;
bak yine güldüm!
Sokak hayvanlarının yanından geçerken gülümsüyorum (özellikle uyuyorlarsa), posta kutumu dolu bulursam, gerçekten içten gelerek yapılan şeyleri fark ettiğimde, kavurmadığı zamanlar güneşe doğru, gülümsüyorum. Yani kaslarım çalışıyor. :P
En çok anlık, saçma durumlara gülüyorum sanırım. Hani şu, sonradan başkasına anlatılan ve hiç komik bulunmadığı için göt gibi kendi kendimize güler kaldığımız durumlar. :))
Hayvan video ve fotoğraflarına da baya içten gülümsüyorum. Ama şu zoraki komik hale getirilmişlere değil. Doğal hallerindeyken yakalanmışlara... Bu o kadar içimi açtı ki telefon ekranına layık gördüm. (Bir önceki de Little Miss Sunshine afişiydi misal...)
Bir de uzun zaman sonra en çok güldüğüm şey şu aşağıdaki. Az ve öz görüştüğüm, naber demeyeli bile en az bir yıl olmuş bir arkadaşım göndermiş. Var olsun, günlerdir her defasında gülmeye devam ediyorum. ^_^
***Başını kıçını pek bağlayamadığım bir yazı oldu. Yoksa hep giriş-gelişme-sonuç..!***
:)))