"Bu yazı soooon... Biraz sooonraaa bu blogdan soon kez çıkıp yinee kendimiii...." :P Ben de bir "yılın son yazısı" yazmak istiyorum lakin konuya nasıl gireyim efendime söyleyeyim gerisini nasıl getireyim ve sonuca acaba bağlayabilir miyim hiç bir fikrim yok!
Rüyasında kendisine hediye olarak tiyatro bileti geldiğini görüp çılgınca sevinen, iş görüşmesinden çıktıktan sonra "ay bu iş olursa yenice hediye olarak gelen ajandamı kullanır, ilk maaşımla teyzeme şöğüş ısmarlarım" şeklinde hayaller kurup heyecanlanan bir gerizekalıdan çok da mantıklı yeni yıl dilekleri beklememek lazım, benden söylemesi! > başıma gelenlerin, gelmesi muhtemel şeyleri engellemesine izin vermediğim bir yıl olsun istiyorum mesela... > beklediğim, olmasını istediğim şeylerden çok zinhar değişmeden öylece kalmasını istediklerim var benim... yüzümü güldüren insanlar gibi... > biraz kilo versem fena olmaz ama ruhumda pek bir değişiklik olmasın lütfen! son iki senede ilmek ilmek işledim onu... :P > maddi olarak götü toparlamanın vakti geldi de geçiyor. sevgili 2014, lütfen özellikle bu konuya odaklan! fazla bir şey istemiyorum. nefes alayım yeter!!! :) > eşyalarda da pek gözüm yok. zaten alışverişle arası iyi olan biri değilim. olsa olsa yeni defterler kalemler falan dileyebilirim lakin onları da mezara götüremediğimizi öğrendiğimden beri irkilmiş durumdayım. o.O :P > sağlığım yerinde... aileminki de öyle sayılır... o yüzden ayarlarla fazla oynanmasa iyi olur, bu şekil idare ederiz. > hepimiz için huzurlu bir yıl olsun işte... hiç mutsuz olmayacağımızı düşünmek aptallık olur, mutlaka ki üzüleceğiz 365 gün içinde... üzülelim... ama toparlanabileceğimiz kadar! ;)
Elimi kaptırır mıyım, suratıma arı maskesi mi taksam derken taktık noel takkesini Bastet Hanım'a! :) Herhangi bir zayiat da gelmedi başımıza...
Bir deneme daha yapalım derken fırlattığı şu "bunu neden yapıyosunuz, amacınız ne bana bi anlatın" bakışları biraz ürküttü... Bir daha da denemedim o yüzden... Zaten makinam da yanımda olmadığı için az akıllı sevgili ve biricik telefonumla ancak bu kadar çekebildim.
Görev tamamlandı mı? Eh işte, sayılır... Bir dahaki yılbaşına kadar Bastet'e göre bir takke edinip daha detaylı çalışmayı planlıyorum! :P
Geçen haftaiçinde beni iki gün yataklara serecek kadar hasta olduğum için kimseciklere yılbaşı kartı yollayamadım. :( 2014'te telafi edeceğim, söz! :)
Buna rağmen kargocular kapımı çalıp çok büyük mutluluklar getirdi bana... Kıskanmayın diye [ :P ] buraya fotoğraflarını koymuyorum ama sahibelerini şlop şlop öperek teşekkürlerimi bir kez de buradan iletiyorum ^.^
Bir de perşembeden beri "salı evde misin", "ay çok hastayım" , "kargoya sen gidebilir misin" şeklinde darladığım Ferminaa'nım hala "yeter istemiyorum yollama hiç bişey, seni lanet olasıca pis Saçaklı" şeklinde isyan etmediği için özel teşekkürlerimi iletiyorum! :))
Yüzüm burada diye söylemiyorum, ben biraz gerizekalıyımdır da...
Mavi... Fakat fazla mavi eşyam yok buna rağmen... Rengarenk şeylere bayılıyorum ben daha çok. Şöyle bir atkım var mesela, başına bir iş gelse çok üzülebilirim;
2. En sevdiğin çiçek?
Çiçeklerden pek anlamıyorum. Papatya severim ama... Bir de asma gülü, hani böyle küçük küçük olandan... Gülün kendisinden ise pek hoşlanmıyorum.
3. En sevdiğin yemek / sebze / içecek?
ahahhhhaha :)) genel olarak yeme eylemine bayılan birine çok saçma bir soru bu! Keşke sevmediğim yiyecekler çok olsa da evde hep onlardan pişse! :P
Balık seviyorum sanırım en çok... Tutmayı da yemeyi de... En'leri söyleyeceksek, sebzelerden ıspanak, içecek olarak da üstüne türk kahvesi alayım! GARSOOON! (aşağıdaki şekilde okunacak) :))
4. En sevdiğin yerli / yabancı şarkı?
Arkaaaş daha geçen gün müzikten hiç anlamadığım için yardım aldım ama ben yaa...
Yabancı; To Love Somebody olsun o zaman... En çok kimin söylediği versiyon diye soracak olursanız beni çok zorlamış olursunuz, sormayın! :) Yerli; Kurban - Yalan olsun. Çok dinlemiştim çıktığı zamanlar. Yine dinlerim...
5. En sevdiğin komedyen?
Kolay gülen biriyim ben. Cem Yılmaz'a, Ata Demirer'e falan gülüyorum hep...
6. En sevdiğin kız / erkek ismi?
Mimlendiğimden beri düşündüğüm sorulardan biri bu. Hiç düşünmedim evladım olursa ne koyarım ismini diye. Gediz ismini seviyorum ama! eueuehuehe :)) hem erkek hem kadın için kullanıyorlar, başarılı :D Bu aralar bebesi olacak çok fazla arkadaşım olduğu için sürekli araştırıyoruz ama ben hala bulamadım favorilerimin neler olduğunu...
7. En sevdiğin kitap?
Beni derinden etkileyen bir kitap olmadı henüz. Saramago'yu pek beğendim yalnız... Körlük okuyorum şuan, o olsun.
8. En sevdiğin yerli / yabancı oyuncu?
Uğur Polat'ı çok severim bir de Tom Hanks'i... Ama Robert Downey Jr.'a aşığım... Baya... Bildiğin aşk, evet... :)
9. En sevdiğin yerli / yabancı film?
Yerli filmlerden; Vay Arkadaş'ı sıkılmadan tekraren izleyebiliyorum bir de eskilerden Fasulye var aynı şekilde.
"En" yazıyor ama yabancıda bir kaç tane saysam kırmızı kart yemem herhalde? Little Miss Sunshine, Cast Away ve Love Actually.
10. En sevdiğin yerli / yabancı dizi?
Bu aralar Kayıp izlemeyi seviyorum. Bir solukta bitiyor. Sürekli izleyebilmek için günü ve saati en uygun dizi sanırım. Bir de Aramızda Kalsın var ki Arife ve Hüsne karakterlerinin yanyana geldiği sahneleri bir görmenizi isterim. :)
Yabancı dizi, hiç düşünmeden The Big Bang Theory! Nice ortalığı kasıp kavuran dizi izledim, buna başka türlü bağlandım. Çözemiyorum. :)
11. En sevdiğin yerli / yabancı şehir?
Ülke içinde az da olsa gezdiğim için kendi şehrimi, İzmir'i hayli seviyorum.
Ülke dışında bir tek İngiltere'de bulundum, o yüzden ne desem yalan olur.
12. En sevdiğin gazete / gazeteci?
Haziran'dan beri gazete ve gazeteci sevenimiz kaldı mı ki? :))
13. En sevdiğin mevsim / gün / ay?
Eylül-Ekim seviyorum. Yaz desem değil. Sonbahar desem, denize giriliyor. Güzel zamanlar...
14. En sevdiğin kıyafet / kıyafet tamamlayıcısı / takı?
Kışın kot üstüne kazak, ayakta hep aynı bot. Yazın şort üstüne tiril tshirt, ayakta hep aynı parmak arası terlik. Pek beceremiyorum bu giyim işlerini. Sürekli aynı şeyleri giydiğim için çok kızanım var zaten. :/ Takı olarak da bilekliklerim var hiç çıkartmadığım. Modacı intiharlarına sebep olabileceğime dair ciddi iddialarım var. :)
15. En sevdiğin makyaj malzemesi / bakım ürünü?
Siyah göz kalemi ve rimel. Bakım ürünüm de dove sabun. El kremi kullanmam lazım aslında, kışın kuruyup kuruyup kanıyor ellerim. Çok da acıyor sonra. :/ Hep unutuyorum yanıma almayı. Bi yardım edin ablalar, çok mağdurum! :)
(yalnız ben baya ucube bir görüntü çizdim şuan... bu yazdıklarım doğru ama ucube değilim. çok aşırı aşırısı fena halde güzelim yani... walla bak!) :)))
16. En sevdiğin çizgi karakter?
Elmyra hallerim olduğunu ısrarla söyleyenler var. Külliyen yalan! :P
17. En sevdiğin anı?
Bu da mimlendiğimden beri düşündüğüm diğer soru!
NatGeoWildÇeşmealtı olarak paylaştığım, bu yaza dair anılarımı seviyorum diye kaçak cevap vereyim. Siz de yutmuş gibi yapın?
18. En sevdiğin özelliğin?
Uykum varsa her yerde ve her koşulda uyuyabiliyor olmam. Gülüyorsunuz ama yerini yadırgayanlar, ışıktan/sesten nem kapanlar yatakta dönendikleri kayıp zamanları bi toplasınlar bakalım! Yaa, işte ben buna özellik derim. Hey yavrum heey! :)
19. En sevdiğin his?
İçten, beyyle sımsıkı bir kucaklamanın verdiği hissi sanırım pek az şeye değişebilirim!
20. En sevdiğin canlı?
Bunun için de epeyce düşündüm. O yüzden "nefes alsın yeter!" diyerek noktayı koyuyorum. :)))
Gaza gelmek:Dolduruşa gelmek diyor TDK... İTÜ sözlük ise "bir işi başarmak için ölürcesine hırs yapacak kıvama gelmek" olarak tanımlıyor... Velhasıl kelam, gaza gelemiyorum gonşular! Çoğu konuda; aşkta, işte, arkadaşlıkta...( Fazlası zarardır belki de, birazı gerekiyor, kesin bilgi!) Ama konumuz bu çoğunluk değil. Konumuz; Bastet! Ablam hanımefendi kişisi nasıl oluyor da her seferinde beni bu hayvanla ilgili gaza getirmeyi becerebiliyor, çözemedim. Ortaya bir fotoğraf atıyor, sonrası için pek bir şey yapmasına gerek kalmıyor, ben zaten atlıyorum.
Evvela bunu paylaştı fasbükte "denicen mi?" diye;
Görev basit çıktı, sonuç güzeldi;
Sonra şu aşağıdaki fotoğraf geldi;
Ben ilk sonuç güzel çıkınca gaza geldim tabii... Parmaklarıma türlü bıyıklar çizdim, güya hepsiyle ayrı ayrı fotoğraf çekeceğim. Nereye çekiyorsun! Duruyor mu ki itkedisi? Durmuyor... Gün içerisinde defalarca denediğim için caaanım siyah bıyıklar mora bile döndü. (Arada elime oje de sürmüşüm!) Sonuncu, büyük karede uykulu halinden faydalandım, ancak bu kadar oldu...
Ablam kişisi yılmadı, bunu gönderdi;
Diğerlerini tek başıma, bir elimde telefonla halletmiştim lakin bu zinhar yek halledilecek bir görev değildi. Ablam hanımefendi gelince yaptık ve anladık ki iki de yetmez, üç kişi gerekliymiş! Uykuluyken yaptığımız demelerde saçı üstüne atar atmaz kalkıp gittiği için ancak böyle bir çözüm bulabildik;
( kızıl saç yeşil gözle harika oluyormuş, anladık :P )
Son iki görevdeki başarısızlıktan sonra motivasyon düştü. Zaten o sırada yaz sonu geldi Bastet yuvasına (ablamın evine) gitti.
Şimdilerde rastladığım şu fotoğrafla ilgili bir takım düşüncelerim var;
Beyazeşya alacak birileri çıksın diye bekliyorum! :)
O sırada bir de (bu sefer kendi gazımla) şu şekil bir kitap ayracım olsun istedim;
el ayracım oldu! o.O
Bir dahaki yaza uygun bir tekne bulursak da hayalim budur;
hatırlatın... :)
Siz de beni madara etmek isterseniz bulduğunuz komikli fikirleri mail adresime gönderebilirsiniz. Elimin üstüne kırmızı çizgileri ben çok yakıştırıyorum çünkü, en sevdiğim aksesuarlarım!
:)
* evet, kemik yaşım 30 olabilir ama akıl yaşım 14'ten yukarı değil...
** hayır, bunların hiç birinde canı falan yanmadı, onun yerine benim ağzıma sıçtı bacım afedersin! :)
Arkadaşlar, saf ve temiz duygularımla oynamayın... Son bir ayda yine değişik ülkelerden bloguma ziyaret olmuş gibi görünüyor. DNS ayarlarınızla mı oynuyorsunuz nedir? Bak yoksa havaya giricem!
Hellööö sıtrencırsss, vi ar firends! :)
Ya da ne bileyim türkçe bilen birileri ziyaret ediyor. Ses versenize yahu... Bak nasıl monolog yaptırıyorlar bana!
En zoru giriş derler, atlattım bence... :) Şöyle ki; zayıf hafızamın da bana verdiği yetkiye dayanarak ne şarkıcıların ne de şarkıların isimlerini hatırlarım (şarkı sözlerine hiç girmiyorum bile), o an tınısı hoşuma giden her şeyi dinleyebilirim ama ne tarz diye sorsan cevap veremem, bilgisayarı açtığımda alttan alttan müzik dinleme alışkanlığını ise daha yeni edinebildim... "Eeee, yani?" diye sorarsanız canım sıkıldığında 'gangnam style' dinlemek zorunda kalıyordum, düşünün olayın vahametini! :P
Bu gidişe bir DUR diyebilmek adına takip ettiğim birkaç blogun etiket kısımlarından yararlanmayı öğrendim, sessiz sedasız girip dinleyip ortalığı dağıtmadan çıkıyorum, ruhları bile duymuyor. ;) Fermina Daza'nın 'güzel müzik' etiketini tıklıyorum kimi zaman http://minoshka.blogspot.com/ Verba Volant var mesela yine 'müzik' etiketine tıklayarak arka arkaya dinlediğim http://aylagingunlugu.blogspot.com/ Bir de yenice, Ferminaa'nım sayesinde tanıştığım Helloradio var http://enjoytheridee.blogspot.com/ . Kendisi Grooveshark kullanarak güzel listeler oluşturuyor, sırf biz girip dinleyelim diye... :)
Her zaman internetten dinlenmiyor tabii... İnsan müzikçalarına atıp yolda dinlemek istiyor misal ama sevdiklerini bir araya getirip toparlayamıyor, sonra da beş senelik listeleri dinle babam dinle... Bu konuda çok söyleniyorum diye ilk olarak Tuğba sevdiği müzikleri bir cd'ye koyup göndermişti Cezayir'den. Bugün de Fermina'nın karışık kaset'i ulaştı. (burada genişçe bir parantez açıp şunu anlatmazsam çatlarım; aşağıdan zile basan kişi 'kimooo?' soruma 'kuryee' olarak cevap verince ben bir sevinmişim, ne de olsa ancak yukarı çıkar diye 'kaaaargoooom geeeelmiiiş kaaargooom geeelmiş' adlı kendi bestem ile Erdal Bakkal usulü dans ederek kapıyı açınca bir de ne göreyim! karşımda üç adam, bizim katın acil aydınlatmasını tamir ediyorlar. danslı gösterimi bıçak gibi kesmek zorunda kaldım. zeka yaşım hakkındaki şüphelerini gidermeden kargomu alıp hızla odamda attım kahkahalarımı :))) ) Ne diyordum, onların isimleriyle klasörler açıp bilgisayarıma attım müziklerimi, dönüp dönüp dinliyorum. Siz şuan bitti sandınız... Yemezler! :) Diyeceğim şu ki "Saçanklı'nın Ruhuna Gıda Yardımı" kampanyası başlatıyorum. Efenim "benim az da olsa vaktim var, bir cd'ye hoşuma gidenlerden kor, gönderirim" diyorsanız, talibim! :) Hatta ilk önce 'boş cd bahane, kart göndermek şahane' sloganıyla yola çıkmayı düşünüyorum. "Yok uğraşamam" diyorsanız ben de gızlı/erkekli evlerde kalıp dinlemek zorunda kalır, basılırım, görürüsünüz! İşte bunlar hep müzik...
:))
* Fotoğraf, boyadığım taşlara bir örnek... Wilson'lar yapmışım bu yaz pek çok... Unutturmayın onu da yazayım... ;)
Deniz kenarı çocuuyum ben, hem doğum yeri hem de zamanı olarak. Sanırım bu yüzdendir ki, deniz kenarında kumla ya da taşlarla şakır şukur oynayarak bile sıkılmadan zaman geçirebilirim (yarım saatte bir yüzmek kaydıyla). Kovamı küreğimi yanımda götürmem yasak olmasa neler yaparım neler.. :P Neyse ki taşları cisimlere benzetme huyuma yasak yok! "Aaa bak bak bu resmen ayakkabı, şu da bildiğin balık yahu!" diye diye geçiyor zaman. Bu yaz taş boyama oyalanmalarına girişince bu huyum daha bir anlam kazandı. Sizlere, 'muhteşem' boyadığım taşlarımdan örnekleri başka bir yazıda göstereceğim, endişelenmeyin. :) Şimdilik sadece, senelerdir hemen hemen her deniz kenarına gidişimde bulup tekrar bıraktığım, bu sene aklımı başıma devşirip 4 aylık kesintili süreçte topladığım kalp şekilli taşlarımı paylaşmak istiyorum.
Farkındayım, kimisi az benziyor... Zorlandığınız yerlerde hayal gücünüzü çalıştırınız! :)
Sanki bir nedeni olması gerekiyormuş gibi, konudan söz ettiğim kişilerden "taş kalplisin de ondan", "yevruum kim kalbini taşa çevirdi" şeklinde yorumlar geldi. Halbuki, bence işin aslı tüm yazı kıçkıça geçirdiğimiz halde bir türlü karşılık bulamadığım Bastet aşkımdan kaynaklanıyordu. Başka da bir şey olamazdı. Durumu, bulduklarımdan birini Bastet'e armağan ederek çözüme kavuşturduğuma inanıyorum!
Baksanıza, ne kadar içtenlikle karşıladı! Canım yaa.. :)
* evet başlığın yanında 1 var çünkü bu bir seri olacak... bolca Bastet ve bir sürü saçma sapan şey içerecek (yani genel içerikten farklı değil) :) beğenmezseniz sorumlusu Fermina Daza'dır! Gaza getirdi beni... :))
Birkaç gün önce aşağıya, evet evet in bak, sayfanın sonuna doğru, bir google takvim ekledim. Amacım oradan buradan duyduğum İzmir'de gerçekleşecek etkinlikleri oraya not etmek. Ne kadar tembel olduğumu göz önünde bulundurursak bu istek ne kadar devam eder, ne sıklıkla güncellerim bilmiyorum. "Bize de çok faydalı oldu, iyi akıl etmişsin" falan derseniz gaza gelebilirim, benden söylemesi! :) Not etmekle kalmayıp, olmayan paramla bir kısmına iştirak etmek niyetindeyim. Zaten isyanım da bu noktada başlıyor!
Son iki saattir evime on dakikalık "yürüyüş" mesafesinde olan şu konsere beraber gidebileceğim insan arıyorum. Heyhat! Yok... Şimdi ben, sevdiğim çoğu insanın İzmir dışında yaşıyor oluşuna isyan etmeyeyim de kim etsin? Hadi söyleyin! :( Büyümek çok sıkıcı... Değişim çok sancılı... Gece gece abuk subuk şeyler yazdırıyor bana... Yarın öbür gün silebilirim... Belki de silmem... Sorun konseri dinlemek ya da dinleyememek değil tabii ki... Yalnız da giderim, yapmadığım şey değil... Zaten çok az hayal kurabilen dolayısıyla hayal kırıklığı pek yaşamayan bir insanın otuz yaşında, şaşkınlıklardan şaşkınlık beğenmesi sorunu bu!
"Önemli olan sağlık" ile gelebilecek olanlara ceza olarak;
bırakıyorum buraya... :) Genel olarak pozitif ama yaşamayı çok zor bulan bi insanım neticede! :) Defterime arada bir söylenmek hakkım...
* kendini tanımlamak için "birinci tekil şahıs" başlığını seri halinde kullanan tek kişinin ben olmadığımı farkettim. İnsanların benden çoook önce aklına gelen bir şeymiş... Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim... Bozamam seriyi, kopyacı olcam ben! :)
Güven'in yorumuyla gaza gelmesem yine yazacağım yoktu ya, okuyan olacak diye sevindirik oldum! :)) 4-6 Ekim tarihlerinde Filmekimi İzmir'deydi. Her zamanki gibi, yıl boyunca "İzmir'de hiç bişey yok yeaa" diye gezinen sevgili arkadaşlarımı ne bilet kuyruğunda ne de izlediğim iki filmin giriş ve çıkışlarında görebildim. Neyse, bu tamamen ayrı bir konu... İlk filmim cumartesi 21:30 seansında;
oldu. Daha önce hiç Onur Ünlü filmi seyretmediyseniz bence "Celal Tan ve Ailesi" ya da "Güneşin Oğlu" ile başlayın. Yok efendim daha önceden aşinaysanız yine bir çocuk hayal gücünün gerçeklerle yoğrulmuş halini izleyeceksiniz. Ben demiyorum, kendisi de başka cümlelerle bunu ifade ediyor. :) Gittiğiniz gösterimden sonra söyleşi olursa lütfen "neden siyah/beyaz" , "neden hep aynı oyuncular" (ki değil) , "neden Akhisar" gibi sorular sormayın. Ben bile, internette cevapları bulunan bu soruları duymaktan sıkıldıysam kim bilir onlar ne haldeler!
Diğer film yıllar sonra ilk defa sabahın 11:00'inde sinema yollarına düşmeme sebep olan;
idi. Kendisi 2013, Hindistan-Fransa-Almanya-ABD ortak yapımı. Bir sefertasının yanlışlıkla birleştirdiği, yalnızlığın farklı türleriyle baş etmekte olan iki kişinin hikayesini belgesel tadında sunuyor bizlere. Bir yandan kahkahalar atıp diğer yandan hüzünlenirken aynı anda Hindistan'ın çeşitli gerçekleriyle baş başa kalıyorsunuz. Sabah falan demeyip yalnız da olsa gittiğim için ben çok memnun oldum. Kaçırsaydım üzülürdüm. O yüzden diyorum ki, bulursanız mutlaka izleyin. (Güven, burası senin içindi) :)
Haftasonumu pazar akşamı Leyla The Band konserine giderek tamamladım. Müziklerini seversiniz sevmezsiniz o tamamen başka bir mesele ancak grup sahne önü/arkası mükemmel insanlardan oluşuyor bilesiniz! :)
Pazartesi günü 13:00 seansında Çılgın Hırsız (Despicable Me) 2'yi de izlediğimi belirteyim bitireceğim yazıyı. :) Animasyon severler kuşkum yok ki beğenecekler. Benim için tek kusuru dublajlı olmasıydı. Onun haricinde ilki gibi başarılı.
Kendimi kötü hissedeceğim durumlar belirdiğinde bir şekilde karşıma harika olaylar çıkıyor...
Kişisel gelişim ve türevleri kitaplardan hiç hazzetmesem de, biraz da eğlenmek için ben buna "karma" diyorum. Bir arkadaşım "işte buna temiz kalp deniyor" diye bir cümle kurdu mesela... Diğeri şans dedi... Kimine göre de allahın sopası! :) Her ne ise, bu pazar da yanımdaydı... İyi ki oradaydı...
Size The Bing Bang Theory sevdamdan bahsetmiş miydim? Nasıl giriş yapayım, nereden başlamalıyım, nelerden söz edeyim diye düşünürken diziyle ilgili bir takım videolar izliyordum. Bir videodan diğerine atlarken bir de baktım ki kırkbeş dakikadır amacımdan sapmışım. Döndüm. :) İzlediğim videoların hiç birini buraya koymayacağım. Daha önce hiç izlememiş ya da geriden takip edenler varsa spoiler (bunun türkçesini bilemedim) içerebilir. Dizideki karakterlerin özelliklerinden de bahsetmeyeceğim. Çünkü birinci sezondan yedinci sezona hepsi bir takım değişiklikler gösterdiler. Bahsetmek istediğim tek şey bende bıraktığı etki. İzlemeye biraz geç başlayanlardanım. İlk sezonun ilk bölümlerini izlerken niye bu kadar izleyicisi olduğunu bir türlü anlayamamıştım. Bu muydu bu kadar güldükleri dizi! Sezon bittiğinde de fikrim aşağı yukarı aynıydı. İkinci sezonla birlikte, yani karakterler hakkında artık fikir sahibi olduğumda işin rengi değişti. Elimdeki bölümleri sabaha kadar izlemeye başladım. Normal akışa yetiştiğimden (2-3 yıldan) beri de her hafta beklemek zulüm geliyor. :) O yüzden ben de canım çektikçe eski bölümlerinden izliyorum, evet sıkılmadan... Şu aşağıdaki görseli nereden bulduğumu hatırlamıyorum, muhtemelen pinterest'ten... The Big Bang Theory karakterlerini Despicable Me'nin minionları ile resmeylemek kimin aklına geldiyse bin yaşasın! :) Bu arada yeri gelmişken, ülkemizde Çılgın Hırsız adıyla gösterilen Despicable Me'nin ikincisi bu hafta vizyona girdi. Birinci filmin bana verdiği yetkiye dayanarak, animasyon severler kaçırmasın derim. Benden önce giderseniz tüyo verin! ;)
Bu haftasonu planları, "her haftasonum böyle geçse" diyeceğim kıvamda! Filmekimi kapsamında bu akşam 21:30'da Sen Aydınlatırsın Geceyi, pazar sabah 11:00 (!) seansında da Sefertası filmlerini izleyeceğim. (Üşenmezsem nasıl bulduğumdan bahsedebilirim.) Freezonelu, film izlemeye benim kadar istekli bir arkadaş bulabilseydim tüm filmleri izlemek gibi bir niyetim vardı ama heyhat..! Neyse, yapamadıklarımı bir kenara bırakırsak, haftasonunu pazar akşamı Leyla The Band konseriyle tamamlayacağım. Cumartesi'nin yarısından fazlası bitmiş olsa da, umarım hepinizin haftasonu benimkinden çok çok daha güzel geçiyordur/geçer...
:)
* bazinga, dizi karakterlerinden Sheldon'ın, insanlara yaptığı şakaları yutturduktan sonra kullandığı bir ünlem, diyebiliriz... bakayım, evet deriz... :)
Kesme tahtası olmayan ev olur mu allaaasen! Kesin alınması lazım bunun... :) "Çocuuum sen bilmezsin, eskiden böyle kasetler vardı, beğendiğimiz şarkıları liste yapar doldurturduk" diyeceğim bir yandan soğanları doğrarken. Soğandan mı ihtiyarlıktan mı ağladığım anlaşılmayacak. ;)
"tamam da, başlık ne alaka?" diyenleri serinin birinci yazısına alalım, şöyle buyurun...
29/09/2013 tarihli Cumhuriyet Gazetesi'ndeki Sadi Tekelioğlu'nun haberini olduğu gibi paylaşarak başlamak istiyorum:
"Karayipler'deki Batı Hint Adaları'ndan Saint Croix açıklarında 1978 yılında denize bırakılan bir şişe postası, bundan beş yıl önce Hırvatistan'ın Korcula Adası kıyılarında bulundu. Bu haberi ilginç kılan kısım ise gönderen ve alıcının Danimarkalı aynı kişi olması ve şişeyi bulanın da aynı ulustan olması. Kim Kragh Staerke, 1978 yılında 8 yaşında Danimarkalı bir çocuk. Yük gemisi kaptanı olan babasının daveti üzerine yaz tatilinde onunla sefere çıkar ve yolları Batı Hint adaları'na düşer. Kim Kragh Staerke, gemide canının sıkıldığı bir gün üzerinde kendi adresi yazılı olan bir mektup hazırlar ve bir şişeye koyar. Gemide görevli tayfaların da yardımıyla şişenin ağzını iyice kapattıktan sonra Saint Croix Adası açıklarında şişeyi denize fırlatır. 30 yıl içinde Atlas Okyanusu'nu aşan ve Cebelitarık Boğazı'ndan geçen şişe içindeki postayla birlikte bundan beş yıl önce Hırvatistan'ın Korcula Adası açıklarında yine Danimarkalı Martin Marcic adında bir çocuk tarafından bulunur. 5 yıl boyunca şişedeki mektubun alıcısını arayan Marcic'in ailesi sonuç alamayınca, Hırvatistan'ın Kopenhag'daki turizm enformasyon bürosu devreye girer. Danimarka gazetelerine ilan verilir ve geçen hafta sonunda şişe postasının alıcısı ve aynı zamanda göndericisi olan Kim ortaya çıkar."
Bunun üzerine susayım, olduğu gibi kalsın istiyor göynümün bir yanı ve lakin diğer yanı... Parmaklarıma engel olamıyorum a dostlar! :) Benim posta yoluyla gönderdiğim kartların/mektupların kaybolduğuna mı yanayım... Canı sıkılan çocuk veya şişeyi bulan çocuk Türk olsaydı diye düşündükçe aklıma gelen türlü trajikomik duruma mı yanayım... Yoksa herhangi bir turizm enformasyon bürosuna böyle bir konuyla gidersem alacağım cevaba mı yanayım? Hadi söyleyin! :)
Biz ki, gelenek ve göreneklerine bağlılığımızla övünen milletiz... Acaba neyin kıymetini ne kadar biliyoruz? Bu bloga sahip oluşuma sevinme nedenlerimden biri tam da bu konu. İnsanlara dair umudumu yitirmeye yaklaştığım her seferinde; biri aniden bir kart/kitap yolluyor, diğeri benim bile ne yolla söylediğimi hatırlamamama rağmen doğum günümü kutluyor, öbürü beyazın üstüne çizdiğim kırmızı çizgili taşı bağrına basıp beni yüreklendiriyor, başka bir tanesi de "canım sıkkın" dediğim için tee uzak diyarlardan telefon açıp güldürmeye çalışıyor... Sonra gel de Karma'ya inanma! :) Küçük şeyler candır, paylaşın... Elbet sizin kadar kıymetini bilecek en az bir kişi çıkacaktır. ;)
# Biliyorum birçoğunuz uzun kolluları pantolonları çekti üstüne... Son bir haftadır ben de deniz sezonunu bu sene için kapattığımı sanıyordum. Ta ki bu sabah uyanana kadar! :) Bir de baktım ki ne göreyim; deniz dümdüz, güneş tepede... Tamam tatlı bi esinti vardı ama üşütmüyordu... Affınıza sığınarak yüzdüm ben biraz! :) Sonra da Tuğba'ya söz verdiğim için fotoğraf çektim... Normalde hiç sevmem! :P Aralarında en çok bu kareyi beğendim. İnsanın telefonu eski, halihazırda sağı solu dökük vaziyette olunca böyle suya daldırmaya ramak kalaya kadar yaklaştırabiliyor denize. Bunu yakalayıncaya dek birkaç dalga yemedi değil. Yine de beni yarı yolda bırakmadı canım E75'im, kuruladım düzeldi. :) Pek seviyorum her özelliğini... ^.^
# Postaneden dönerken yürüyüş yolumda bu arkadaşlarla karşılaştım. "Bakın lan bakın! Dengede duruyorum" der gibi geldi şu ortadaki... :) Hayvan konuşturmak gibi bir adetim var. Sırf bunun için ayrı bir blog bile açabilirim! "Aç aç aç..." diyenler varsa yorumla belirtir mi? Gaza gelebilirim zira... Blog açmak için! ;)
# Son günler yağmur ve fırtınayla geçtiği için akşamüstü havanın hala değişmemiş olmasını fırsat bilerek, bu sefer kitabımı da yanıma katıp gittim deniz kıyısına. BAŞKALDIRAN KURŞUnKALEM bir otobiyografinin ikinci kitabı. Ferhan Şensoy her zaman sevdiğim bir tiyatrocuydu lakin hiç bir kitabını okumamıştım. İlki bu otobiyografinin birinci kitabı, KALEMİMİN SAPINI GÜLLE DONATTIM oldu. Beni, bir çok roman ve öyküden daha çok etkilediğini rahatlıkla söyleyebilirim. İlki, ustanın o bildiğimiz kendine has üslubuyla hemencik bitmişti. İkincisi de aynı o şekilde devam ediyor. Okurken, kimi zaman kıhkıh gülüp, kimi zaman da höfpöf diye cahilliğime yanıyorum. Daha önce hiç Ferhan Şensoy okumamış olan veya bu kitaplarını okumayan varsa şiddetle tavsiye ediyorum! Seri bu kitapla sona ermiyor, bildiğim kadarıyla usta şuan devamını kaleme almakta. Çıktığını benden önce duyan olursa bi haber etsin! ;)
* sürekli bir seriye başlıyorum ya, du bakalım... ** fotoğrafların üstüne bu eşşek fontlarla imza attığım için üzgünüm lakin bu aralar kimin eli kimin cebinde belli değil! (uzun hikaye...)
"Ay yine uzun zamandır yazamadım şekerim" tırıvırılarına gireyim mi? Bence artık beni bu şekilde kabullenmişsinizdir... :)
Ben yine bu süreçte feysbukumu bir blog edasında tutup foto-günlük bile oluşturdum kendime... Ama ne kedi fotoğrafları... :)) Demek ki alışmadık götte don durmuyor efenim! Bu blogla sarmaş dolaş olamadık bir türlü, ne halt ediyorsam hepsi feysbukta; okuduklarım, izlediklerim, istediklerim, sevdiklerim... Bir türlü elit olamadım, olamıyorum! :) Her seferinde "tamam, artık dolu bir içerikle blog tutucam" diyorum ki bakıyorum hayatım zaten dolu içerikten nasibini alamıyor, blogu nasıl öyle tutuyorsun! :)
Şimdilik yine kendimle ilgili bir görsel bırakıp kaçayım... Kendimi ısındırmak için bir değiş-tokuş etkinliği planı daha var kafamda. Onu da yapamıyorum zira pano etkinliğinin fotolarını paylaşmamış olmanın utancı içersindeyim :/ Bir de göçebeyim ki bu aralar sormayın... Yeterince yakındıysam kaçıyorum? :)
.jpg)
